December 20, 2017

பகல் மீன்கள் - பாகம்; 1

பகல் மீன்கள்
அஜயன் பாலா



தேன் மொழிக்கு   கோபம் சட்டென பொத்துக்கொண்டது.
இல்லை நீங்க என்னை சட்டுனு இப்படி தொட்டது தப்பு

ஏய் இதுல என்னை தப்பு

இந்த  தேன் மொழியை பொறுத்தவரை இது தப்புதான். நான் இன்னும் ' நானும் உங்களை லவ் பண்றேண்னு சொல்லவேயில்லை.  உஙகளை பிடிச்சிருக்குன்னுதான் சொன்னேன் .. அதுக்குள்ள எப்படி நீங்க என் கையை தொடலாம்

அதான் பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்லிட்ட இல்லை ..அதுக்கு மேல லவ் பண்றேன்னு தனியா வேற சொல்வாங்களா?

ஆமாம்  பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றதுக்கும் உங்களை லவ் பண்ணறதுக்கும் இடையில 300 மைல் டிப்ரன்ஸ் இருக்கு . இதுவே உங்களுக்கு தெரியலன்னா அப்புறம் உங்களை எப்படி நான் லவ் பண்ணி குப்பையை கொட்டி நான் சென்ஸ் ..

அவன் எழுந்து கொண்டான் ...
போடி இவளே ...நாலு மாசம் என் பின்னாடி பைகுல சுத்தன அப்ப எத்தனை தடவை என் மேல சாஞ்சிருப்ப எத்தனை தடவை என் தோளை தொட்டிருக்க ..அப்பல்லாம் வராத இது இப்ப என்ன டி வந்துடுச்சி ..பெரிசா அலட்டிக்கிற,,

அப்ப நாம ப்ரண்ட்ஸ் ..அதுவேற .இப்ப நீங்க எங்கிட்ட  ப்ரொபோஸ் பண்ணியிருக்கீங்க ..இதுக்கும் அதுக்கும்  நிறையவே  டிப்ரன்ஸ் இருக்கு ...

இங்க பார்றா.. புது கதையா இருக்கு ..உலகம் முழுக்க  ப்ரண்ட்ஸ்னாலே  கொஞ்சம் நாகரீகமா டிஸ்டன்ஸ் கீப் பண்ணுவாங்க  ... பட் லவ்வர்ன்னா தொட்டுக்க்லாம்னு பழகிக்கலாம்னு சொல்லுவாங்க ,நீ என்னடான்னா அப்படியே உல்டாவா  சொல்ற. ப்ரண்ட்ஸ்ன்னா தொட்டுக்கலாமாம்,கட்டிபிடிச்சுக்கலாமாம், ஆனா லவ்வர்ன்னா விலகியிருக்கணுமாம்,ஹலோ என்னை என்ன கேனைய்யன்னு நெனக்கிறியா?

ப்ரண்ட்ஸ்னா கட்டிபிடிச்சுக்கலாமனு நான் எப்ப உங்கிட்ட சொன்னேன் ?.

ஆமாம் தொடலாம் மேலாசாஞ்சுக்காலாமாம் அப்படின்னா கட்டிபிடிச்சுக்கலாமனுதான அர்த்தம் ..

இல்லை..இல்லை..எல்லாமே வேற வேற..அததுக்கு தனித்தனி லிமிட்டேஷன்ஸ் இருக்கு .ப்ரண்ட்ஷிப்ல கைகுலுக்குறதுக்கும், லவ்வரோட கைகோர்கறதுக்கும் இடையில ஆயிரத்தெட்டு எனர்ஜி  டிபரன்ஸ் இருக்கு, உங்க ஆம்புளை புத்திக்கு எல்லாமே செக்ஸா தெரியுதுன்னா அதுக்கு நான் என்ன பண்ண முடியும்?
இதல்லாம் புரிஞ்சுக்க முடியாத உன்னை நான் எப்படி லவ் பண்ண முடியும் .

அவன் சட்டென எழுந்து கொண்டான் வேகமாக பிட்டத்தை தட்டிய படி,இங்க பாரும்மா சவுகார் ஜானகி , இப்பவே நீ ஆயிரத்துஎட்டு ரூல்ஸ் பேசற... இதுக்கு மேல  உன்னை காதலிச்சி  கல்யாணம் பண்ணி குடும்பம்  நடத்துறதுக்குள்ள....ஸ்ஸ் ப்பா... ஆளை உடு சாமி தெரியாத்தனமா உங்கிட்ட  ப்ரொபோஸ் பண்ணிட்டேன் மன்னிச்சுக்க தாயே.அப்புறம் ..ஏண்டா ப்ரொபோஸ் பண்ணன்னு அதுக்குதனியா கேஸ் கீஸ் போட்டுடப்போற

திரும்பி வேகமாக ஓடினான். ஆளே இல்லாத மேடான புல்வெளியில் அவன் ஓடிக்கொண்டிருந்தான்.அவன் பின்பக்கம் இத்தனை கவர்ச்சியாக இருக்கும் என்பதை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லைகச்சிதமான இடுப்பில் சரியாக பொருந்திய ஜீன்ஸும் வெள்ளை அரைக்கை
ஷர்ட்டும் வசீகரமாக இருந்தது. அதற்கும் மேலாக அவன் பின்னந்தலையில் அசைந்து செல்லும் சுருட்டை முடி .

இப்படி ஒருவன் தனக்கு காதலனாக கிடைக்கமாட்டானா என்றுதானே இத்தனை நாளாக ஏங்கிக்கொண்டிருந்தோம் .கடைசியில் இவனையும் இப்படி விட்டுவிட்டோமே இனி எவன் நம்மை லவ் பண்ணுவான். தேன் மொழிக்கு மனசுக்குள் சிவப்பு லைட் அலறியது. தப்பு பண்ணிவிட்டோமா?...
சட்டென நூலறுந்தது.  உள் மனசு வலித்தது. உயரப்பறந்த பட்டம் இப்போது காற்றில் அதலபாதாளாத்தில் சரிவதை போலிருந்தது.

அவனை கூப்பிடவேண்டும் போல் தோன்றியது. மீண்டும் நூலை முடிச்சு போட்டு எப்படியாவது பட்டத்தை காற்றில் மீண்டும் உயர எழுப்ப வேண்டும் .


சட்டென எழுந்து கையை நீட்டி அழைத்தாள், வாய்வரைக்கும் வந்தவன் பெயர் சட்டென மறந்து போனது.

