June 27, 2017


வானம்பாடிகளின் கனவுக்காலம்


கோவை ஞானியின்  ”வானம்பாடிகளின் கவிதை இயக்கம்வரலாறும் படிப்பினைகளும்  2011நூல் குறித்து உரை கோவை இலக்கியசந்திபில்  வாசித்த கட்டுரை 

                             – அஜயன் பாலா


வானம்பாடிகளின் கவிதை இயக்கம் வரலாறும் படிப்பினைகளும் உண்மையில் நான் இந்த நூல் குறித்து எந்த விமர்சனமும் செய்ய போவதில்லை. வானம்பாடிகள் யார் அவர்கள் அப்படி என்ன சாதித்தார்கள் என்பது பற்றி பெரிய அறிதல் ஏதுமில்லாத ஒருவன் வெறுமனே இந்த புத்தகத்தை மட்டுமே வாசித்துவிட்டு பெசுவது இயந்திரங்கள் செய்யும் வேலை ..
ஒரு வேளை விமர்சன சாப்ட்வேர்கள் கூட விரைவில் வந்துவிடலாம். இப்போதும் கடைகளில் கிடைக்கலாம். ஆனால் நான் அப்படிப்பட்ட சாப்ட்வேராக இருக்க விரும்பவில்லை. எழுபதுகளின் துவக்கத்தில் வீறுகொண்டு எழுந்த ஒரு இயக்கத்தை மொழித்தடத்தில் நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்வரும் ஒருவன் மீள் பார்வை செய்பவனாகவே இந்நூலின் துணை கொண்டு என்னை உணர்கிறேன்.
ஞானி அவர்கள் எழுதிய நூலை பற்றி நான் பாராட்டித்தான் பேச முடியும். இந்த நூலை பொறுத்தவரை ஒரு விமர்சகனுக்கு வேலையும் இல்லை. மேலும் இக்கட்டுரைகளின் ஊடாக இலக்கியம் சார்ந்த எனது புரிதலின் வழியாக உங்களோடு என் அனுபவத்தை கடத்துவது சிறிதளவேனும் என் செயலுக்கு நியாயமாக இருக்கும்படியால் இக்கட்டுரையை என் அனுபவம் சார்ந்த கட்டுரையாக உங்கள் அனுமதியுடன் இடம் மாற்றிக்கொள்கிறேன்.
வானம்பாடிகள்.
இலக்கிய உலகின் கவர்ச்சியான  பெயர்.
நான் முதன்முதலாக எழுதவந்த 90-களின் ஆரம்பங்களில் இந்த பறவைகளில் யாரும் இல்லை. அப்பறவைகளின் ஞாபகத்தை உணர்த்தும் வகையில். அவர்களது உதிர்ந்த சிறகுகள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இலக்கிய வெளியில் பறந்துகொண்டிருந்தது. முற்போக்கு இலக்கியத்தின் தீவிரம் மங்கிப்போய் செவ்வியல் தடத்தில் நவீன இலக்கியங்கள் முழுமையாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட காலம்.
ஜே ஜே சிலகுறிப்புகள் வாசித்த அனுபவத்திலிருந்து  இலக்கிய உலகின் மீதான கவர்ச்சி என்னை முழுவதுமாக உள்வாங்கிக்கொண்டிருந்தது. புரியும்படியாக சொன்னால் கசடதபற குழுவை சார்ந்தவன். வானம்பாடிகளின் எதிரணி. படைப்பின் மீதும் தனிமனித வாதத்தின் மீதும் அதீத கற்பனைகளின் மீதும் வசீகரம் கொண்டவன். இலக்கிய உலகில் நுழையும் போது பின் எதார்த்தவாதம் வட்டார வழக்கிஸம், சர்ரியலிஸம், எக்சிஸ்டென்ஷியலிஸம் எல்லாம் முடிந்து பின் நவீனத்துவம் துவங்கிவிட்ட காலம்.
