June 24, 2017

MANAM INTERVIEW PART 2 A literati is independent of publishers" - Writer Ajayan Bala

தி வே ஹோம் - சிறுவர் சினிமா




 1
நான் சொல்லப்போற கதை பேரு என்ன தெரியுமா..தி வே ஹோம்.. இதுவும் ஒரு கொரிய மொழி திரைப்ப்டம்  தி வே ஹோம் அப்படின்னா தமிழ்ல என்ன தெரியுமா வீட்டுக்கு போற வழி
யார் வீட்டுக்கு .
.பாட்டி வீட்டுக்கு..
யார் அந்த பாட்டி .
குட்டி பையன் சாங்வூ வோட பாட்டி.
சாங் வூ.யாரு?
அவன் தான் நம்ம படத்தோட கதாநாயகன். அவனுக்கு வயசு எட்டு. பையன் படு சுட்டி. கொரிய தலைநகர் சீயோல்ல வளந்த நல்ல பணக்கார பையன். எப்பவும் வீடியோகெம்ஸ் கையுமாதான் திரிவான். இப்ப அவனுக்கு பரீட்சை முடிஞ்சு பள்ளிக்கூடம் லீவு. வீட்ல இவன் குறும்புத்தனம் தாங்காம அவங்க அம்மா என்ன பண்றாங்க தெரியுமா அவனை ஒரு மலைக்கிராமத்துக்கு கூட்டிக்கிட்டுவராங்க.



2
அந்த மலைக்கிராமத்துல ஒரு சின்ன குடிசை வீடு. அதுலதான் சாங்வூ வோட பாட்டி வசிக்கிறாங்க. அந்த வீட்ல சாங்வூவ பாட்டிகூட விட்டுட்டு பள்ளிக்கூடம் திறந்த்தும் வந்து கூட்டிக்கிட்டு போறேன்ன்னு சொல்லி அவங்க அம்மா  மட்டும் தனியா திரும்ப சியோலுக்கு போயிடறாங்க ..இப்ப வீட்ல அந்த வயசான் கூன் விழுந்த 80 வயசு பாட்டியும் நம்ம எட்டுவயசு சாங்வூ இரண்டுபேர் மட்டும்தான்.  சாங்வூ நகரத்து பையன். பிஸா அது இதுன்னு நகரத்துல நல்ல ஸ்டைலா வாழ்ந்து பழக்கப்பட்டவன். ஆனா இந்த கிராம்மோ சுத்த பட்டிக்காடு.எங்க பாத்தாலும்  ஒரே சாணி வாசனை. அவனுக்கு  இந்த அமைதியான கிராமம்  வயசான பாட்டி எதுவுமே சுத்த்மா புடிக்கலை. ஏண்டா இங்க வந்து மாட்டினோம்னு நெனக்கிறான். அதனால பாட்டி எதுனா பேசினாக்கூட பதில் பேச மாட்டெங்கிறான். பாட்டி ஆசையா பேச வந்தா முகத்தை திருப்பிக்கிறான்.பசியெடுத்தா கூட கையில வச்சிருக்கிற பாட்டிலை துறந்து கோக் குடிக்கிறான். இப்படி அந்த குட்டி குடிசை வீட்லயே இரண்டுபேரும் ஒரு பகல்  முழுக்க பேசாம இருக்காங்க.

3
இப்ப ஒரு கரப்பன் பூச்சி சாங்வூ பக்கமா வருது. அதை பாத்து சாங்வூ அலறி அடிச்சு கத்தறான். ஏய் பாட்டி என்ன பாத்துகிட்டு சும்ம கால்லு மாதிரி இருக்க .. என்னை இந்த கரப்பன் பூச்சிகிட்டருந்து காப்பாத்தக்கூடாதா ?”ன்னு கத்தறான். உடனே கண்ணுகூட சரியா  தெரியாத அந்த பாட்டி அந்த கரப்பானை புடிக்கிறாங்க ..சாங்வூ  அந்த கரப்பான் பூச்சியை கொல்ல சொல்லி இப்பவும் கத்தறான்.ஆனா பாட்டி அதை கொல்லாம வெளிய வீசறாங்க . அடுத்த நாள் அவன் விளையாடிக்கிட்டிருந்த வீடியோ கெம்சில பேட்டரி தீந்து போயிடுச்சி.
ஏய் செவிட்டு பாட்டி எனக்கு பேட்டரி வாங்கிததான்னு கேட்டு தொந்தரவு பண்றான்.ஆனா பாட்டி அந்த கிராமத்துல எங்க போயி பாட்டரி வாங்குவா. பாட்டரி இல்லைன்னு சைகையில சொல்றா.. ஆனா சாங்வூ பாடியை திட்டறான். அவளை திட்டி சுவத்துல படம் வரைஞ்சி பழிப்பு காட்டுறான். பீங்கான் பாத்திரத்தை உடைக்கிறான்.
 
4
இப்ப ஒருநாள் சாங்வூவுக்கு கெண்டகி சிக்கன் சாப்பிடுற  ஆசை வருது.. பாட்டிகிட்ட எனக்கு கெண்டகி சிக்கன் வாங்கித்தா ன்னு அடம்பிடிக்கிறான். கெண்டகி சிக்கன் பட்டணத்துல பணக்கார ஓட்டல்ல மட்டுமே கிடைக்கிற ஒரு உணவு .ஆனா அது புரியாத பாட்டி பேராண்டி  ஏதோ ஆசையா கோழிதான் கேக்கறான்னு நெனச்சிகிட்டு கூன் விழுந்த உடம்போட கடைக்கு போயி ஒரு உயிருள்ள கோழியை வாங்கியாந்து  அவன் தூங்கிக்கிட்டிருகிற நேரத்தில் சமைச்சி  அவனை எழுப்புகிறாள்.  கெண்டகி சிக்கனை எதிர்பார்த்திருந்த நம்ம பேராண்டி  சாங்வூவுக்கு  அதிர்ச்சி ஏமாற்றம். ஏய்..  பாட்டி நான் இதையா கேட்டேன் உன்   மூஞ்சி .. கெண்டகிசிக்கந்தான கேட்டேன்னு சொல்லி பாட்டி ஆசையாசெஞ்ச சாப்பட்டு தட்டை தட்டிவிடறான். ஆனா. சரியா பேச்சு வ்ராத  பாட்டி  நெஞ்சில கைவைத்து மூணு முறை சுத்தி  என்னை மன்னிச்சுடுன்னு சொல்றா. ஆனாலும் மனசு ஆறாத சாங்வூ சாப்பிடாம  அப்படியேதூங்கிடுறான். அப்புறமா நைட்  எழுந்து  ரகசியமாய் பாட்டிசமைச்ச சிக்கனை வயிறு முட்ட சாப்பிடுறான். ஆனாலும் அவனுக்கு பாட்டிமேல இருக்குற  கோபம் மட்டும் போகலை.

5
அதுக்கப்புறம் பாட்டி அவனை சந்தைக்கு கூட்டிபோய் தர்பூசணை பழம் வித்து அந்த காசுல அவனுக்கு ஷூ வாங்கி கொடுக்கிறா. ஆனாலும் அவன் பணக்கார மனசு தோற்றத்துல அழுக்கா ஏழையா இருக்கிற பாட்டிகிட்ட பேச விடலை. கிராமத்துல அவனுக்கு விளையாட்டு தோழியும் தோழனும் கிடைக்கிறாங்க.  ஒருநாள் அந்த கிராமத்து பையனை டேய் ஓடு ஓடு உம் பின்னாடி மாடு ஓடி வருதுன்னு  பொய் சொல்லி அவன் அலறி அடிச்சு ஓடறப்போ கைதட்டி சிரிச்சு கேலி பண்றான் .

6

 மறுநாள் அவன் கிராமத்து தோழி அவனை   விளையாடறதுக்கு வீட்டுக்கு கூப்பிடுறா. இவன் அதுக்காக  பாட்டிகிட்ட முடிவெட்டிவிட சொல்றான் .ஆனா பாட்டி  அதிகமா ஒட்ட வெட்டி விடுறாங்க. இதனால பாட்டியை சாங்வூ ரொம்ப திட்டறான். பாட்டி மன்னிப்பு கேக்காறாஙக. அவனுக்கு ஒரு பொட்டலம் பரிசா தராங்க. அதை வாங்கி பையில போட்டுகிட்டும் பாட்டியை சாங்வூ திட்டறான்

7
 .இப்ப அவன் அவனோட தோழி வீட்டுக்கு கிளம்பி போவறான் இப்ப வழியில  உண்மையிலயே சாங்வூவை ஒரு மாடு துரத்துது. அலறிஅடிச்சு அவன் ஓடும்போது  கீழே விழுந்த அவனை  முன்னால இவன் கேலிசெஞ்ச அதே  கிராமத்து பையன் இவனை காப்பத்தறான். ச்சே இவனை யா நாம் கேலிபண்ணீண்ணோம்னு நெனச்சி சாங்வூ வருத்தப்படுறான்.. கீழே விழுந்த சாங்வூ எழுந்திருக்கும் போதுதான் பாக்கெட்டிலிருந்து பாட்டி கொடுத்த பொட்டலம் விழுது. அதில அவன் கெட்ட வீடியோகெம்ஸ்  பாட்டரியும் கொஞ்சம் பணமும் இருக்குது, இப்பதான் சாங்வூவுக்கு நல்ல புத்தி வருது.  அட்டா இத்தனை நல்ல பாட்டியை நாம ரொம்ப திட்டிட்டோமேன்னு பாட்டியை நெனச்சி வருத்தபடுறான் . இந்த நேரத்துல பாட்டி அவனைத்தேடி அங்க வராங்க. பாட்டியை பாத்த்தும் அவனுக்கு அழுகையா வருகுது.பாட்டின்னு கூப்பிட்டு   தெம்பி தேம்பி அழறான் பாட்டி அவன் அடிபட்டதாலத்தான் அழறான்னு நெனச்சி ஆறுதல் சொல்றாங்க அவங்க அம்மா நாளைக்கு வரப்போற லெட்டரையும் காண்பிக்கறாங்க