எவ்வளவோ யோசித்துபார்த்தாள் ..ஞாபகத்துக்குள் குடைந்தாள் .மூன்றுமாதம் பைக்கில் சுற்றியதாக சொன்னானே
எப்படி அவன் பெயர் இவ்வளவு சீக்கிரம் மறந்து போகும் ...கூப்பிடலாமா
ராஜி,சரோ,கார்த்தி, சங்கர், ப்ரவீண் மனசுக்குள் தனக்கு தெரிந்த பெயராக ஓட்டிப்பார்த்தாள் ..மஊம்..

புல்வெளியின் மேட்டில் மறுபுறம்  மெல்லஅவன் தலை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இறங்கிக்கொண்டிருந்தது.

இவள் கையை அசைத்துக்கொண்டிருந்தாள்

அய்யோ இன்னும் சில நொடிதான்....அவன் பெயர்....ம்ம்ஊம்..

தேன் மொழிக்கு  கண்கள் கலங்கியது.
அவன் பெயர் முன்பு ஒரு முறை இப்படி மறந்து போன போது மீண்டும் ஞாபகம் வந்த நொடியில்  அதனை  கைப்பையில் ஒரு துண்டு சீட்டில் எழுதி வைத்த ஞாபகம்  கைப்பையை துழாவிக்கொண்டே அவனை பார்த்தாள் தலை றைந்து கொண்டே இருந்தது.

சட்டென துண்டு சீட்டு கிடைத்தது பிரித்து படித்தாள். புரியாத இரண்டு ஆங்கில எழுத்தாக இருந்தது.

என்ன எழுத்து அது  என அவள் யோசிக்கும் போதே

கரம் சாயே...கரம் சாயே...குரல் மூளைக்குள் கடந்து போனது..


ஆனாலும் அந்த இரண்டு ஆங்கில எழுத்து என்ன என்பதை தெரிந்து கொள்ளும் நோக்கில் அவசர அவசரமாக கூர்ந்து கவனித்தாள் .ஒரு எழுத்து A மற்ற எழுத்து Kஎன போட்டிருந்தது.

யாரோ தோளை உசுப்ப கண்விழித்தவளுக்கு இப்போதுதான் தான் கண்டது வெறும் கனவு என்ற முழு நினைப்பும் வந்தது. ரயில்வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தவாளாக கண்விழித்தாள். கனவுதான் என்றதும்  ஒருவகையில்  வலி நீங்கி மகிழ்ச்சி அலையாக மனதை நிரப்பினாலும் வெறுமை தன்னை சூழ்ந்திருப்பதை முழுமையாக தேன்மொழி  உணர்ந்திருந்தாள். போர்வையை விலக்கி சற்று குனிந்து ஜன்னல் வழியாக பார்த்தாள். நன்றாக விடிந்திருந்தது. விசாகபட்டினம் இன்னும் சில மணிநேரங்களில் அவளை வாரி அணைத்துக்கொள்ள நெருங்கிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தாள் . ரயில் அப்போதுதான் ஏதோ ஒரு ஸ்டேஷனை கடந்திருக்கும் போல புதிதாக சிலர் பெட்டி படுக்கையுடன் தடுமாறிக்கொண்டிருந்தனர். மிடில் பெர்த்தில் கவிழ்ந்து படுத்துக்கிடந்த இவளது பறவையினது போன்றிருந்த  கால்களின் அழகை எதிர் சீட்டில் பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்தவனின் கண்கள் அளந்து கொண்டிருப்பதை  உணர்ந்தாள். சட்டென எழுந்து போர்வைய்யை முழுவதுமாக விலக்கியவள்.நொடிக்குள் அதனை மடித்து பேக்கில் சொருகிவிட்டு பிரஷ்ஷையும் பேஸ்டையும் பேஸ் வாஷையும் எடுத்துக்கொண்டு கம்பியில் கால்வைத்து கீழே இறங்கி ஹீல்ஸை தேடி இருக்கைகளுக்கடியில் குனிந்தாள் .கூபேயிலிருந்த இன்னும்சில ஆண்களுக்கு மனதில்மழைபெய்திருக்கவேண்டும் போல சட்டென முகத்தில் பிரகாசம்.அவளது முழங்கால் அளவான லெவிஸ்ட்ராஸ் ஜீன்ஸ்,இறுக்கமான் ரிபோக் ஸ்போர்ட்ஸ் டீஷர்ட்,மற்றும் கலைந்த அடர்த்தியான கேசம்,மனதுக்குள் குட்டிமேகங்களை ஓடவைக்கும் அசத்தலான பெர்ப்யூம் இவையெல்லாம் கூபேயிலிருந்த பெரிசுகளின் அல்லது நடுத்தரவயது இளைஞர்களின் வெள்ளை முடிகளை சட்டென கறுப்பாக்கி மனதுக்குள் ஜாகிங் செய்யவைத்தன.

ஒரு விஷ்யம் அவளுக்கு தெளிவாக தெரியும் .எங்கே இருந்தாலும் தன்னை சுற்றி ஈக்களாக ஆண்கள் பார்வை மொய்க்கும்.இல்லாவிட்டால் அப்படி மொய்க்கும்விதமாக ஏதாவது ஒன்றை செய்துவிட அவள் மனம் விழையும்.தன் வசீகரம் எத்தனை சதவீதம் வேலை செய்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ளும் ஆவல் அவளுக்குள் எப்போதுமே தளும்பிக்கொண்டிருக்கும்.ஆனால் இன்று ..இப்போது ..இந்த நிமிடத்தில் ...அவளுக்கு அதைபற்றியெல்லாம் கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருக்க நேரமில்லை.  
ஒரு ப்ரியமான காதலன் அருகிலிருந்து கவனிக்காத  இந்த தேகத்தை யார்பார்த்து எக்கேடு கெட்டால்தான் என்ன என்றிருந்தது அவளுக்கு. அந்த அளவுக்கு   காலையில் வந்த கனவு. அவளை மிகவும் இம்சித்துவிட்டது அவளை மிகவும் பாதித்து விட்டிருந்தது. யார் அவன் தெரியவில்லை..ஓடியேபோய்விட்டான்...அவனைபோல ஒரு ஆணைத்தானே கற்பனையில் அடிக்கடி காதலானாக்கி வரைந்து பார்த்தோம் .இனி அப்படியெல்லாம் எவனும் வரமாட்டானா..காதலே தன் வாழ்வில் இல்லையா..ஹீல்ஸின் வாரை இழுத்து கொக்கியில்மாட்டுவதற்குள் அவளுக்குள் ஆயிரம் எண்ணங்கள் ஓடியது.. எழுந்து ரயிலின் அசைவுக்கு ஏற்ப நடந்து வந்து பாத்ரூம் கதவை சாத்திக்கொண்டு ப்ரஷை வாய்க்குள் திணித்தபடி அங்கிருந்த கண்ணாடியில் அசைந்துகொண்டிருந்த தனது முகத்தை பார்த்தாள்.
தேன் மொழி எனும் இந்த அழகான இளம் பெண்ணுக்கு காதல் இதுவரை லபிக்கவில்லை..தனக்குள் சிரித்துக்கொண்டாள்.