முற்போக்கு என்பதே அப்போது பிற்போக்கான சொல்லாக எனக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
கலை மக்களுக்காக என எல்லாக் கூட்டங்களின் இறுதியிலும் யாராவது ஒருவர் முற்போக்காளர் கூக்குரலிட அப்போது உடனடியாக பலரும் அவரை நோக்கி பாயத்துவங்குவர். கடைசியில் அந்த முற்போக்காளரும் கணையாழி கும்பல் என்று ஏதாவது திட்டிவிட்டு வெளியேறுவார். கூட்டத்துக்கு வெளியே சகாக்களிடம் “புரியாம எழுதுறானுங்க.. இவனுங்க ஏதோ பிரக்ஞை.. உள்ளொளொளின்னு பேசறாங்க, சோத்துக்கு சிங்கி அடிக்கிறவங்கிட்ட போயி இதை சொன்னா நம்மளை செருப்பால அடிக்க மாட்டான் என ஆவேசமாக  பேசுவர்.
அப்போதெல்லாம் அப்படி பேசுபவர்களை கொஞ்சம் வில்லத்தனமாகத்தான்  பார்ப்போம். நான் பெரிதும் மதித்த பல நவீன இலக்கியவாதிகள் தமது எழுத்துக்கள் மற்றும் பேச்சுக்கள் மூலமாக அப்படியான ஒரு பார்வையைத்தான் எனக்குள் உருவாக்கியிருந்தனர். நான் அப்போது மிகவும் மதித்த சில எழுத்தாளர்களிடம் இதுகுறித்து விவாதிக்கப் போக இலக்கியத்துக்கு எதுக்குய்யா அரசியல்.. அது கட்சிக்காரங்க பண்ற வேலை எனச்சொல்லுவது மட்டுமல்லாமல் அப்படி அவர்கள் எழுதுவதற்கெல்லாம் ரஷியாவிலிருந்து பணம் வருகிறது என்றெல்லாம் சொல்லி கிண்டலும் கேலியுமாக விமர்சிப்பார்.
அக்காலகட்டத்தில் இப்படியாக கூட்டங்களில் கலை மக்களுக்காக என ஆவேசமாக பேசும் ஒரு முற்போக்கு பேராசிரியர் ஒருவர் இருந்தார். அவர்  கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டாலே இன்னைக்கு கூட்டத்தில் ஏதோ ப்ரச்சனை உண்டு என சைகை மூலம் என்னைப்போன்ற இலக்கிய அடிப்பொடிகள் பேசிக்கொள்வோம். ஒருநாள் அந்த பேராசிரியர் தான் புதிதாய் கட்டிய வீட்டுக்கு கணபதி ஹோமம் பண்ணிய தகவல் காற்றில் பரவ அதிலிருந்து இன்னும் முற்போக்குவாதிகளின் மேலான அபிப்ராயம்  சுத்தமாக அற்றுப்போனது.
பிற்பாடு பின்நவீனத்துவம் பிடிபடத்துவங்கிய போது இலக்கியத்தில் அரசியலின் முக்கியத்துவம் எனக்குள் புரியத்துவங்கியது சனாதன வாக்கியங்களை சமைத்து உருவாக்கும் பிரதியும்  சமூக இறுக்கத்துக்கு மற்றொரு காரணம். ஒழுங்கு குலைந்த எழுத்துமுறைக்கு சமூகக்கட்டுகளை குலைக்கும் அல்லது அவிழ்க்கும் சக்தி இருப்பதை உணர்ந்து தீவிர அரசியல் வாசிப்புக்கும் என்னை உட்படுத்திக்கொண்டேன். ஆனாலும் வானம்பாடிகள் மேல் அப்படி ஒன்றும் ஆர்வம் வரவில்லை.