8

.அன்னைக்கு நைட் பாட்டியை திட்டி தான் போட்ட பட்த்தையெல்லாம் அவனே அழிக்கிறான். மறுநாள் வந்த அவங்க அம்மாகூட பஸ்ல ஏறப்போன சாங்வூவுக்கு பாட்டியை பிரிய மனசில்லை.  .ஓடியாந்து தன்னோட பொம்மை  ஒன்னை பாட்டிக்கு பரிசா கொடுக்கிறான். பாட்டி உனக்கு உடம்பு சரியிலன்னா எனக்கு உடனெ லெட்டர் போடு .. உனக்கு எழுத தெரியலைன்னா கூட பரவால்லை. வெறும் வெள்ளைகாகித்த்தை மட்டுமாவது அனுப்பு நான் உன்னை பாக்க ஓடியாருவென்னு சொல்றான். பஸ் புறப்படுது. பாட்டி தனியா போற .. .    பின்பக்க கண்னாடி வழியா அவளை பாத்து பாத்து கையசைச்சுகிட்டே  போறான்





May 31, 2017

சுந்தர ராமசாமி எனும் ஒரு முக்காலத்து புளியமரம்


(எழுத்தாளர் சுந்தர ராமசாமி அவர்களின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு மின்னம்பலம் மின்னிதழில் பிரசுரமான சிறப்புக்கட்டுரை )


சுந்தர ராமசாமியை எனக்கு பிடிக்காது எழுதும்போது அவரைபற்றி வண்டி வண்டியாக திட்டத்தான் காரணம் கொட்டிக்கிடக்கிறது என்றுதான் நண்பர் விஜய மகேந்திரனிடம் முதலில் இந்த கட்டுரைக்கு மறுத்தேன். பரவாயில்லை விமர்சனம்தானே எழுதிக்கொடுங்க  என  வற்புறுத்தி கேட்டவுடன்  எழுதத் துவங்குகிறேன் . நிச்சயம் வம்பு வழக்குகள் வரும் 


பாரதி புதுமைப்பித்தன் ஜெயகாந்தனுக்குப் பிறகு  அந்த வரிசையில்  தமிழ்ச் சூழலில் அடுத்து  சுந்தர ராமசாமிதான் வந்துவிடுகிறார்.  தி ஜானகிராமன் அசோகமித்ரன் பிரமிள் என தனிப்பெரும் சாதனையாளர்கள இக்காலத்தில் இருந்தார்கள் எனினும்  இவர்கள் மூவரையும் கடந்து நாவல் சிறுகதை கவிதை கட்டுரை என நான்கு துறைகளிலும் தனி முத்திரை பதித்து முழுமையான எழுத்தாளனாக ஒரு உயரத்தை அடைந்தவர் எனும் நோக்கில் சுந்தரராமசாமிக்கென்று தனி பீடம் இருக்கவே செய்கிறது.

இலக்கிய அரசியல்களை கடந்து நோக்கும் போது நாவலில் ஒரு புளிய மரத்தின் கதை,  ஜே ஜே சிலகுறிப்புகள், மற்றும்  சிறுகதையில் பிரசாதம், ,ஜன்னல், ,ரத்னாபாயின் ஆங்கிலம் , குரங்குகள், பள்ளம், பல்லக்கு தூக்கிகள் போன்ற கதைகளும் கட்டுரைகளில் பல இருந்தாலும் தனித்து சொல்வதென்றால் அகிலனுக்கு வழங்கப்பட்ட ஞானபீட விருதை கண்டித்து அவர் எழுதிய கட்டுரையும்  கவிதைகளில் அனைவராலும்  போற்றப்படும் சவால் கவிதையும் அந்தந்த துறைகளின் தனிபெரும் சாதனை என்றே சொல்லமுடியும் .

 இப்படியாக இலக்கியத்தின் அனைத்து வாசல்களின் வழியாகவும் தன்னை முழுமையாக வெளிப்படுத்திக்கொண்ட சுந்தரராமசாமி அவர் காலத்தில் வந்த காலச்சுவடு ( இப்பொது வருவது  அல்ல- அவரது காலத்தில் வந்த காலச்சுவடு மிகக்குறைந்த அளவில் வந்து நின்று போனது –அந்த இதழ்களுக்கு அவரே ஆசிரியர்) இதழ்களின் வழியாகவும் தான் ஒரு சிறந்த சிறுபத்திரிக்கையாளனாகவும் தமிழ்ச்சூழலுக்கு தன்னை அழுத்தமாக  நிறுவியுள்ளார்.
அவர் ஆசிரியராக இருந்த காலச்சுவட்டில் அரசியல் வம்புகளுக்கு இடமில்லை. தேர்ந்த கட்டுரைகளும் கவிதைகளும் சிறுகதைகளுமே இடம்பெற்றிருந்தன. சிறந்த புகைப்டங்களை தாங்கிய அட்டைபடங்கள் அவரது தேர்ந்த ரசனக்கு இப்பவும் சான்று .

 இன்றைய இலக்கிய உலகின் தீவிர வாசகர்கள் தங்கள் உடம்பில் ஓடுவது இலக்கிய 100% ரத்தமாக இருக்கவேண்டும் என விரும்பினால் முதலில் அக்காலத்திய காலச்சுவடு ,நிறப்பிரிகை கல்குதிரை  மீட்சி அதற்கு முன்னோடிகளான கசடதபற பிரக்ஞை ஆகியவற்றை தேடிப்பிடித்து வாசிக்க வேண்டும்.

இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த எழுத்தாளரான சுந்தர ராமசாமிக்கு அவர் இறந்து 12 வருடங்களுக்கு பின்பும் அவருக்கான மதிப்பீடு உயர்ந்துள்ளதா அல்லது அவருக்கு கிடைக்க வேண்டிய முக்கியத்துவம் படைப்பு வரிசை முறையாக தரப்பட்டுள்ளதா என்றால் இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

காரணம் அவரை இவ்வளவு புகழும் நானே கூட இதுநாள் வரை அவரைபற்றி எதுவும் எழுதவில்லை. ஏன் எழுதவில்லை எது என்னை எழுதவிடாமல் என்னையும் இன்னும் பலரையும் தடுத்துவிட்டது என்றால்  அது அவர் மீது நிழலாக படிந்து விட்ட ஓரு வெறுப்பு. இதற்கு பல காரணிகள் இருந்தன.

தமிழ் சூழலில் இலக்கியம் வெகுஜனத்துக்கு மெல்ல பரவ ஆரம்பித்த காலத்தில் புதிய காலச்சுவடு புத்துருவாக்கம் கண்ட நேரத்தில்; இலக்கிய அரசியல் என்ற பதம் தமிழ்ச்சூழலில் உருவாகும் போது அவர் அதன் மையமாக இருந்தார் . அது அவர் விரும்பியொ விரும்பாமலோ நடந்த ஒரு துன்பியல் நிகழ்வு

அந்த துன்பியல் நிகழ்வின் இறுதிக்காட்சி பிள்ளை கொடுத்தான் விளை சிறுகதை. அவரது இலக்கிய அரசியல் பிரவேசத்துக்கு (1998-2004) அக்கால கட்டமும்  ஓரு காரணம். அப்போதுதான் திடீரென நவீன இலக்கியம் பெரும் வாசக பரப்பை எட்டி அனைவரையும் ஆச்சர்யப்படுத்தியது. புத்தக கண்காட்சியில் கட்டுகடங்காத கூட்டம்.   

அது வரை  இலக்கியம் என்றாலே மரபு கவிதைகள் மட்டுமே என முக்கியத்துவம் கொடுத்த வெகுஜன ஊடகங்கள் திடுமென நவீன எழுத்தளர்களயும் பொருட்படுத்த துவங்கியது. எழுத்தாளர்களும்  அது வரை வெகுஜன ஊடகங்களை கண்டுகொள்ளாது  இது  வியாபாரம்  எவன் சீண்டுவான் என இலக்கிய கெத்து காட்டி வந்த நிலை மாறத்துவங்கியது. அது அவர்களே பத்ரிக்கை உதவி ஆசிரியர்களோடு உறவுப்பாலம் வளர்த்து வரும் அளவுக்கு நிலைமை மோசமானது.

பத்ரிக்கையாளர்களுக்கும் பொங்கல் தீபாவளி இதழ்களின் போது கட்டுரைகள படைப்புகள் வாங்க போக ஒரு பர்ஸ்பரம் ஒரு இணக்கம் உருவான சூழலில் இலக்கியவாதிகளில் யார் அதிக பிரபலமானவர் என்பதை முடிவு செய்யும் அதிகாரம்  வெகுஜன பத்ரிக்கைகளுக்கு மாற துவங்கியது

அதனால் வேறு வழியே இல்லாமல்  நாகர்கோவிலாக இருந்த தமிழின் இலக்கிய தலை நகரம் சென்னைக்கு குடிபெயர்ந்தது. இது காலத்தின் சதி.. ஆனால் இக்காலத்திற்கு முன் நவீன இலக்கியத்தில் சுராவுக்கான இடம் இருக்கே அது  எத்தனை முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதற்கு என் வாழ்க்கை சம்பவங்களே உதாரணம்

ஜே ஜே சில குறிப்புகள் வெளிவந்த காலத்தில் இன்று பாகுபலி போல தமிழ் நாடு முழுக்க பிரம்மாண்டமாக பேசப்பட்டவர். 82 முதல் 92 வரையிலான பத்தாண்டு காலத்தில் ஜே ஜெ மிகப்பெரிய பாதிப்பை தமிழ் சூழலில் நிகழ்த்தியிருந்தான். ஜே ஜேவை படித்து விட்டு பலரும் ஜே ஜேவாக தங்களை கற்பனை செய்துகொண்டு பிதற்றிய காலம் அவை. நானே கண்கூடாக பலரை பார்த்திருக்கிறேன். 

நான் வசித்து வந்த திருக்கழுக்குன்றத்தில் மலையடிவார படிகட்டுகளில் அமர்ந்துகொண்டு 20துக்கும் மேற்பட்ட இளைஞர்கள் நாங்கள் ஜே ஜேவை பற்றி தினசரி பேசி வந்தோம.் தினசரி ஒருவன் ஜேஜே சில குறிப்புகளின் முக்கியமான ஒரு வரியை வாசிப்பான் . பின் அந்த வரியை முன் வைத்து அனைவரும் நீண்ட நேரம் விவாதிப்போம். யாராவது ஓருவன் இன்னொருவனை பாராட்டிவிட்டால் போதும் மாட்டுக்கு சொறிந்து கொடு என ஒருவன் உரக்க கத்துவான்  அது  நாவலில்  புகழ்பெற்ற வசனம். வெற்று மணலில் வேட்டை நாயின் கால்தடங்களைப்போல அனைவரது மனமும் ஒரு கொந்தளிப்பில் திளைக்க விவாதம் செய்வோம் இத்தனைக்கும் யாருக்கும் பெரிய இலக்கிய வாசிப்பு பழக்கம் இருந்ததில்லை.
அப்போது எங்கள் ஊருக்கு புதிதாக தொடங்கப்பட்ட பாலிடெக்னிக் கல்லூரிக்கு புதிதாக வந்த ஆசிரியர் தினகரன் என்பவர் தான் ஜே ஜேவை முதன் முதலாக அறிமுகப்படுத்தினார் . அவர் மூலமாக வாசிக்கத் துவங்கி குறைந்த காலத்தில் சிந்தனை மையம் என்ற ஒன்றை துவக்கி தினசரி மாலை கூட்டம் நடத்தும் அளவிற்கு ஜே ஜே சில குறிப்புகள் அனைவரையும் பாதித்துவிட்டது.