தேன்மொழி அப்படி ஒன்றும் பேரழகி  இல்லை உடலில் ஏதோ ஒருவசீகரம் . அவளது சுபாவம், பேசும் விதம் தன்னை மறந்து சிரிக்கும்  போது வெளிப்படும்  தேஜஸ் இதெல்லாம் எப்பேர்பட்டவரையும் அவள் அருகிலேயே வாழ்நாள்  முழுக்க கழிக்கும் ஆசையை தூண்டிவிடும்..இதனாலேயே அவள் எங்கு சென்றாலும் நண்பர்கள் படை சூழ்ந்து விடும்.லயோலாவில் விஸ்காம் முடித்துவிட்டு கொஞ்சகாலம் தனியார்தொலைக்காட்சி ஒன்றில்  நிகழ்ச்சிதயாரிப்பாளினியாக வேலைசெய்துவந்தாள்.இரண்டுவாரங்களுக்குமுந்தான் வேலையிலிருந்து விடுவித்துக்கொண்டாள்.காரணம் வாழ்வின் ஒரேமாதிரியான அசுவாரசியமான தன்மை.அதைவிடமுக்கியமான இன்னொரு காரணம்  இதுவரை அவளுக்கு காதலன் கிட்டவில்லை. இத்தனைக்கும் அவளது ஆண் நண்பர்கள் எண்ணிக்கைக்கு அளவே இல்லை. இடையிடையில் சிலகாதல்கள் துளிர்விட்டு பாதியிலேயே கிள்ளி எறிந்துவிட்டாள். காரணம் இவள்தான்.. காதலனாக இருந்தால் இப்படித்தான் நடக்க வேண்டும் இப்படித்தான் உட்காரவேண்டும் என்பது போல எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு விதி வைத்துக்கொண்டிருப்பாள்

 நண்பராக இருப்பதுவரை செம கூத்தடிப்பாள். சினிமா ஓட்டல் எங்குவேண்டுமானாலும் வந்துவிடுவாள். காதல் என கடுதாசி நீட்டினால் அவ்வளவுதான் .இவளுக்குள் ஆயிரம் கேள்விகள் முளைக்கும். அந்த காதலனாகப்பட்டவன் அனைத்துக்கும் பதில் சொல்லியாகவேண்டும்

.ப்ரண்ட்ஸாக பழகுபவனுக்கு இவளே சிகரட்டை வாங்கி பற்றவைத்து தருவாள் ஆனால் அதேஅவன் காதலன் என வந்துவிட்டாள் ஆயிரம் தடவை ஊதச்சொல்லி சோதனை செய்வாள்.அதே போல பரண்டாக பழகுபவன் பர்பக்டாக சொன்ன டயத்துக்கு வராவிட்டால் தலையில்தட்டுவதோடு நிறுத்திக்கொள்வாள்.அதே காதலிப்பவனாக இருந்தாள்  பத்து மணிக்கு ஓரிடத்தில் வருவதாக சொல்லிவிட்டு ஒருமணிநேரத்துக்கு முன்பாக அந்த இடத்தில் காத்திருப்பாள். பத்து மணிக்கு பத்துநிமிடம் முன்பாகவே அவ்ன் வந்துவிட்டாள் அவன் ஓகே.அல்லது கரெக்டாக பத்து மணிக்கோ அல்லது அதற்கு பின்னால தாமதமாக வந்தாலோ கதை அவ்வளவுதான் அந்த நிமிடத்தோடு முடிந்தது. இப்படியாக அவளை காதலித்த பலரை நோகடித்து தானும் நொந்து பின் கடந்த இரண்டுவருடமாக காதலே வேண்டாம் என முடிவாக இருந்துவிட்டாள்.

ஆனால் கடந்த மூன்றுவாரமாக அவளுக்கு மனசே சரியில்லை. காரணம் அவளது நெருங்கிய தோழி கார்த்திகாவின் காதல் திருமணம்.அவளது காதலன் பெயர் மகேஷ் ...அவனும் இவளுக்கு நன்கு அறிமுகமானவன்தான். மூவரும் விஸ்காம் ஒரேகல்லூரியில்குப்பை கொட்டியவர்கள். இவளால் நோகடிக்கபட்ட முதல் ஆத்மா. அதன் பிறகுதான் மகேஷ் கார்த்திகாவுக்கு அப்ளிகேஷன் போட்டு ஒகேவாகி நான்கைந்துவருடமாக் இருவரும் இணைபிரியாமல் கடலை வறுத்து இப்போது திருமண்ம் வரை வந்துவிட்டனர். இருவருக்கும் காதல்பிறந்ததில்  காரணம் ஒன்றும் இருக்கிறது அது இருவரும் மனவாடு. .இடம்தான் வேறு மற்றபடி பாஷையும் கோஷடியும்   ஒன்றுதான்  மகேஷுக்கு   விசாகாபட்டினம் சொந்த ஊர். அங்குதான் நாளை காலை கலயாணம் .இப்போது அவள் அங்குதான் சென்று கொண்டிருக்கிறாள். இன்னும் சில மணிநேரங்களில் இந்த ரயில் அவளை அங்கு கொண்டு போய் சேர்த்துவிடும்.

உண்மையில் இந்த கல்யாணத்தில் கலந்துகொள்ள அவளுக்கே இஷ்டமில்லை. ஆனாலும் அவள் புறப்பட்டுவந்துவிட்டாள் .அதற்கு காரணங்கள் இரண்டு.  முதல்காரணம் கார்த்திகாவின் நச்சரிப்பு இரண்டாவது காரணம் வேலையைவிட்டகாரணத்தால் தன்னை சூழ்த்திருந்த வெறுமை. எவ்வளவு நேரம்தான் ஐ போடில் பாட்டுகேட்டுக்கொண்டும் உலகசினிமாக்களை பார்த்துக்கொண்டும் பொழுதை கழிப்பது. எங்குபார்த்தாலும் காதல் திருமணம் இதுபற்றிய செய்தியாகவேறுவந்து அவளை இம்சித்துக்கொண்டிருந்தது. சும்மா இருப்பதற்குபதில் விசாகப்பட்டினமாவது எப்படி இருக்கிறது என பார்த்துவிட்டு வரலாமே எனதான் புறப்ப்ட்டு கிளம்பி வந்துவிட்டாள்.

தேன்மொழி பாத்ரூமை விட்டு வெளியேவந்த போது ரயில் ஒரு அத்துவானக்காட்டில் தனியாக அனாதைபோல நின்றுகொண்டிருப்பதை பார்த்தாள். பயணிகளில் சிலர் கீழே இறங்கி என்ன விவரம் என வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். லெதர்பேக்கில் உருப்படிகளை திணித்துவிட்டு ஜிப்பை இழுத்து மூடி கீழ் இருக்கையின் அடியில் தள்ளிவிட்டு வழிந்த கேசத்தை கொண்டையாக முடிந்தபடி வாசலில்வந்து எட்டிபார்த்தாள்.கீழே பலரும் இறங்கி கும்பல் கும்பலாக நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.இரண்டு கோச்தள்ளி பின்பக்கமாக ஒருகும்பல் பாட்டுபாடிக்கொண்டிருக்கும்சத்தம் கேட்டது.  
.

அவளது வாழ்வின் மகத்தான் மாற்றம் இன்னும் சில நொடிகளில் நிகழவிருப்பதை அறியாதவளாக தேன் மொழி படிக்கட்டின் வழி இறங்கி தானும் கீழே  குதித்தாள்.

September 6, 2017

இந்திய சினிமாவின் அரசியல் முகம் - ஒரு வரலாற்றுப் பருந்தின் பார்வை


                                                                                           

1896-ல் மும்பையில் முதன்முறையாக சினிமா திரையிடப்பட்டபோது பெரிதாக வரவேற்பில்லை. ஒருவாரம் கழித்து கூட்டம் குமுறித்தள்ளியது . இடையில்  அரங்கிற்கு கூட்டத்தை வரவழைக்க அவர்கள் அப்படி என்ன  செய்தார்கள் தெரியுமா ?பெரிதாக எதுவுமில்லை படம் போடும் அரங்கில் மூன்று தடுப்புகளை போட்டு உயர் வகுப்பு, இடை வகுப்பு,  தரை வகுப்பு என மூன்றாபிரித்தார்கள்.

திரைரங்கில் பார்வையாளர்கள்  தகுதி அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டது உலகிலேயே  இந்தியாவில் தான் முதன் முறை. பிற்பாடு இதுவே நிரந்தரமாகவும் ஆனது. இப்படி சினிமா அரசியல் அன்றே துவங்கியிருந்தாலும் அரசியல்  சினிமாக்கள் இந்தியாவுக்குள் மிக தாமதமாகத்தான் வந்தது. துவக்க காலப் படங்களில் பெரும்பாலும் புராணம் இதிகாசம் இவையே பாடு பொருளாகி மக்களை ஒரு மறதியில் திளைக்கவைத்தன. இத்தனைக்கும் சுதந்திர போராட்டம் தீவிரமாக நாடு முழுக்க தீப்பற்றி எழுந்த அக்காலத்தில் மவுன படங்களும் சரி பேசும் படங்களும் சரி புராண, இதிகாச, ராஜா ராணி கதைகளிலிருந்து விடுபடவேயில்லை. 934-ல் சினிமா பேச ஆரம்பித்த பின் தான் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக ஆங்காங்கு சினிமாவுக்குள் அரசியலும் சமூகமும் எட்டிப்பார்க்க தெரிந்தது .

 தமிழில் 1939-ம் ஆண்டில் வெளியான இயக்குனர் கே.சுப்ரமணியம் அவர்களின் தியாக பூமி தான் தமிழின் முதல் அரசியல் படம்.. மக்களிடையே விடுதலை போராட்ட உணர்வை வளர்க்கும் நோக்கில், இறுதிகாட்சி ஊர்வலத்தில் அனைவரும் காங்கிரஸ் கொடியை ஏந்தி  ” பேபி சரோஜாவின் ஜெய காந்தி மகானுக்கு ஜே ஜே” என்ற பாடலை பாடிக்கொண்டு செல்வதாக  காண்பிக்கப்பட அரங்கிலும் மக்கள் உணர்ச்சி வெள்ளத்தில் கோராஸாக பாடினர். இதனால் படம் தடை செய்யப்போவதாக அறிவிக்க, உடனே படத்தின் தயாரிப்பாளரும் இயக்குனருமான கே.சுப்ரமணியம் உடனடியாக அனைத்து அரங்குகளிலும் இலவசக்காட்சி என அறிவிக்க  திரையரங்கங்கள் அனைத்திலும் திருவிழா கூட்டம் போல கூட்டம் நிறைந்தது. பின்  பிரிட்டிஷ்  ஆட்சியர்களால் இப்படம் தடை செய்யப்பட்டு இந்தியாவின் முதல் தடை செய்யப்பட்ட படம் என்ற பெயரையும் பெற்றது.
                   
       
பொதுவாக சத்யஜித்ரேவின் பதேர் பாஞ்சாலி 1955-க்கு பிறகுதான் இந்திய சினிமா உலக அளவில் அங்கீகாரம் பெற்றதாக ஒரு  கருத்து நிலவுகிறது அது முற்றிலும் தவறு. இரண்டு பேர் ரே-வுக்கு முன்பே உலக திரைப்பட விழாக்களில் இந்தியாவின் பால்  கவனத்தை ஈர்த்தனர்.

சேத்தன் ஆனந்த், பிமல் ராய் ஆகிய  இருவர் தான் அந்த பெருமைக்குரிய இயக்குனர்கள்.

  சேத்தன் ஆனந்த் இயக்கத்தில் 1946-ல் வெளியான நீச்சா நகர் தான்   சமூக அரசியலை பேசிய முதல் படம். சேத்தன் ஆனந்த் இயக்கிய இந்தப்படம் தான் உலக அரங்கில் இந்திய சினிமாவுக்கான முகவரியை தேடித்தந்த முதல் படம். அதுவும் பிரான்ஸின் கான் விருது துவங்கப்பட்ட முதல் ஆண்டிலேயே அதன் முதல் விருதைப் பெற்றது என்பதுதான் இதில் விசேஷம்  அதுவும் யாரோடு தெரியுமா,  புகழ்ப்பெற்ற நியோ ரியலிஸ இத்தாலி படமான  ரோம் ஓபன் சிட்டியுடன் இந்த படம் விருதைப் பகிர்ந்து கொண்டது. நடிகர் தேவ் ஆனந்த், இயக்குனர் விஜய் ஆனந்த் ஆகியோரின் மூத்த சகோதரர் தான் இந்த  படத்தின் இயக்குனரான சேத்தன் ஆனந்த்.
               