பிற்பாடு லோர்க்கா கவிதைகள் குறித்தும் எக்ஸிஸ்டென்ஷியலிசம் குறித்தும் எங்கள் அமைப்பு சார்பாக துண்டு பிரசுரங்கள் விநியோகிக்கும் அளவுக்கு அந்த நாவல் ஒரு இளைஞர் கூட்டத்தையே உருவாக்கியது.

அக்க்லாத்தில் எனக்கு சுந்தர ராமசாமி ஒரு கடவுளை போல தோன்றினார். பேசாமல் சுந்தர ராமசாமியை முதல்வராகினால் எப்படியிருக்கும் அவர் அமைச்சரகத்தில் அசோகமித்ரன் ஆதவன் சாகந்தசா மி வண்ணநிலவன்  வண்ணதாசன் என அப்போது எனக்கு தெரிந்த அனைத்து எழுத்தாளர்களையும் கற்பனை செய்து பார்ப்பேன்
பிற்பாடு சென்னை வந்த பிறகும் அவர் மீதான் பிரேமம் அடங்கவில்லை. ஒருமுறை நண்பர்களுடன் சுற்றுபயணம் தொடர்பாக நாகர்கோவில் சென்ற போது கிடைத்த அவகாசத்தில் அட்ரஸ் தெரியாமல் ஒரு பகல் முழுக்க சுந்தர ராமசாமி வீடு தெரியுமா என கேட்டு அலைந்திருக்கிறேன்.

பிற்பாடு தான் நான் அலைந்து திரிந்த இடத்தில் வெகு அருகில்தான் அவரது துணிக்கடை இருந்திருகிறது என தெரிய வந்தது.இப்படியாக தமிழ்நாட்டின் கடைக்கோடியில் இருந்து கொண்டு தமிழ் இலக்கிய உலகையே தன் நாவல் மூலம் அதிரவைத்தவர் சுந்தர ராமசாமி.
இன்றைய வாசகர்களுக்கு இது மிகையாகத் தெரியலாம் . காரணம் இணையம் இன்று எப்பேர்பட்ட எழுத்தாளனையும் நெருங்கி பார்த்து அவர்களை  சுலபத்தில் வெறுத்துவிடும் வாய்ப்பை உண்டாக்கிவிடுகிறது. இது காலத்தின் பெரும் துரதிர்ஷ்டம்.

அன்று எல்லாமே அச்சு எழுத்து மூலமாகத்தான்.நிகழ்ந்தது.  எழுத்து உண்டாக்கும் பரவசத்தை வெறு எவற்றின் வழியும் அடைந்து விட முடியாது. இப்படி ஒரு வரியை எழுதிய எழுத்தாளன் எப்படி இருப்பான் எப்படி சிந்திப்பான் என்ற சிந்த்னையே பெரும் கிளர்ச்சி ஊனடாக்கும் அந்த  மனக்கிளர்ச்சியால் அந்த எழுத்தாளனை நேரில்  சந்திக்கும்  ஆவல் அதிகரிக்கும்  .
அப்படிபட்ட ஒரு மனக்கிளர்ச்சியோடு சுந்தரராமசாமியை நேரில் காணும் ஆவல் கொண்டிருந்த எனக்கு சென்னையில் அதற்கான முதல் வாய்ப்பு நண்பர் யூமா வாசுகிமூலம் கிட்டியது.
அக்காலத்தில் யூமாவும்  நானும் ஒரே காம்பவுண்டில் பழவந்தாங்கலில் அடுத்தடுத்த அறையில் தங்கியிருந்தோம் . நாளைக்கு சுந்தரராமசாமி உடலண்ட்ஸ் டிரைவின்னுக்கு வருகிறார் அவரை அங்கு நான் பார்க்க போகிறேன் நீயும்ன் வா என அழைப்பு விடுத்தார்.
மறுநாள் டிரைவின்னில் அவரை நாங்கள் பார்க்க போன போது அவரை சந்திக்க அவர்து பழைய நண்பர்கள் சிலர் ஆர்வத்துடன் வந்திருந்தனர். நெருங்கி பேச முடியாவிட்டாலும் அருகிலிருந்து அவர் பேசுவதை கவனிக்க முடிந்தது. வெறும் அறிமுகத்தோடு இருவரும் திரும்பினோம்.

எழுத்தாளர்கள் கவிஞர்கள் யூமா  வாசுகி  மற்றும் பிரான்சிஸ் கிருபாவுடன் நான் 


அடுத்த நாள் நானும் யூமாவாசுகியும் நங்க நல்லூரில் அவர் தன்  மருமகள் வீட்டில் தங்கியிருக்கும் தகவல் அறிந்து அங்கு சந்திக்க சென்றோம்.அங்கு யூமவாசுகியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அளவளாவினார். யூமாவுக்கும் அவருக்குமிடையில் நன்குபரிச்சயமிருந்தால் இருவரும் பல விஷயங்கள் குறித்து மனம் விட்டு பேசினர். யூமா என்னை  புதிதாக சிறுகதைகள் எழுதி வருபவனாக அறிமுகப்படுத்தினார். அப்போது எனது  இரண்டு கதைகள் வெளியாகியிருந்தன.

பேச்சு தமிழர்கள் வாழ்க்கை குறித்து திரும்பியது . கேரளாவில் மக்கள் பேணும் சுத்தம் ஒழுங்கு தமிழ் நாட்டில் இல்லை என்பதும் தமிழ் நாட்டில் கண்ட இடங்களில் எச்சில் துப்புகிறார்கள் மலையாளிகள் அப்படி செய்வதில்லை என்று  ஆதங்கத்தோடும் வேதனையோடும்  பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

அவர் பேசியது உண்மை என்றாலும் அப்போது என் தமிழுணர்வு சட்டென பொங்கி விட்டது . ஆமாம் சார் அங்கு தட்ப வெட்ப நிலை அப்படி இது வெப்ப மண்டலம் உமிழ்நீர்சுரப்பது தவிர்க்க முடியாதது. கேரளா போல தமிழ் நாட்டிலும் இயற்கை சூழ்ந்த மலைகளின் வசிப்பிடமாக இருந்தால் அவர்களும் சுத்தமாக இருந்திருப்பார்கள்  என கூறினேன்
அவருக்கு நான் சொன்னது பிடிக்கவில்லை . அதிகபிரசிங்கித்தனமாக பேசுகிறானே என்பது போல ஒரு முறை உற்றுப்பார்த்தார். அவரை பற்றி நான் பலமுறை நண்பர்கள் சொல்ல கேட்டது என்ன வென்றால் அவரிடம் பெரியவர் சிறியவர் பாகுபாடு கிடையாது யாரும் அவரிடம் துணிந்து கருத்து கூறலாம் அவரிடம் அதற்கு இடமுண்டு என்பதுதான் . அந்த துணிச்சலில்தான் நான் பதில் சொன்னேன். ஆனால் அவரிடமிருந்து உரையாடல் தொடரும் என எதிர்பார்த்தவனுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.

ஒருவேளை அவரிடம் முன்பே நான் அவரது ஜே ஜேவை படித்து விட்டு   டு ஊரில்  மனபிராந்தியாய் அலைந்தது பற்றீயும் அவரை பார்க்க நாகர்கோவிலில் அலைந்தது பற்றியும் கூறியிருந்தால் அவர் என்னோடும் சகஜமாக உரையாடியிருப்பாரோ என்னவோ
அதன்பிறகு அவரை நேராக சந்திக்கவில்லை

அடுத்த சில நாட்களில் அவர் நூல் ஒன்றின் வெளியீட்டு விழா புக் பாயின்ட் ஹாலில் நடந்த போது சென்னையில் முதல் முறையாக ஒரு இலக்கிய கூட்டத்துக்கு இருநூறுக்கும் அதிகமானபேர் கலந்து கொண்டு ஆச்சர்யபடுத்தினர்

உண்மையை பற்றியும் உள்ளொளி பற்றியும் தீவிர மனத்தூண்டுதலை உண்டாக்கிய  அவரால் படைக்கப்பட்ட ஜே ஜே அந்த கூட்டத்தின் நடுநாயகமாக இருந்த சுந்தரராமசாமியை பார்த்து என்ன சொல்லியிருப்பான் இதுதான் அன்றைய இரவு எனக்கு மிகபெரிய கேள்வியாக இருந்தது.
தொடர்ந்து பிள்ளை கொடுத்தான் விளையால் உண்டாக்கிய சர்ச்சை எல்லாம் சேர்ந்து அவரது பிரம்மண்ட பிம்பம் இலக்கிய பரப்பில் அவர் மீதான ஒரு எதிர்ப்பை உண்டாக்கியிருந்தது.
ஒருவேளை அப்படி ஒரு கதை எழுதாமல் விட்டிருந்தால் அவர் மீதான் பிம்பம் இப்போதைக்கு இருப்பதைக்காட்டிலும் கூடுதலாக இருந்திருக்குமோ என்னவோ
மொழியில் அவர் கொண்டிருந்த மாளாக்காதல்  தமிழுக்கு பெருமை சேர்த்திருப்பது மட்டுமல்லாமல் புதிய தலைமுறைகள் உருவாக  காரணமாக இருந்துள்ளது . 

90 களில் எழுத துவங்கிய பலர் அவரது எழுத்தின் நிழலில் உருவானவர்களே
அவரது சிறுகதைகள் மொழி பற்றிய பிரக்ஞையில்லாத இக்கால படைப்பாளிகளுக்கு   சிறந்த வழிகாட்டிஇலக்கியத்தை வெற்று  ரசனையை கடந்து தத்துவங்களின் வழி மீட்க முயன்ற நாவலாசியர்களில் அவரே முழுமையாக வெற்றிபெற்றவர்.