 பிற்பாடு  1953-ல் பிமல் ராய் இயக்கத்தில் வெளியான தோ பீக ஜமீன் சமூக அரசியலை அழுத்தமாக பேசிய இன்னொரு முக்கியமான படம். பிமல் ராய்  என வெறும்  பெயரை சொல்வதை விட இவர்தான்  தேவதாஸ் எனும்  புகழ்பெற்ற இந்திய காதல் காவியத்தை   வங்காளத்தில் எடுத்தவர் . பிற்பாடு தெலுங்கு தமிழ் என பலமுறை மீட்டுருவாக்கம் கண்டு தேவதாஸ் மிகப் பெரிய வெற்றிகளைப் பெற்றது நாடறிந்த சேதி.

வறுமை காரணமாக 60ரூபாய் ஜமீனிடம் கடன் வாங்கும் ஏழை விவசாயியின் கதைதான்  ” தோ பீகா ஜமீன் “  . அந்தக் கடனை அடைக்க அவன் படாதபாடு படுவான், பிற்பாடு நகரத்துக்குச் சென்று ரிக்‌ஷா இழுத்து கடுமையாக உழைத்து பணம் சம்பாதித்து வீடு திரும்பும் போது அவன் நிலம் முழுவதுமாக ஜமீனால் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டு அதில் தொழிற்சாலைக்கான ஆரம்பப் பணிகள் நடந்துகொண்டிருக்கும். மேலும்  அவன் நிலத்தில் நிற்கக்கூட உரிமை மறுக்கப்பட்டு அவனும் அவன் குடும்பமும் ஜமீன் ஆட்களால் விரட்டியடிக்கபடுவர். இறுதியாக அவன் அங்கிருந்து புறப்படும் போது ஒரு பிடி மண் எடுக்கப் போக, அது கூட அவன் கையிலிருந்து தட்டி பறிக்கப்படும்.  கண்ணீரை மட்டும் நிலத்துக்கு சொந்தமாக்கிவிட்டு வெறும் கையோடு  ஊரை விட்டு  அவன் குடும்பத்தோடு புறப்படுவதோடு படம் முடியும் .
      
 இந்த படமும் ஏழாவது கான் திரைப்பட விழாவில் கிராண்ட் பிரிக்ஸ் விருதை பெற்று இந்தியாவுக்கு பெருமை சேர்த்தது,
தோ பிகா ஜமீனைத் தொடர்ந்து 1956-ல் பதேர் பாஞ்சாலி மூலமாக உலகை தன் பக்கம் திருப்பிய சதயஜித்ரேவின் படங்கள் அழகியலையும் மானுட வாழ்க்கையின் அவலத்தையும் சினிமாவில் சிறப்பாக பதிவுசெய்ததே யொழிய அது தீவிரமான அரசியலைப் பேசவில்லை. மேலும் அவரது புகழ்பெற்ற அபு ட்ரியாலஜி படங்கள் அனைத்தும் அரசாங்கத்தின் ஒத்துழைப்போடு எடுக்கப்பட்டதால் அவரால் துணிந்து அரசியல் கருத்துக்களை பேச முடியவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் அவர் மேல் விழுந்தது.



 அவரது படங்களில் ”சாருலதா” தான்  பெண்ணிய அரசியல் பேசிய  குறிப்பிடத்தகுந்த படம் எனலாம். சுதந்திர போராட்ட காலப் பின்னணியில் பெண்னின் அக உலகத்திற்கு முக்கியத்துவம் தந்து  வெளியான சாருலதாவைத்தான்  விமர்சகர்கள் பலரும் இன்றும் அவரது மிகசிறந்தப் படமாக கருதுகின்றனர்.1981-ல்  இந்தி மொழியில் வெளியான அவரது  ”சத்கதி”  சாருலதாவுக்கு பிறகான குறிப்பிடத்தக்க  அரசியல் படம்.

 இதில் துகி எனும் தலித் குடியானவன் தன் மகளுக்கு நிச்சயதார்த்த தேதி குறித்து தர ஒரு பிராமணனின் வீட்டுக்கு கூடை நிறைய பொருட்களுடன்  தலையில் சுமந்து செல்வான்.அதை பொருட்படுத்தாத பிராமணன் அந்த தலித் குடியானவனை தன் வீட்டு வேலைகளை முழுவதுமாக செய்து தந்தால் மட்டுமே  நாள் குறித்து தருவதாக கூற  அவனும் அதை செய்து முடித்து விட்டு அவனிடம் போக, அவனோ  அவன் வீட்டு முன்பிருக்கும் விறகை வெட்டித் தந்தால் நாள் குறித்து தருவதாக கூற இவனும் வெட்டுவான். அந்த பிராமாணன் திரும்ப வரும் போது குடியானவன் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து கொதித்து போய் அவனை எழுப்ப, அவனோ சாப்பிடாமல் பசியுடன் இருப்பதாக கூற முழு வேலையும் முடித்தால் சாப்பாடு போடுவதாக கூறுவான். அதனால் படம் பல துன்பியல் நிகழ்வுகளுடன் இறுதிக் கட்டத்தை நோக்கி நகரும்.

 மேற்சொன்ன இரண்டு ரே-க்களை விடவும் கூடுதலான அரசியலையும் காட்சி வழி உரையாடலில் தீவிரத்தையும் காண்பித்தவர் ரித்விக் கட்டக்.  1953-லேயே இவரது நாகரீக் படம் வந்திருக்க வேண்டியது ஆனால் என்ன காரணத்தாலோ அந்த முதல் படம் 24 வருடங்கள் கழித்தே வெளியானது. 1958-ல் அஜாண்ட்ரிக் மூலமாகத்தான் ரித்விக் கட்டக்கின் முதல் சமூக  எதார்த்தப் படம் வெளியானது.      இவரது மேகே தாக்க தாரா-( தமிழில் அவ்ள் ஒரு தொடர்கதையாக  பால்ச்சந்தரின் ”கை” வண்ணத்தில் 1974ல் அங்கீகாரமின்றி மீளாக்கம் செய்யப்ப்ட்ட படம் )  வும் சுபர்ண ரேகாவும் குடும்ப உறவுகளின் சிதைவை பேசினாலும் வங்காள சமூகத்தின் அழுக்குகளை தோலுரித்துக்காட்டிய படங்கள்

   இப்படியாக சமூக அரசியலை இப்படங்கள் பேசினாலும் அவை உரத்துப் பேசவில்லை. மிக சன்னமான குரலிலேயே கலாபூர்வத்துக்கு முக்கியத்துவம் தந்து அரசியலை பின்புலமாக பேசின . அதுவும் கூட  கலைப்படங்கள் வரிசையில் வெளி நாட்டு திரைப்பட விழாக்களில் மட்டும் கொண்டாடப்பட்டதே தவிர மிகப்பெரிய வணிக வெற்றியை ஈட்டவில்லை . அதே சமயம்   மைய நீரோட்ட இந்திப்படங்களில் அரசியல் என்பது கடுகளவு கூட  இல்லாத காலம்   

  இந்தச் சூழலில் சமூக பிரச்சனைகளை உரக்கப் பேசி மக்களை பாதிக்க வைத்து மாநிலத்தின் அரசியலையே மாற்றிய படங்கள் என்றால் அந்த அதிசயம் தமிழில் மட்டுமே நிகழ்ந்தன. தமிழில் 1950-களில் வெளியான , பராசக்தி, ரத்தக்கண்ணீர் ஆகியப் படங்கள்  தீவிர சமூக அரசியலை பேசியதோடு மைய நீரோட்ட படங்களில் வெற்றிப்படமாகவும் வலம் வந்தன.  இந்தப் படங்கள்  உண்டாக்கிய அரசியல் பாதிப்பு அளவுக்கு  இந்தியாவின் வேறந்த மொழியிலும்  சினிமாக்கள் வரவில்லை, இந்த அளவுக்கு அதிர்வோ மாற்றங்களோ நடக்கவில்லை.
       
 அவ்வகையில் இந்திய சினிமாவிலேயே சமூக அரசியலை மைய நீரோட்ட சினிமாவில் உரத்து பேசி பெரு வெற்றிபெற்ற பெருமை கொண்டது தமிழ் சினிமாக்கள் தான்  என  நாம்  மார்தட்டிக்கொள்ளலாம்.    

  எழுபதுக்களுக்கு பிறகுதான் இந்தி சினிமாக்களில் துணிந்து அரசியலை பேசத் துவங்கின. அக்காலத்தில்தான் தொழிற்சாலைகள் பெருகி மக்கள் கிராமம் சிற்றூர்களிலிருந்து நகரங்களை நோக்கி நகர இந்திய வாழ்க்கை ,  நகரமயமாக்கலுக்கு மாறியது. இதனால் மக்களிடையே வேலையில்லா பிரச்சனை கூட்டு குடித்தன உறவுச் சிக்கல்கள் உள்ளிட்ட  பல பிரச்சனைகளை உருவாக்க இன்னொருபுறம்  ஒரே மாதிரியான காதல் கதைகளைப் பார்த்து பார்த்து போரடித்துப் போன மக்களின் எதிர்பார்ப்பும்  ரசனை மாற்றத்துக்கான நெருக்கடியை உருவாக்கியபோது இந்திய சினிமாவில் சில அதிசயங்கள் நிகழத்துவங்கின .

அது மைய நீரோட்ட இந்தி சினிமாக்களில் பாதிக்கத் துவங்கியது, அப்படங்களில் கோபக்கார இளைஞன் பாத்திரத்தில்  அமிதாப் பச்சன் புதிய நட்சத்திரமாக உருவாகிறார். இன்னொருபக்கம்  வங்காளத்திலிருந்து மிருணாள் சென் ,ஹியாம் பெனகல் ,  கோவிந்த் நிகலானி, பாசு சட்டர்ஜி ,மணிகவுல் ,  தபன் சின்ஹா, எம்.எஸ். சாத்யூ , புத்த தேவ் தாஸ் குப்தா ,கவுதம் கோஷ்   கன்னடத்தில் க்ரீஷ் காசரவள்ளி , கேரளாவில் அடூர்  கோபாலகிருஷ்ணன், ஜி.அரவிந்தன்  போன்ற இயக்குனர்கள்  உருவாகத்துவங்கினர் . சினிமாவுக்கும் மாறத் துவங்கியது .

இவ்வகை சினிமாக்களில்   நாயக வழிபாடு ஆக்ஷன் காட்சிகள்  பின்னுக்கு தள்ளப்பட்டன.  படத்தில் வரும் பாத்திரங்கள் அனைத்துமே நாம் வாழ்வில் சந்திக்கும் அடித்தட்டு  நடுத்தர மக்களை பிரதிபலிப்பது போல உருவாக்கப்ப்ட்டன  அதுவரை  நாயகர்கள் ராஜேஷ்கண்ணா போல அழகாக பளபளவென இருந்தாக வேண்டும் என்ற மரபு உடைக்கப்பட்டதுநஸ்ரூதீன் ஷா, ஓம்புரி , அமோல் பலேகர்  போன்ற  திறமை வாய்ந்த  நடிகர்கள் நாயகர்களாகியினர். ஸ்மிதா பட்டீல் , ஷ்பனா ஆஸ்மி போல புறம் தாண்டி உணர்வை இயல்பாக வெளிப்படுத்தும் ஆற்றல் மிக்க நடிகைகள் நாயகிகளாக அறிமுகமாயினர் .

அதே சமயம்  கலை சினிமா போல  திரைப்பட விழாக்களுக்கான படமாக இல்லாமல் வெகுமக்கள் பார்க்கும் விதமான சமரசத்துடன் இவை அமைந்தன. இவற்றையே   பேர்லல் சினிமாக்கள் என காலம் பின்னாள் அடைமொழியிட்டு அழைத்துக்கொண்டது. மையநீரோட்ட வணிக சினிமா கட்டமைப்புகளுக்கு இணையாக தனித்த வழியில் இப்படங்கள் உருவானதால் இணைகோட்டு சினிமா எனும் பேரைப்பெற்றது.
\
இந்த பேர்லல் சினிமா இயக்குனர்களில்  மிருணாள் சென்னின் படங்கள் அரசியலை தூக்கலாக பேசின.   1969-ல் வெளியான இவரது புவன் ஷோம்  சத்யஜித் ரே, கட்டக்-குப் பிறகு  எதார்த்தம், தீவிரமான காட்சி மொழி, இரண்டோடு கூர்மையான அரசியலையும்  பேசியது.  இவரது ஏக் தீன் பிரதின் படம் வேலைக்கு போய் வீடு திரும்பாத ஒரு இளம் பெண்ணைப்பற்றிய கதை. அந்த ஒரு இரவில் அந்த வீட்டின் அனைவரும்  பதட்டமாகி என்னென்ன செய்கிறார்கள் என காட்சிகளில் சொல்லிக்கொண்டிருக்க மறுநாள் காலையில் அவள்   யாரையும் எதையும் பொருட்படுத்தாமல் அசட்டையாக அலட்டிக்கொள்ளாமல் வீட்டுக்குள் நுழைய படம் முடிகிறது.