தொடர்ந்து சுந்தரராமசாமி குறித்த மீள்பார்வைகள் வெளிதரப்புகளில்லிருந்து உரையாடலாய் மாற இக்கட்டுரை வழி வகுக்கும் என நம்புகிறேன்  

, 









May 16, 2017

தமிழ் சினிமாவின் அக நடிப்பு : மரியானிலிருந்து ஒரு பின்னோக்கிய பார்வை



உண்மையில் நாமனைவரும் நடிகர்களே வீட்டுக்குள் போகும்போது கணவனாகவும் அலுவலகத்துக்கு போகும்போது அதிகாரியாகவும் அல்லது கடை நிலை ஊழியனாகவும் நடிக்கிறோம் . நம் பாத்திரத்தை மேலும் வெளிப்படுத்த நமக்கான பிரத்யோக  உடைகள் அல்லது சில வார்த்தைகல் பயன்படுகின்ற்ன . அலுவலகத்துக்கு நாம் லுங்கி கட்டி போவதில்லை . வீட்டில் கோட்டு சூட்டுடன் இருப்பதில்லை . இடத்திற்கு தேவைபடுகிறார் போல் காஸ்ட்யூமர் இல்லாமல் உடையை நாமே தேர்வு செய்து கொள்கிறோம். உண்மையில் சிறந்த நடிப்பு என்றால் இதுதான் .. நம்மிடமிருந்து இன்னொரு பிம்பத்தை நம்மால் சுலபமாக எளிமையாக கட்டமைக்க முடிகிறது .. நம்ப வைக்கவும் முடிகிறது. ஆனால் சினிமாவில் பாருங்கள் நாம் எவ்வலவு ஆவேசமாக் கத்துகிறோம் உடை மற்றும் மேக் அப் களை கவனியுங்கள் அதில்தான் எத்தனை மிகை ..

தன்னை பாத்திரமாக வெளிப்படுத்துதல் ..பாத்திரத்தினுள் தன்னை மூழ்கச்செய்தல் என இரண்டுவகையான நடிப்பை பொதுவாக நம் தீவிர  சினிமாக்களில்  அல்லது கதை சார்ந்த சினிமாக்களில் பார்க்க முடிகிறது. முன்னது உடல் நடிப்பென்றும் பின்னதை புலனகளீன் நடிப்பென்று கொள்ளலாம்  உடலும் மனமும் பிரிக்கமுடியாத்தாகையால் இரண்டு பாணியிலுமே  ஒன்று இன்னொன்றை பயன்படுத்துவது தவிர்க்க முடியாததாக இருக்கிறது.

நாடக நடிகர்கள் தொலைவில் இருப்பவர்களுக்கும் தங்களை காண்பிக்க உடல் நடிப்பின் மிகையான பாவனையை பயன்படுத்தினர் . கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாக இருந்தால் கூட மேடையில் தடாலென விழுவர். . அல்லது இறப்பு சேதி கேட்டவுடன் கையில் கொண்டுவரும் கண்ணாடி தம்ளர் இரைச்சலான் பின்னணி இசையுடன் கீழே உடைந்து சிதறும். ஆனால் சினிமா வில் க்ளோசப் வந்த பிறகு  அதாவது பார்வையாளன் நடிகனை நெருங்கி பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டியபிறகு இதுபொன்ற  ஓவென இரைதலும் கையை காலை சகட்டுமேனிக்கு  ஆட்டி  சத்தமாக வசனம் பேசி நடிப்பதும் மிகையாகி அவசியமற்றதாகிப்போனது.

இதன் காரணமாக  சினிமாவில் உடல் நடிப்பு பின்னுக்கு போய் மனம் அல்லது புலன் சார்ந்து நடிப்பது அவசியமாகியது ..இப்படிப்பட்ட நடிப்பே பார்வையாளனின் ரசனையை தரம்  உயர்த்தவும் செய்கிறது. இதன் காரணமாக  சினிமாவில் அசலான நடிப்பை விமர்சனம் செய்கிறபோது ஒரு நடிகனின் க்ளோசப்பைத்தான் முக்கியமாக கைக்கொள்ள முடியும்  . மன (அக) நடிப்பு உயர்ந்த இடத்தை பெறுவதும் இதனால்தான். ஆனால் துர்பாக்கியமாக பலர் இன்னமும் நம்மில் உடல் (புற)நடிப்பே பிரதானம் என கொண்டாடி வருகின்ற்னர். இங்கு நடிப்பை பலர் உடல் மற்றும் மேக அப் அல்லது சிகையலங்காரம் பாத்திரத்தின் அங்க வெளிப்பாடு ஆகியவற்றோடு பெரிதும் பொருத்திபார்க்கின்ற்னர் ..உடல் நடிப்புக்கும் மன நடிப்புக்கும் சரியான உதாரணமாக மூன்றாம் பிறையின் இறுதிகாட்சியை எடுத்துக்கொள்ளலாம்

மூன்றாம் பிறையில் ஸ்ரீதேவியின் நடிப்புதான் சிரமாமானது .அது முழுமையாக தன்னை மன பிறழ்வாக நம்பி நடிப்பை வெளிப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தை உள்ளடக்கியது. மற்ற காட்சிகளீல் உடல் நடிப்பும் மிகை நடிப்பும் சேர்ந்திருந்தாலும் இறுதிகாட்சியில் அவர் ரயிலினுள் அமர்ந்தபடி இதுவரையான நிகழ்வுக்கும் தனக்கும் எதுவுமே தெரியாதவாறு தன்னை வெளிப்படுத்திய முகபாவனை மிகச்சிறந்த மன நடிப்புக்கு உதாரணம்.   அதே சமயம் கமல்ஹாசனின் அதுவரையான் உடல் நடிப்பு என்பது பெரிதும் கதையின் மைய ஓட்டத்தொடு சார்ந்திருப்பதால் அவர் நாம் எதிர்பார்ப்பதை நிகழ்த்துபவராக மட்டுமே உடலை வெளிப்படுத்துகிறார். இது கமலின் தவறல்ல அது பாத்திரத்தின் தன்மை . அவர் அப்படி வெளிபடுத்தாவிட்டால் பார்வையாளர்கள் கண்ணீர்சிந்த வாய்ப்பில்லை . மக்கள் தங்களுக்குள் கண்ணிரை வரவழைக்க காரணமாக அல்லது ஏதுவாக இருந்த காரணத்தால் பலரும் அதைத்தான் சிறந்த நடிப்பாக கருதினர். ஆனால் எனக்கு தெரிந்து கதாசிரியர் அல்லது இயக்குனர் பாத்திரத்தை சிருஷ்டித்த இடத்திலிருந்து தன்னில் இன்னும் அதிகமாக பயனித்து அதன் மவுனங்களை அல்லது பாத்திரத்தின் அதுவரையான் வாழ்வையும் ஒருங்கிணைத்து வெளிப்படுத்துவதுதான் சிறந்த நடிப்பு

.நாயகனில் கமலிடம் அத்தகைய உன்னத நடிப்பை பார்க்க முடிந்தது. உடலையும் தேவைக்கேற்ப அளவாக பயன்படுத்தியிருந்தார்.தோற்றம் பாதி நடிப்பு பாதி என அளவு கச்சிதமாக இருந்தது.
அதற்கடுத்து வந்த பல படங்களில் அவர் தோற்றத்திற்கு முக்கியத்துவம்  கொடுத்து  நடித்திருப்பினும்  நாயகனில் அவர் காண்பித்த பாத்திரத்தின் ஆழம் இதர பாத்திரங்களில் காணாமல் போனது. அன்பே சிவம் படத்தில் ஓரளவு மவுன நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருந்தாலும் இன்னும் சற்று அவரிடம் இறுக்கம் கூடியிருந்திருக்கலாம் என்றே தொன்றியது. சேது பிதாமகனில்  விக்ரமிடமும் ,பிதாமகனில் சூர்யாவிடம் சில உச்சங்களை தரிசிக்க முடிந்த்து . சூர்யா சிறந்த நடிப்புத்திறமை இருந்தும் அவர் வெகுஜன பிம்பத்துக்கு கூடுதல் முக்கியத்தும் கொடுத்து தனக்குள் இருக்கும் கலைஞனை நிராகரிப்பது வருத்தமானதொன்றே இந்நிலையில்தான் மரியானில் தனுஷ் தன் மவுன நடிப்பின் மூலம் ஆச்சர்யபட வைத்தார்

ஆடுகளம் படத்திற்கு பிறகு அவர் பாத்திரத்தை இயக்குனரிடமிருந்து பிடுங்கி முழுமையாக கற்பனையால் தனக்குள் செதுக்கி அதை அளவாக வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த அவரது வெளிப்பாட்டுக்கு. இயல்பாக அவரது முக அமைப்பு பெரிதும் உதவுகிறது.. மரியானின் பல இடங்களீல் குறிப்பாக நாயகியோடு அவர் சண்டை போடும் முற்பகுதி காட்சிகள் இரண்டாவது பகுதியில் தப்பிப்பதற்கு முன்பான காட்சிகளில் தனுஷின் நடிப்பு இயக்குனரை கடப்பதை அல்லது பாத்திரத்தின் மன ஓட்டத்தை துல்லியமாக சித்தரிப்பதை  நம்மால் உணரமுடியும் .. அதே சமயம் பார்வதியின் நடிப்பில் சற்று மிகை இருப்பதையும் காணலாம .. மேக் அப் இல்லமல் அவர்   பனிமலராக நடிப்பதை கற்பனை பார்க்கும்போது அவர் பார்வதியாகவே இருப்பார் ஆனால் தனுஷ் இயல்பான தோற்றத்திலும் பாத்திரத்தை வெளிப்படுத்தக்கூடியவர் .. படத்தில் இயல்பாகவே பார்வதியின் பாத்திரம் கதையில் இருந்த ஆழத்தை திரைக்கதையில் காண்பிக்கவில்லை ..பட்ட படிப்பு படித்த அல்லது உலக விஷயங்க்ளை உள்வாங்கிய மீனவ பெண்ணாகவே அவர் தோற்றம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. எதார்த்தம் தொலைத்த அவரது மிகை மேக் அப் ஒரு காரணமாக இருந்தாலும் அவர் பாத்திரத்தின் ஆழ் மனதுள் சஞ்சரிக்காமல் வெறுமனே காதல் மட்டுமே  அவரது உலகில் உள்ளதை பொல காட்டிக்கொண்டதும் வேறு கூடுதலாக பாத்திரத்தை கனமிழக்கசெய்துவிட்டது . இயக்குனர் சொன்ன இட்த்திலிருந்து அவர் இன்னமும் தனது அறிவு நிலை  சூழல் உப்புக்காற்றினை காலம் காலமாக உணர்ந்த  தோல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் அவரது நடிப்பில் இன்னும் மெருகு கூடியிருந்திருக்க்க்கூடும்   இத்தனைக்கும் பார்வதியின் பாத்திரம் தான் முழுமையான அகவயப்பட்டது. சற்று ஆன்மீக பலம் கொண்டதும்கூட