அந்த இரவில் அவள் என்ன ஆனாள் எங்கே போனாள் எதையும் இயக்குனர் சொல்லவில்லை. பலரும் அவரைத் துரத்தி துரத்தி கேட்டனர் அவள் என்ன ஆனாள்  யாரிடமாவது படுத்தாளா என கேட்க  மிருணாள் சென் எனக்கு தெரியாது  ஒருவேளை இருந்தாலும் இருக்கலாம் என சொல்ல, இந்த பதில் அப்போது பெரும் அதிர்ச்சியை மீடியாக்களின் மத்தியில் உருவாக்கியது.

ஒருபுறம் சமூக அரசியலைப் பேசும் படங்கள் வந்துகொண்டிருக்க இன்னொரு பக்கம் மைய நீரோட்டத்தில் கட்சி அரசியலைப் பேசும் படங்களும் வரத்துவங்கின  .
அதில் குறிப்பிடத்தக்க படம் 1977-ல் வெளியான ஆந்தி. 

முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா காந்தி பெரோஸ் காந்தி ஆகியோரது காதல் மற்றும் திருமண வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு  சினிமாவுக்கென செயற்கையாக சில காட்சிகளையும் சேர்த்து இப்படத்தை இயக்கியிருந்தார் இயக்குனர் குல்சார். புகழ்பெற்ற இந்தி பாடலாசிரியரான இவர் இந்தியில் பல முக்கிய  படஙகளை இயக்கிய சிறந்த இயக்குனரும் கூட.
 படம் வெளிப்படையாக  இந்திரா காந்தியின்  காதல் வாழ்க்கையை சொல்வதோடு இயக்குனர் குல்சார், நாயகியாக நடித்த சுசித்ராசென்னின் தோற்றத்தை  இந்திரா போலவே வடிவமைத்திருந்தார். படம் ரிலீஸானதோ 1975 எமர்ஜென்சி உச்சத்திலிருந்த நேரம். இந்தியாவே நடுங்கிக்கொண்டிருந்த காலம். அவரது இமேஜுக்கு முற்றிலும் தலைகீழாக அவர் மதுகுடித்து தள்ளாடுவது போன்றக் காட்சிகள் கொண்டப்பட , விடுவாரா இரும்பு பெண்மணி. ரிலீசான சில நாட்களிலேயே  படத்துக்குத் தடை விதித்தார். இயக்குனரும் தயாரிப்பாளரும் முட்டி மோதிப்பார்த்தார்கள் ம்  ஹூம் மசியவில்லை .

பிறகு 1977-ல்  ஜனதா கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தபிறகு தான் படம் ரிலீசாகியது.  இதே கால கட்டத்தில்  அம்ரித் நகாதா என்பவர் தாயும் மகனுமான  இந்திராகாந்தி மற்றும் சஞ்சய் காந்தி ஆகியோருடைய  அரசியல் ஊழல்களை கிண்டலும் கேலியுமாக சித்தரித்து  கிஸ்ஸா குர்ஸிகா என்ற படத்தை 1977ல் வெளியிட இந்த படமும்  காங்கிரஸ் அரசாங்கத்தால் தடை செய்யப்பட்டு முடக்கப்பட்டது.  சமீபத்தில் இதே போல இந்திராகாந்தி சஞ்சய் காந்தி ஆகியோரின் வாழ்க்கையை அடியொற்றி மராத்தி இயக்குனர்  மதுபண்டார்கர் தயாரிப்பில்  ”இந்து சர்க்கார்” என்ற படம் வெளியானது. இதற்கும் காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்து கடும் எதிர்ப்புகள் கிளம்பின . ஆனால்   தியேட்டருக்குள் வந்த சில நாட்களிலேயே அந்த படம் பெட்டிக்குள் முடங்கிப்போனது,

தொடர்ந்து இதே போல பேர்லல் சினிமா காலத்தில் இந்தியில் வெளியான மற்றுமொரு முக்கியப் படம் கரம் ஹவா. 1973-ல் வெளியான கரம் ஹவா இன்னொரு குறிப்பிடத்தகுந்த அரசியல் படம்.புகழ்பெற்ற சிறுகதையாளரும் பெண் படைப்பாளியுமான இஸ்மத் சுக்தாய் எழுதி எம்.எஸ்.சத்யூ இயக்கத்தில் வெளியான இப்படம் 1947-ல் இந்தியா பாகிஸ்தான்  பிரிவினையும் அதையொட்டி   உண்டான பிரச்சனைகளையும் மையமாக கொண்டது .
                      
1973-ல் இப்படம் வெளியிடத் தயாரான நிலையில் படத்திற்கு எதிர்ப்புகள் வலுக்கத் துவங்கின. பால் தாக்கரே படம் வெளியானால் கலவரம் வெடிக்கும் எனக்கூற எட்டு மாதங்கள் படம் வெளியாவது தள்ளிப்போனது. பிற்பாடு 1974 ஏப்ரலில் வெளியாகி பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.

அதேபோல ஷியாம் பெனகலின் , மண்டி , பூமிகா, போன்ற படங்களும்  பல படங்களுக்கு  ஒளிப்பதிவாளராக பணியாற்றி இயக்குனராக பரிணமித்த கோவிந்த் நிகலாணியின் ஆக்ரோஷ், அர்த்சத்யா, துரோகால் போன்ற சமூக அரசியலைத் தீவிரமாக பேசிய படங்களும் இக்காலத்தில் வெளியாகி இந்திய சினிமாவுக்கு மகுடங்களை சூட்டின.

இக்காலத்தைத் தொடர்ந்து இந்திய சமூக அரசியல் படங்கள் வெளி நாடுகளிலும் வரவேற்பை பெற்றன. மீரா நாயர் எடுத்த சலாம் பாம்பே, தீபா மேத்தா எடுத்த பயர் வாட்டர் சேகர்கபூர் எடுத்த பண்டிட்குவின் போன்ற படங்கள் மிகப்பெரிய வரவேற்பையும் உள்நாட்டில் பெரும் சர்ச்சையையும் உருவாக்கின.
இந்தி பேர்லல் சினிமாவின் தாக்கம் தமிழிலும் புயலை சற்று தாமதமாக கிளப்பியது.அதே போல எதார்த்த பின்புலம் ,நடைமுறை பாத்திரங்கள் நாயக பிம்பமழிப்பு போன்றவை இங்கும்பிரதிபலித்தன. ரஜினி, விஜயகாந்த், சரிதா, ஷோபா போன்ற கருப்பு நட்சத்திரங்கள் உதயமாயினர். பாரதிராஜா, மகேந்திரன் பாலுமகேந்திரா ,தேவராஜ் மோகன் , துரை  பாக்யராஜ் போன்ற இயக்குனர்கள் உதயமாயினர்.

1982ல் அட்டன்பரோ இயக்கிய ஆங்கிலப்படமான காந்திக்கு பிறக்கு இந்தி மைய நீரோட்ட படங்களிலும் அரசியல் தலைவர்களின்   வாழ்க்கை வரலாற்று படங்களும் வரத்துவங்கின.  காந்தி மை பாதர், மேக்கிங் ஆப் மகாத்மா  தமிழில் கமலஹாசன் இயக்கத்தில்  ஹேராம் ஆகிய படங்கள் உருவாகின மேலும்1993ல்   கேதன் மேத்தா  இயக்கத்தில் சர்தார் எனும் வல்லப பாய் படேல் பற்றியும்  2005ல் ஷியாம் பெனகல் இயக்கத்தில் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ்  பற்றிய படமும் வந்தன . ஆயினும் இவர்களது  படங்களுக்கு வராத ப்ரச்னை  1999ம் ஆண்டு  ஜாபர் படேல் இயக்கத்தில் தயாரான அம்பேத்கார்  படத்துக்கு  வந்தது. இத்தனைக்கும் இரண்டு தேசிய விருது பெற்ற இப் படம் திரையரங்கம் வர ஏகப்பட்ட முட்டுக்கட்டைகள்.   2010க்குபிறகுதான்   தமிழ் நாட்டில் சிலரது முயற்சிக்குப்பின் இந்த  படம் திரையரங்கிற்கு வந்தது. இன்னும் பல மாநிலங்களில் இப்படம் திரையிடப்படவேயில்லை. இதைவிட அதிர்ச்சி என்னவென்றால் 2015ல் ஏப்ரல் 17ல் வெளியான டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா தகவல் படி  இன்னும் இந்த படம் எந்த தொலைக்காட்சியிலும் திரையிடப்படவில்லை  என்பதுதான் .

இது தவிர இந்தி திரைப்பட உலகில் நேரடி அரசியல் படங்களை  தொடர்ந்து  இயக்கி வந்தவர் இயக்குனர் பிரகாஷ் ஜா. இவரது ராஜ்நீதி, கங்காஜல் போன்றவை குறிப்பிடத்தக்க திரைப்படங்கள். இவரது தயாரிப்பில் 2012ல் வெளியான   சக்கர வியூகம் மாவோயிஸ்டுகளை வெளிப்படையாக ஆதரித்து வெளியான குறிப்பிடத்தகுந்த படம்.





ராம் கோபால் வர்மா இயக்கத்தில் வெளியான சர்க்கார் மற்றும் அதன் தொடர் வரிசைப்படங்கள் ஆகியவை நேரடி நடைமுறை அரசியலை எதார்த்தத்தோடு காண்பித்த படங்களாக கருதலாம்.

அதே போல ராயேஷ் ஓம் பிரகாஷ் மெஹ்ரா இயக்கத்தில் அமீர்கான் நடிப்பில் வெளியான  ரங் தி பசந்தி யும்  ஷாருக்கான் நடிக்க அசுடோஸ் கோவ்ரேக்கர் இயக்கத்தில் வெளியான ஸ்வதெஷும் குறிப்பிடத்தக்க அரசியல் படங்கள்.
இதில் ஸ்வதேஷ் இதுவரை யாரும் சொல்லாத புதிய கோணத்தில்  புதிய தளத்தில் இந்திய கிராம உள்கட்டமைப்பு பற்றியும்    சமூக நோக்கொடு அதனுள் வேலை செய்ய அமெரிக்காவின் நாஸா வேலையை உதறி விட்டு வரும் பணக்கார இளைஞனும் அவன் எதிர்கொள்ளும் ச்வால்களை  பற்றியுமான கதை.



இந்தி சினிமாவில் இதுவரை வந்த கதைகளில் மிகச்சிறந்த பத்து கதைகளுல் ஒன்றாக இத்னைச் சொல்லலாம் ஆனாலும் இப் ப்டம் வியாபார ரீதியாக பெரும் தோல்வியை எதிர்கொண்ட படம்.

அதே போல தற்கால இந்தி திரைப்படங்களில் விஷால் பரத்வாஜ் மற்றும் அனுராக் காஷியப் ஆகியோரின் படங்கள் சமூக அரசியலை தீவிரமாக பேசும் படங்கள் இவற்றில் விஷால் பரத்வாஜின்  ஹைதர் திரைப்படம் காஷ்மீரில் காணமல் போகும் இஸ்லாமிய இளைஞர்களை பற்றிய குறிப்பிடத்தகுந்த  துணிச்சலான படமாகும்அனுராக் காஷ்யபின்  ப்ளாக் ப்ரைடே, தேவ் டி போன்ற படங்களும்  நடைமுறை  சமூக அரசியலை  எதார்த்தமாகவும் துணிச்சலகாவும் பேசிய படங்கள்.

சமீபகால சினிமாக்களில் கன்னட சினிமாவின் திதி, மராத்தியில் பன்றி , கோர்ட் மலையாளத்தில் கம்மாட்டி பாடம் போன்றவை சமூக அரசியலை பேசிய படங்கள்.

தமிழிலும் மெட்ராஸ், விசாரணை, அப்பா, மாவீரன் கிட்டு உறியடி போன்ற படங்கள் வெவ்வேறு தளங்களில் தீவிரமான அரசியலை முன் வைத்தன.

 நன்றி : அந்தி மழை  செப்டம்பர் 2017 
             


Save Democracy: Joint statement by film makers appealing people t...

Save Democracy: Joint statement by film makers appealing people t... : They say films are made for entertainment. Not just. Around 100 film...