 ஆனால் அவரது நடிப்பில் அந்த பாத்திரம் முழுமையாக சித்தரிக்கப் படவில்லை .வெறும்  தனுஷை காதலிக்க மட்டுமெ பிறந்தவராக அவர் பாத்திரம் சித்தரிக்கப்பட்டதும் ஒரு காரணம். . மேலும் அவர் ரோஸ் நிற புடவையுடன்  டான்ஸ் ஆடி பாலைவனத்தில்  தன் உயிர்நிலையை  வெளிப்படுத்துவது   மிகவும் அபத்தமாக இருந்த்து . இந்த இடத்திற்கு தேவையான ஒரு  மிஸ்டிசிஸம் சுத்தமாக காட்சியில் நிராகரிக்கப்படு சினிமாத்தனம் ஒட்டிக்கொண்டது. பார்வதியின் முழு பாத்திரமும் வெளிப்படிருக்க வேண்டிய இடம் இது .. உயிரே படத்தில் மணீரத்னம் இதைசரியாக கையாண்டிருப்பார் ..ஒரு விதமான அதீதத்தை அதில் காட்சி படுத்தி பார்வையாளனை கனவு நிலைக்கு அழைத்து சென்றிருப்பார்.

வழக்கமான சினிமா நாயகியர்களை காட்டிலூம் கூடுதல் மன பிரயாசத்துடன் ஈடுபாட்டுடன் அவர் நடித்திருந்தாலும் அக நடிப்பின் அவசியத்தை சொல்லவே ஒரு விமர்சகனாக இருவரையும் வித்தியாசப்படுத்தி பார்த்திருக்கிறேன் .. ... பார்வதி ஒரு சிறந்த நடிகை அவர் இந்தியாவின் சிறந்த நடிகையாக அறியப்பட எல்லா தகுதியும் கொண்டவர் .. ஆனால் அதற்கு முதல் படி நடிப்பின் மீது இருக்கும் ஈடுபாட்டை குறைத்து பாத்திரத்தின் மவுனங்களை பழக ஆரம்பிக்கவேண்டும் .  .இந்த இடத்தில் முள்ளும் மலரும் படத்தில் வரும் ஷோபா வின் சில பாவங்களை நாம் நினைவு படுத்தி பார்க்கலாம் .. . இதில் இயக்குனரின் பங்கும் இருக்கிறது என்றாலும் நல்ல நடிகை எந்த சூழ்லையும் தனக்கேற்ப சாதகமக்கிக்கொள்ள முடியும். அப்படியான மாறுதல் .. பார்வதியை இன்னொரு ஷோபாவாக இன்னொரு ஸ்மிதா பட்டிலாக நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை

அஜயன் பாலா
`2013 ஆகஸ்ட் மாத காட்சிபிழை இதழ்

May 6, 2017

அணில் அகன்ற முன்றில் - மா அரங்கநாதன் அஞ்சலி :



                                      -அஜயன் பாலா
1
எனது துவக்க கால சென்னை வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத ஒரு ஆளுமை மா. அரங்கநாதன் அவர்கள்.  தமிழின் குறிப்பிடத்தக்க தனித்துவமான சிறுகதை எழுத்தாளர் .தமிழர் மரபு தொன்மம் பண்பாடு குறித்து தொடர்ந்து சிந்தித்தும் எழுதியும் வந்தவர். அவர் நடத்தி வந்த முன்றில் சிறு பத்ரிக்கை நவீன இலக்கியத்திற்கான சிறந்த பங்களிப்பு.
அவரது மறைவு செய்தி முகநூல் வழியாக அறிய வந்தபோது ரயிலில் மகராஷ்ட்டிரா மாநிலத்தின்   சோலப்பூரை கடந்துகொண்டிருந்தேன்.  கல்லூரி வாழ்க்கை முடிந்து வாழ்க்கை குறித்த மிகபெரிய கேள்வியுடன் நகரம் எனும் பிரம்மாண்டத்தின் முன் பலஹீனமாய் நான் நின்றுகொண்டிருந்த காலத்தில் எனக்கு அறிமுகமானவர் மா. அரங்கநாதன்  சென்னையில் வாழ்க்கையை துவக்கிய முதல் மூன்று ஆண்டுகளில் கிட்டத்தட்ட  தினமும் மாலை பொழுதுகளில் அவரை சந்தித்து கவிதை இலக்கியம் சினிமா என பலவற்றையும் குறித்து உரையாடி வளர்ந்திருக்கிறேன் .அவர் அப்போதுதான் தன் மாநகராட்சி பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்று முழு இலக்கியவாதியாக தன்னை மாற்றிக்கொண்டிருந்தார். நானோ அப்போதுதான் வாழ்வின் துவக்க காலத்திலிருந்தேன்..தலையின் நரை போல பழுத்த அனுபவம் அவரிடமிருந்தது . எங்களது உரையாடல் வழி அந்த அனுபவத்தை நான் சிறுவனாக அவரிடமிருந்து திருடிக்கொண்டிருந்தேன். அவருக்கும் எனக்குமான உறவின் ஆரம்ப புள்ளியை தேடி  கடந்த காலங்களில்  மனம் பயணிக்க துவங்கியது. .

2
அப்போது நான் செங்கல்பட்டில் வசித்துக்கொண்டிருந்தேன். என் திருக்கழுக்குன்றம் இலக்கிய நண்பர்கள் மூலமாக தீவிர வாசிப்புக்கு தயாராகியிருந்தேன். என் அறிவுப்புலம் முழுக்க பட்டாம்பூச்சிகள் லட்சகணக்கில் சிறகடித்துக்கொண்டிருந்த காலம்.   .சாலையில் நடக்கும் போது எதிர்படும் மனிதர்கள் அனைவரையும் விட  ஒருபடி உயர்ந்தவனாக ஒரு கர்வம் . அவர்களுக்கு தெரியாத நகுலன் புதுமைப்பித்தன் தி,ஜானகிராமன்  அவர்களுக்கு தெரியாத ஜே ஜே . ஜிட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி எனக்குத்தெரியும்  என்பது போன்ற கர்வம். அப்படியான காலத்தில்தான்  .தேரோடும் வீதி படித்துவிட்டு திருவனந்தபுரம் போய் நீல பத்மனாபனை அவரது மின் வாரிய அலுவலகத்தில் சந்திக்க சென்றேன் . .உரையாடலின் நடுவே  முன்றில் எனும் பத்ரிக்கையை காட்டி  மா. அரங்கநாதன் பேரை முதன் முதலாக சொல்லி சென்னையிலிருந்து வருகிறது என்று கூறி அதன் ஒரு பிரதியையும் கையில் கொடுத்தார் .பக்கம் தானே  முடிந்தால் அவரை சந்தியுங்கள் என்றும் அறிவுறுத்தினார். சிவப்பு நிற அட்டையில் கோணல் மாணலாக முன்றில் என வித்தியாசமாக எழுதப்பட்டிருந்தது.
3
இரண்டு மாதம் கழித்து எதேச்சையாக எங்கள் குடியிருப்பின் வளாகத்தில் எங்கள் வீட்டின் எதிர்வீட்டுக்கு  புதிதாக குடிவந்த ஒரு இளைஞன் அதே சிவப்பு நிற அட்டையுடனான முன்றில்  சிறு பத்ரிக்கையை வைத்துக்கொண்டு வாசிக்க எனக்கோ அதிர்ச்சி ,அவசரமாக நான் வீட்டினுள் சென்று நீல பத்மநாபன் கொடுத்த முன்றீலைத் தேடினேன். என் பிரதி வீட்டில் இருந்தது. அதுவரை இந்த செங்கல்பட்டிலேயே நாம் ஒருவர்தான் அறிவாளி என்ற  மிதப்பில் இருந்த என் நிலைப்பில்  முதன்முறையாய் மண். எத்தனையோ தெருக்கள்  எத்த்னையோ வீடுகள் கொண்ட செங்கல்பட்டில்  சரியாக என் காம்பவுண்டுக்குள் என் வீட்டின் எதிரேயே ஒரு அறிவுஜீவியா. என்னால் இந்த அதிர்ச்சியை தாங்கவே முடியவில்லை.  நானும் அவனுக்கு போட்டியாக கையிலிருந்த முன்றில் புத்த்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு வாசலில் சென்று அமர்ந்தேன்.  கையோடு அவன் இந்த முன்றிலை பார்த்து அதிர்ச்சியடைய போகும் கணத்தை ஓரக்கண்ணால் அடிக்கடி பார்த்த்படி . ஆனால் அவன் அதை பார்த்தும் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளாமல் உள்ளே சென்றதும் எனக்கு இன்னொரு அதிர்ச்சி .
பிற்பாடு அடுத்த சில நாட்களீல், பேசி பழக ஆரம்பித்தபிறகு  பேர் வாசு என்றார். அந்த பெயர பிற்பாடு அகநாழிகை  பொன் வாசுதேவன் என்றானது அப்போது அவன் சென்னையில் படித்துக்கொண்டிருந்த காரணத்தால் இலக்கிய உல்கம் அவனுக்கு பரிச்சயம்  அடிக்கடி தான் பார்த்த எழுத்த்காளர்களை பற்றி சொல்வான். ஒருநாள் அவந்தான் முன்றில் சிறுபத்ரிக்கை மூன்று நாள் இலக்கிய கருத்தரங்கு நடத்த போகிறார்கள் அங்கு சென்றால் பல எழுத்தாளர்களை நேரில் சந்தித்து பேசலாம் எனக்கூறினான். மூன்று நாள் சென்னையில் போய்வர செலவாகுமே என யோசித்த போது அதில் வாலண்டியராக பணிசெய்ய விருப்பமுள்ளவர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்திருகிறார்கள் .அவர்களுக்கான கூட்டம் மாம்பலத்தில் நடக்கிறது. வா இருவரும் அதில் சேர்ந்துவிட்டால் மூன்றுநாளும் அங்கேயே அவர்களுடன் தங்கிக்கொள்ளல்லாம், என்றான் .
4,
பத்து பேர் வந்த கூட்டத்தை அரங்கநாதன் மகன் மகாதேவன்( இப்போது நீதியரசராக பொறுப்பிலிருப்பவர். ) உடன் ராம்ஜி என்ற நண்பர் ( இப்போது என்ன செய்கிறார் என தெரியவில்லை . தீவிரமான இலக்கிய ஆர்வலர் கவிதை எழுதுபுவர்) இருவரும் நிகழ்ச்சி  நடக்கும்போது வாலண்டியர்கள் எப்படி நடந்துகொள்ளவேண்டும் என்னென்ன பணிகள் செய்யவேண்டும் என பேசினர். ஏறக்குறைய தமிழின் முக்கிய எழுத்த்காளர்கள அனைவருமே பங்கேற்கபோகும் செய்தி எனக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியையும் ஒரு வித சாகச உணர்வையும் கொடுத்து. நிகழ்ச்சியின் போது  தேநீர் உபசரிக்கும் பணி எனக்கு வழங்கப் ப்ட்டது. கூடுதலாக எழுத்தாளர்களை விடுதியிலிருந்து நிகழ்ச்சி நடக்கும் காதி பவனுக்கு ஆட்டோவில் அழைத்து வரும் பணியும் இரவில் எழுத்தாளர்கள் தங்கியிருக்கும் ஐகஃப் விடுதியில் அவர்களுக்கான உணவு இத்யாதிகளை கவனிக்கும் உப பொறுப்பும்
முன்றில் முகாமில் எழுத்தாளர்களை நேரில் சந்தித்தும் அவர்களுக்கு தேநீர்  உபசாரனை செய்ததிலும் எனக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி  பிற்கால வாழ்க்கையின் மாற்றங்களுக்கு காரணமான பலர் எனக்கு அங்குதான் அறிமுகமானார்கள் அதுவரை எழுத்தாளர்கள் என்றாலே கடவுளுக்கு அடுத்த நிலையில் அவர்களை உயர்த்தி வைத்திருந்த என் பிம்பங்களூம் அங்கு சரிந்து நொறுங்கின. அனைவரும் எல்லா உணர்ச்சிகலுக்கும் கட்டுப்பட்ட சாதாரண மனிதர்கள் தான். என்பதையும் உணர்ந்துகொண்டேன்
முகாம் வாசலில் ஒருமுறை சைக்கிளில் வெள்ளை வேட்டி சட்டை சகிதம் நின்றுகொண்டிருந்தவரை காட்டி யாரோ இவர்தான் மா அரங்கநாதன்  என்றார்கள் . அவ்வளவுதான்.
5
அதன். பிறகு அடுதத மாதமே சென்னைக்கு அதிலும் அரங்கநாதன் குடியிருந்த பழவந்தாங்கலில்  அதே கல்லூரி வீதியில் அறைவாசியாகும் சந்தர்ப்பத்தை  காலம் எனக்கு நல்கியது ஒரு ஆச்சரயமான ஜியோமிதி தான்.  சென்னை  மீனம்பாக்கம் எதிரே  டிசி எம் டயோட்டா கமபெனியில்  சேல்ஸ்மேன் வேலை. அநத வேலையில் சக பணியாளனான பாஸ்கர்தான் தன் அறையில் தங்கிக்கொள்ள அழைப்புவிடுக்க  அப்படியாகத்தான் பழவந்தாங்கல் வாழ்க்கை எனக்கு சித்தித்தது.   ஒரு ஞாயிற்று கிழ்மை அரங்கநாதனை வீட்டில் சந்திக்க போகலாம் என திட்டமிட்டிருந்த போதுதான் வாசு முன்றில் புத்தகக் கடை தி நகரில் ரங்கநாதன் தெருவில் சாந்தி கம்ப்ளக்சில் துவக்கியிருக்கிறார்கள்  நேரடியாக அங்கு போகலாம் என்றாதோடு கையோடு கூட்டிசென்றன்.
இப்படியாக ரங்கநாதன் தெருவில் ஒரு மா அரங்கநாதனை அக நாழிகை வாசுதேவன்  மூலம் ஒரு பகல் பொழுதில் சந்தித்தேன்
கடை அப்போதுதான் திறக்கப்பட்டிருந்தது அரங்கநாதனுக்கு  நான் நீல பத்மனாபனை சென்று சந்தித்தது குறித்து ஆச்சர்யம் மகிழ்ச்சி அப்படியா பரவாயில்லையே தம்பி ரொம்ப ஆர்வமா இருக்கீங்களே என தட்டிக்கொடுத்தார்.   அதன்பிறகு  நேரம் கிடைக்கு  போதெல்லாம் சென்று சந்திப்பேன். வெகு சுலபமாக ஓரிரு சந்திப்புகளில் நெருங்கிவிட்டோம் . இலக்கியத்தின் மீதான எனது ஆர்வம் தொடர்ந்து அவரை நோக்கி  பல கேள்விகளை கேட்க வைக்க அதுபோல அவரும் சளைக்காமல்  பதில் சொல் வார். அப்படி சொல்வதில் அவருக்கு அத்தனை ஆர்வம்
வயது வித்யாசம் இல்லாமல் சிகரட் பிடிக்க சொல்வார் .அப்போது அவர் சார்மினார் சிக்ரட் பிடிப்பார் . செயின் ஸ்மொக்கர் போல பிடித்துக்கொண்டிருந்தார். 50 வயதுக்கு பிறகுதான் சிகரட் பிடிக்கும் பழக்கம் தொற்றியது ஆனால் விட முடியவில்லை என்பார்
சிகரட் பிடிக்க வாகாக கடைக்கு வெளியில் வந்தால் குட்டி மொட்டை மாடி அதன் சுவர் பக்கம் வந்து . அங்கிருந்து கீழே பார்த்தால் ரங்கநாதன் தெருவின் ஜனத்திரள் அடர்த்தியாக தெரியும் . ஒரு பக்கம் கடைக்கு ஆளே வராத முன்றில் புத்தகக் கடை  இன்னொருபக்கம் தமிழ் நாட்டின் மிக முக்கிய வணீக மையமும் அதிகமாய் மக்கள் கடக்கும் வீதி .  .  இந்த இரண்டு எதிரெதிர் துருவங்களும்  பார்வைக்கு எதிரேயே வைத்து பார்த்துக்கொண்டு சிகர்ட் பிடிப்பது  அப்போது எனக்கு மிகவும் பிடித்த வித்தியாசமான  சுவாரசியமான பொழுது போக்கு .
ஒரு முறை என் கையில் ஒரு கட்டுரையில்  சிறந்த ஆங்கில நாவல்கள் குறித்த பட்டியல் ஒன்றை வைத்து இனி அவ்வளவுதான் இதை மட்டும்தான் தேடி படிக்க போகிறேன் எனக்கூற அவர் அதை கண்டித்தார். அது குறுக்கு வழி குறுக்கு வழியில போறவன் ஒருநாளும் உருப்பட்டதா சரித்திரமில்ல என கிண்டலாக கண்டித்தோடு வாசிப்பு என்பது ஏற்கனவே ஒருவனுடைய ரசனை தொடர்ந்து செல்வது அல்ல உன் அனுபவத்தின் வழியாக நீயாக தேடி கண்டடைவதுதான். அதுதான் உன் உடம்பில் உப்பாக கலக்கும் என அறிவுறுத்தினார்.  மேலும் நாவல்களை போலவே நான் பிக்‌ஷன் படி அதுதான் உனக்கு பல விஷய்ங்களை கற்றுதரும் என அறிவுறுத்தினார்.
அன்றே வீட்டுக்கு செல்லும் வழியில் அந்த பட்டியலை நான் கிழித்து குப்பையில் போட்டேன். பிற்பாடு என் தேடலில் நான் கண்டடைந்தது பிரபலமாகத புத்தகங்கள். அப்படியாகத்தான் ரோமன் எனும் பொலான்ஸ்கியின் வாழ்க்கை வரலாற்று நூலை கன்னிமாராவில் கண்டெடுத்தேன் பிற்பாடு நான்  விகடனில் நாயகன் தொடர் எழுத அந்த பொலான்ஸ்கியின் வாழ்க்கை வரலாற்றில் கற்ற எழுத்து சார்ந்த தொழில் நுட்பங்களே வெகு ஜன வாசகர்களிடம் கொண்டு செல்ல பெரிதும் உதவின. தி நகர்  .  எலூர் லெண்டிங் லைப்ரரியில் மால்கம் எக்ஸ் பயோகிராபி ,  சாப்ளின் ஆட்டொ  பயோகிராபி ,  வான்காவின் வாழ்க்கை வரலாறான லஸ்ட் பார் லைஃப் என  பெரும்பாலான நான் பிக்‌ஷன் நூல்களை தேடி பிடித்து படிக்க துவங்கினேன் இவை யனைத்துமே இன்று என் வாழ்க்கையின் உயரத்திற்கு வழி வகுத்துள்ளன பிற்பாடு  சாப்ளின்  வான்கா பற்றி எழுத  இவையே எனக்கு உந்து சக்தியாக அமைந்தன..

6
பிற்பாடு தளபதி போலீஸ் செய்தி என வெவ்வேறு பத்ரிக்கைகளில் வேலை மாறிய போதும்என்  தினசரி மாலைப்பொழுதுபோக்கு  முன்றில் புத்தகடையாகதான் இருந்தது.  தினசரி கடை முடிந்தவுடன் அவரும் நானும் வெளியே வந்து மாம்பலம் ரயில் நிலையத்தில் ஏறி பழவந்தாங்களில் இறங்கி வீட்டிற்கு நடந்து ஒரு புள்ளியில் நான் என் வீட்டிற்கு பிரிந்து செல்வேன்.வழி முழுக்கவும் பேசிக்கொண்டே செல்வோம்
சிறிது நாட்களீல் அதே சாந்தி காம்ப்ளக்ஸ் மூன்றாவது  தளத்தில் முன்றில் கடை எதிரேயே கோபிகிருஷ்ணன் , சஃபி, லதா ராமகிருஷ்ணன் ஆகியோர் இணைந்து நடத்திய ஆத்மன் மன நல ஆலோசனை மையம் ஒன்றும் துவக்க் ப்பட்டது.. தினசரி பத்து எழுத்தாளராவ்து அங்கு பார்க்க முடியும். கோணங்கி எஸ் ராமகிருஷ்ணன் சாரு நிவேதிதா, நாகார்ஜுனன், பன்னீர்செல்வம் ,சி.மோகன் ருத்ரன் ஆகியோருடன் பல ஆரம்ப எழுத்தாளர்களும் அங்கு மாலை , கூட ஆரம்பித்தனர் .ஒரு நாள் தாடி வைத்த இளைஞரை அரங்கநாதன் அறிமுகம் செய்தார் அவர்தான் யூமாவாசுகி. இவரும் நம்ம ஊர் பழவந்தாங்கல்தான் அறை எடுத்திருக்கிறார் என்றார். அப்போது அவரது முதல் கவிதை தொகுப்பு வெளியாகி அதன் முன்னுரை பரபரப்பாக பேசப்பட்டு வந்தது. அங்கு தினசரி வருபவர்களில் கோணங்கி மிகவும் பிடித்துபோனார் .ஒருநாள் கோணங்கி எஸ் ராமகிருஷ்ணன் இருவரும் முன்றில் கடையில் சந்தித்து அப்படியே என்னுடன் பழவந்தாங்கல் வந்து என் அறையில் வந்து தங்கினர். நான் எழுதிவைத்த கதைகளை எல்லாம் படித்துவிட்டு உற்சாகப்படுத்தினர். பின் அப்படியே யூமாவசுகி அறைக்கு போய் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.  பின் அங்கிருந்து மா அரங்கநாதன்  வீட்டிற்கு போய் அவரது வீட்டின் மொட்டை மாடியில் இலக்கியவாதிகளுகென ஒதுககப்ப்ட்ட பிரத்யோக அறையில் இரவு தங்கினோம்
அந்த் அறை அரங்கநாதன் மகன் மகாதேவன் அலுவலகமாகவும் இலக்கியவதிகளுக்கன தங்கும் விடுதியாகவும் இருந்தது. அங்கு தங்கி தான் என் வாழ்வின் முதல் கட்டுரை எழுதினேன் . இலக்கியச்சிந்த்னை மாதாந்திர கதை தேர்வு செய்யும் பணீயை மேற்கொண்டிருந்த நான் அஅந்த் அறையிலேயே கொடுக்கப்ட்ட அந்த மாத இழகள் அனைத்தையும் படித்து சிறந்த ஏஸ் சங்கரநாராயணனின் கவாஸ்கர் கதையை தேர்வு செய்து ஏன் அதை தேர்வு செய்தேன் என கட்டுரையும் ஆந்த அறையில் எழுதினேன் . ஒரு எழுத்தாளனை பிரசவித்த் அறை அது. பிற்பாடு யூமா அங்கு சிலகாலம் தங்கியிருந்தார்.
7
அரங்கநாதனின் விசேஷ குணம் அவரது மௌனம்
அவரோடு பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது சட்டென மௌனமாகி சிறிது நேரம்  அண்ணாந்து பார்ப்பார்.  உண்மையிலேயே மவுனமா இல்லை நடிக்கிறாரா என்று கூட எண்ணத்தோன்றும்  அப்படி ஒரு பாவம் அது . அந்த மவுனம் கலைய குறைந்தது இரண்டு நிமிடங்களாவது ஆகும் . அந்த இரண்டு நிமிடத்திய நிச்சலனம் நமக்குள் ஊடுருவி பெரும் அனுபவத்துள் ஆழ்த்திவிடும்.
 தன் சிற்றிதழுக்கு முன்றில் எனும் பெயர் காரணம் குறித்து கேட்கும் போது

காதல ருழைய ராகப் பெரிதுவந்து 
சாறுகொ ளூரிற் புகல்வேன் மன்ற  
அத்த நண்ணிய வங்குடிச் சீறூர்  
மக்கள் போகிய வணிலாடு முன்றிற்  
புலப்பில் போலப் புல்லென் 
றலப்பென் றோழியவ ரகன்ற ஞான்றே
என்ற குறுந்தொகை பாடலைகூறி   அதில் வரும் அணீலாடும் முன்றில் என்பது அக்காலத்து  தமிழ்ர்வீட்டின் முற்றம் .  சதுர வடிவில் ஒரு வெளி அந்த வெளியில் முன்றில் வந்து ஆடுவதில் இடையீடாக உண்டாக்கும் அமைதியையும் அகாயவெளியில் அது உண்டாக்கும் காட்சியினூடான  ஒரு மாயத்தோற்றத்தையும் விளக்கி ஒரு கணம் அந்த பேரனுபவத்துள் நம்மை அழைத்துசென்றுவிடுவார் .
அவரது எல்லா சிறுகதைகளிலும் இந்த மவுனத்தின் வழியான ஒரு வெளியை உணர முடியும். இதை அவர் அமைதி என குறிப்பிடுவார் . கதையின் முடிவில் ஒரு அமைதி வேண்டும் எதையும் சொல்லக்கூடாது ., வாசக்னாக அதை உள் வாங்க இடம் கொடுக்க வேண்டும் என்பார்
அரங்கநாதனுக்கு சிறுகதையில் போர்ஹே பிடிக்கும் அடிக்கடி போர்ஹேவின் கதை ஏதாவது ஒன்றை கூறுவார் . அதிகமாக எழுத தேவையில்லை குறைவாக எழுதினாலே போதுமானது என்பார். எப்பேர்பட்ட எழுத்தாளனையும் அவன் இவன் என தான் செல்லமாக கூப்பிடுவார் உனக்கு ஜே ,டி. சாலிங்க்ரை தெரியுமா ஒரே ஒரு நாவல்தான் எழுதியிருக்கான்  உலகமே அவனை சாகறவரை கொண்டாடுச்சி என்பார் .
நான் அவரோடு பழகிய நாட்களில் அவரது பஃறுளியாற்று மாந்தர்கள் நாவல் எழுதியிருந்தார். நாவலின் அச்சு பிரதியை என்னிடம் படிக்க தந்தார். படித்துவிட்டு சில திருத்தங்களை சொன்ன போது . இன்னும் நீ ஒழுங்கா படிக்கவே ஆரம்பிக்கல உங்கிட்ட கொடுத்தம்பாரு என திட்டினார்
என்னை பலர் முன்னிலையில் உரிமையுடன் கிண்டலடிப்பார் அந்த நாட்களில் ரயில் மற்றும் பேருந்து பயணக்களில் படிக்க வசதியாக இருக்கும்படி  எப்போதும் என் கையில் ஏதாவது ஒரு புத்த்கம் இருக்கும்  பெரும்பாலும் அது ஆங்கில புத்த்கங்களாகத்தான் இருக்கும் . முன்றில் கடைக்குள் நான் உள்ளே நுழையும் போது யாராவது  அருகே அமர்ந்திருந்தால்  என்னை காண்பித்து பாத்தீங்களா சரியா போச்சா என சொல்லி அந்த நண்பருடன் சிரிப்பார் . பிறகுதான் அவர் அவர்களிடம் என்னை பற்றி கூறி போட்ருக்க ட்ரஸுக்கு மேச்சா புக் ஒன்னூ கையில வச்சிகிட்டு வருவான் பாருங்க என கூறியிருப்பார். நானும் கையில் புத்தகத்துடன் நுழைய அவரிடம் காட்டி சிரிப்பார். சொன்னா மாதிரியே வந்துட்டான் பாருங்க என கூறி மகிழ்வார். அவர் என்மீது எடுத்துக்கொண்ட அந்த உரிமை பிடித்திருந்தது.
சினிமா பாரடைஸோ வில் வரும்  ஆப்ரெட்டருக்கும் சிறுவனுக்குமான உறவைப்போன்றது அது .நானும்விடாமல் அவரை வெறுபேற்றும் விதமாக கேள்விகள் கேட்பேன்.
மா அரங்கநாதனோடு தனிப்பட்ட முறையில் உறையாடிவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும் அவர் நவீன இலக்கியத்தை விடம் தமிழ் பண்பாடு தொன்மம் வரலாறு ஆகியவற்றில் தீவிரமான  ஈடுபாடுகொண்டவர். குமரிக்கண்டம் கபாடபுரம் ஆகிவற்றைகுறித்தும் தமிழர்கள் மூத்தகுடிகள் என்பதிலும் அவருக்கு நம்பிக்கையும் தீவிர ஆரய்ச்சிமனமும் இருந்துவந்துள்ளது.
பிறகு நான் திரைப்ப்டத்துறையில் சேர்ந்தபின் அவரை அடிக்கடி  சந்திப்பது குறைந்துவிட்டதென்றாலும் எப்போதாவது சென்று பார்ப்பேன்  ஹாலிவுட் படங்கள் பற்றி சொல்வார்  சென்னையில் முதன் முதலாக வேலைகிடைத்து பேச்சிலராக வந்து தங்க ஆரம்பித்த நாட்களில் தான் ஓடி ஓடிபார்த்த ஹாலிவுட் படங்களையும்  அந்த அனுபவத்தையும் அடிக்கடி கூறுவார். அப்போது வந்த ஹாலிவுட்  சினிமா  பத்ரிக்கைகளை எல்லாம் அவர் சேகரித்து வைத்திருந்தார். ஜேம்ஸ் டீனோட ரிபல் வித் அவுட் காஸ் பாத்ருக்கியா .. மூனே படத்துல சூப்பர்ஸ்டாராகி உச்சத்துல இருக்கும்போதே செத்துபோனான் 
அதே முன்றில் கடையில்தான் எனக்கு பிரமிளும் அறிமுகம் அவ்வளவு நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்த பிரமிளும் அரங்கநாதனும் சண்டை வந்து இருவரும் கட்டுரைகளில் தாக்கிக்கொண்டது எனக்கு பெரும் அதிர்ச்சி . இருவருக்கிடையிலும் நான் மாட்டிக்கொண்டு  கடைசியில் பிரமிளால் வெறுக்கப்ப்ட்டதை பற்றி பிரமிள் பற்றிய கட்டுரையில் விளக்க்மாக எழுதியிருக்கிறேன்
என் முதல் சிறுகதை தாண்டவராயன் எழுதி முடித்துவிட்டு அவரிடம் கொடுத்தபோது வழக்கமாக கிண்டலடித்து வெறுபேற்றுவார் என நினைத்தேன். ஆனால் அவர் வெகுநேரம் அமைதியாக அமர்ந்துவிட்டு . இந்த கதையை நான் ஒரு முறை எழுதி பாக்கனும்னு தொணுது அதுதான் இந்த கதையோட வெற்றி . தொடர்ந்து எழுது என ஆசீர்வதித்தார். அவரது ஆசி வீண் போகவில்லை அவர் சொன்னது போலவே குறைவான படைபுகளையே  எழுதவே விரும்புகிறேன் 
பிற்பாடு பாண்டிச்சேரியில் அவர் சென்றபின் நானும் வாசுவும் ஒருமுறை நேரில் பார்த்து அக நாழைகைக்காக ஒரு பேட்டி எடுத்தோம் அக நாழிகை வராமல் போனதால் பேட்டியும் அச்சாகவில்லை
அச்சமயத்தில் நான் எழுத்தளனாக் ஒரு அடையாளம் பெற்றிருந்தது அவருக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியளித்தது. காணாமபோயிடுவேன்லா நெனச்சிடுந்தேன் பொழைச்சிகிட்டியே என பெருமிததோடு புன்ன்கைத்தார்
ஒரு தந்தையின் புன்னகை அது
மறக்க முடியாத மவுனத்துடன் அந்த புன்னகையும் இன்று சேர்ந்துகொண்டது

அவருக்கு என் கண்ணீர் அஞ்சலிகள் 

thanks : amrudha  magazine may 2017

May 4, 2017

தி கிட் (1921) சார்லி சாப்ளின் சிறுவர் சினிமா

  குழந்தை கதை கூறல் 2



1
ஒரு அம்மா ஆஸ்பத்திரியிலருந்து கைக்குழந்தையோட வெளிய வர்றாங்க  அவங்களுக்கு எஙக போறதுன்னு தெரியலை. அந்த குழந்தையோட அப்பாவுக்கோ இன்னொரு கலயாணம் ஆயிடுச்சி. இனி இந்த குழந்தைய வெச்சிருந்தா நமக்கு அவமானம்னு அந்த அம்மா நெனக்கிறாங்க. அப்ப வழியில ஒரு ஜீப் நிக்குது.. அது பணக்கார வண்டி அவங்க மனசு கேக்கலை ஆனாலும் வேற வழி தெரியலை .  பணக்கார வீட்டுல வளரட்டும்னு  தன்னோட  குழந்தைய அந்த வண்டி பின்னாடி சீட்டுல போட்டுட்டு திரும்பி பாக்காம  போயிடறாங்க .  
2
ஆனா நடக்கறதோ வேற. அந்த வழியா வர்ற ரெண்டு திருடங்க வண்டி அனாதையா நிக்குறதை பார்த்து வண்டியை திருடிக்கிட்டு  ஓட்டிகிட்டு போறாங்க . அவங்களுக்கு குழந்தை இருக்குறது தெரியலை. . வண்டியை ஓரு இடத்துல நிறுத்தனப்பறம்தான்  குழந்தை அழுவுற  சத்தம் கேக்குது .அப்படியே குழந்தைய எடுத்து ஒரு குப்பை தொட்டியில போட்டுட்டு வண்டியை மட்டும் அம்போன்னு விட்டுட்டு போயிடறாங்க.
3.
.அப்பதான் ஒரு அழுக்கு டிரெஸ்சோட ஒரு கண்னாடி ரிப்பேர் பண்றவர் அங்க வர்றாரு. அவரு வேற யாருமில்லை நம்ம சார்லி சாப்ளின்தான்.அவரே ஒரு அனாதை அவருக்குன்னு யாருமில்லை. அதனால இன்னொரு அனாதையா அந்த குழந்தை மாறிடகூடாதுன்னு அந்த குழந்தைய கையோட எடுத்துக்கிட்டு அவரு வீட்டுக்கு வந்துடறாரு.
 4
சிறு அறை அதில் கொஞ்சம் பொருட்கள் இவ்வளவுதான் சாப்ளின் வீடு  ஆனாலும் குழந்தைய நல்லா வளக்கிறாரு .. நல்லா துறுதுறுன்னு குழந்தை வளறுது. குழந்தைக்கு அஞ்சு வயசாவுது. குழந்தையா இருந்தவன் இப்ப குட்டிபையனாயிட்டான். வெளியில அடிக்கடி அடிதடி தகராறு. யாரையாவது  அடிச்சுட்டு ஒன்னும் தெரியாம வீட்டுக்க்கு வந்து ஒளிஞ்சுக்குவான் .வீட்டுமுன்னாடி அடிவாங்குன பையன் அவங்க அப்பாவோட வந்து நிப்பான்.  அப்புறம் சாப்ளினும் பையனுக்காக அவங்க அப்பா கூட சாப்ளின் சண்டைக்கு போவாரு
5
அந்த குட்டிபயனுக்கு வேலையே காலையில எழுந்ததும் அப்பா கிட்ட இன்னைக்கு எந்த தெருன்னு கேப்பான் . சாப்ளினும் அவனுக்கு ஒரு தெருவை சொல்வார் . அவன் வீட்டை விட்டு வெளிய வந்து அஞ்சாறு கல்லுங்களை கையில எடுத்து பாக்கெட்ல போட்டுக்குவான். அப்பா சென்ன தெருவுல எந்த வீட்டுல கண்னாடி பளபளன்னு இருக்குதோ அந்த கண்னாடியை குறிபாத்து கல்லால அடிச்சுட்டு ஓடியாந்துடுவான் ,வீட்டுகாரங்க வெளியில வந்து பாத்துட்டு அய்யய்யோ கண்னாடி போச்சே ன்னு வருத்தப்படுவாங்க .அந்த நேரம் பாத்து சாப்ளின் கண்னாடி ரிப்பேர் காரனா அங்க போவார் . சரியான நேரத்துல வந்தன்னு சொல்லி புது கண்ணாடிய மாட்ட சொல்வாங்க .. இவரும் மாட்டிட்டு காசு வாங்கிட்டு வருவார் . இப்படிதான் தினசரி அவங்க சம்பாதிச்சு பொழுதை ஒட்டினாங்க
6
ஒருநாள் ஒரு போலீசுக்கு இது தெரிஞ்சுது. நம்ம குட்டிபையன் ஒரு வீட்டு கண்ணடியை கல்லால அடிக்கபோறதை பாத்து  கையும் களவுமா புடிக்கிறாரு. ஆனா நம்ம குட்டிபயன்  அவர் கையில மாட்டினாத்தான . ஓரெ ஓட்டமா ஓடியாரான். குட்டிபயனை பிடிக்க போலீசும் துரத்தராரு. ஆனாலும் பையனை பிடிக்க முடியலை.. பையனுக்கு ஒண்ணுன்னா சாப்ளின் துடிச்சிடுவாரு. அவனுக்காக ஒரு ரவுடிக்கிட்ட சண்டைய போடறாரு. அதே மாதிரி சாப்ளினுக்கு உடம்பு சரியில்லன்னா குட்டிபையனே  அவருக்கு ரொட்டியெல்லாம் சுட்டுத் தரான் . வெண்ணி வச்சு குடுக்கறான் இப்படி அந்த குட்டிபையனும் சாப்ளினும் ஒருத்தருக்கொருத்தர் பாசத்தோட மகிழ்ச்சியா சந்தோஷமா வாழறாங்க
7
இதுக்கிடையில அந்த குழந்தையோட  அம்மா இப்ப பெரிய சினிமா நடிகை பணக்கார பொண்னா  ஆயிடறாங்க. ஆனாலும் அவங்களால நிம்மதியா இருக்க முடியலை.  குழந்தைய தேடறாங்க. குழந்தைய  கண்டுபிடிச்சித் தரச் சொல்லி போலீஸ்ல கம்ப்ளைண்ட் தர்றாங்க.குட்டி பையனை போலீஸ் தேடுது .பேப்பர்ல அறிவிப்பு கொடுக்கறாங்ககுட்டிபையனுக்கு ஒருநாள் உடம்பு சரியில்லாம போயிடறது.வீட்டுக்கு வந்து சிகிச்சை பாக்கற  டாக்டருக்கு குட்டி பையன் சாப்ளினோட பையன் இல்லைன்னு தெரிஞ்சு போலிசுக்கு சொல்லிடறாரு.
இதனால அரசு அதிகாரிங்க சாப்ளீன் வீட்டுக்கு தேடி வர்றாங்க . யார் இந்த பையன் . இவனுக்கு நீ அப்பா இல்லையே. பின்ன எங்கிருந்து திருடுனன்னு மிரட்டறாங்க. குட்டிபையனை கொடு நாங்க கூட்டிட்டு போறோம்னு கேக்கறாங்க. சாப்ளின் அவங்க கூட சண்டை போடறாரு பையனை கொடுக்க மாட்டேங்கிறரு. ஆனா போலீஸ் சாப்ளீன்கிட்ட இருந்து  குழ்ந்தைய பிடுங்கறங்க . பையன் அப்பா அப்பான்னு அழறான். போலீஸ் கிட்டருந்து பையனை காப்பாத்த சாப்ளின் போராடாறாரு .முடியலை. போலீஸ் வேன்ல ஏத்திகிட்டு அவங்க குழந்தையோட போக சாப்ளின் பின்னாலயே துரத்துகிட்டு ஓடுறாரு. லாரியிலருந்து பையன் அப்பா அப்பான்னு கைநீட்டி அழறான்
8
பையனோட அம்மாவான அந்த  நடிகைக்கு போலீஸ் தகவல் சொல்றாங்க  அந்த நடிகையும் ஸ்டேஷனுக்கு வந்து பையனை பாக்குறாங்க. இவந்தன் என் பையன்னு கட்டி புடிச்சு  அழறாங்க . பையனை தன்னோட பணக்கார வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிடறாங்க. சாப்ளின் திரும்பவும் அனாதை ஆயிடறாரு. வீட்டுல தனியா இருக்குற சாப்ளினை தேடி ஒரு போலீஸ் வேன் வருது. போலீஸ் சாப்ளின்கிட்ட பேசறாங்க. சாப்ளீனை வேன்ல ஏத்தி  ஒரு பணக்கார வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போறாங்க . அங்க சாப்ளின் கதவை திறந்தா குட்டிபையன் ஓடியாந்து சாப்ளினை கட்டிபுடிச்சுக்கிறான் . சாப்ளினும் அதுக்கப்புறம் அவங்களோடயே நடிகையோட பணக்கார வீட்ல சந்தோஷமா வாழறாரு.

கதை உங்களுக்கு புடிச்சுதா

இன்னொரு கதை அப்புறமா சொல்றேன்