சரியாக சொல்லப்போனால் 2002-ல் நாங்கள் சென்னையில் தீவிர இலக்கியம் பேசக்கூடிய ஒரு குழு உருவாகியிருந்தோம் எல்லோருமே ஆரம்ப நிலை எழுத்தாளர்கள். இன்று பெருகி உருவாகியிருக்கும் ப்ளாக்கர்ஸ் அல்லது பேஸ்புக் இலக்கியவாதிகள் உருவாவதற்கு முந்தைய காலகட்டம். பெண்கவிஞர்கள் அதிகமாக எழுத வர ஆரம்பித்த காலம். அப்போது நாங்கள் ஒரு குழுவாக இயங்கி வந்தோம். காலச்சுவடு, உயிர்மை போன்ற பதிப்பகங்கள் அதிகாரம் உயிர்பெறத் துவங்கின. உயிர்மை புதிதாக துவங்கப்பட்டு சுஜாதாவின் புத்தகங்களுக்கு தடிமனான அட்டைகள் போட்டு இலக்கிய அந்தஸ்தை உருவாக்கிய காலகட்டம். பிரம்மாண்டமான  விழாக்கள் நடத்தி புத்தக வெளியீட்டு விழாக்களை திருமண சடங்கு போல நடத்தி இலக்கிய வியாபாரம் செய்துகொண்டிருந்த நாட்கள் அவை. உடன் சாதாரண கவிஞர்கள்  உதாசீனப்படுத்தப்பட்டார்கள்.
இதன் காரணமாக இந்த இரண்டு பதிப்பகங்களையும், அவற்றின்  இலக்கிய அதிகாரத்தின் மையக்குவிப்புக்கு எதிராக கலகம் செய்ய அப்போது உதிரிகளாக இருந்த சில கவிஞர்களும் எழுத்தாளர்களும் ஒன்று சேர்ந்தோம். உதிரிகள் என்றே எங்களை  நாங்கள் அழைத்துக்கொண்டு   கலக மனநிலையில் ஒரு காரியம் செய்ய நினைத்தோம். இதன் முதல் காரியமாக என் முதல் சிறுகதை தொகுப்பை பறக்கும்  ரயிலிலிருந்து  ஜன்னல் வழியாக பறக்கவிட்டு வெளியிட்டு விழா நடத்த அந்த புத்தகம் பிற்பாடு கூவத்தில் போய் விழுந்து பெரிய ரகளையாகிப்போனதும் இதன் பொருட்டுதான்.
என் சம்பவத்தை தொடர்ந்து பார்களில் கூட்டம் பல கூட்டம் நடந்தது. வளர்மதி சாருவை முகத்தில் குத்துவிட்ட சம்பவங்கள் இதழ்களில் வெளியாகி பரபரப்பை உண்டாக்கி இலக்கிய உலகில் பெரும் சலசலப்பை உண்டாக்கியது. இக்காலகட்டத்தில்  இதற்கு முன்பான படைப்புகளை மறுவாசிப்பு செய்யும் பொருட்டாக மாதம் தோறும் சிறுசிறு கூட்டங்கள் நடத்தினோம்.  இடைவெளி சம்பத்துக்கு துவங்கி ஆதவன், வண்ண நிலவன், அ.மாதவன் என பலதரபட்ட கூட்டங்களை நடத்தினோம். எண்ணி 20 அல்லது 25 இன்விடேஷன் மட்டும் ஸ்க்ரீன் பிரிண்டிங்கில் அடித்து எங்கள் குழுவை சார்ந்தவர்களுக்கு விநியோகிப்போம். வாழும்போது எந்த அங்கீகாரமும் சிறு கூட்டமும் கிடைக்காத கோபி கிருஷ்ணனுக்கு முதல் முறையாக க்ருஷாங்கிணி வீட்டில் கூட்டம் நடத்தினோம். பிரேம் மாலதி மைத்ரி பாண்டிசேரியிலிருந்து வந்திருந்தார். சங்கர் ராம சுப்ரமணியன், யூமா வாசுகி, யவனிகா ஸ்ரீராம், அய்யப்ப மாதவன், குட்டி ரேவதி, தளவாய் சுந்தரம், சி. மோகன், வெளி ரங்கராஜன், செல்லையா உள்ளிட்ட சிலர் தீவிரமாய் ஈடுபட்டனர்.
வெளி ரங்கராஜன் வீட்டில் வண்ண நிலவனுக்காக நடத்தப்ட்ட ஒரு கூட்டத்தில்தான் சமூகத்தின் நிலைக்கும் இது போன்ற நவீன படைப்புகளுக்குமான அந்நியத்தன்மையை கண்டுணர்ந்தோம். வண்ண நிலவன் அன்றாட வாழ்வின் அரசியல் கதைகளில் வரவேண்டுமா எனக்கேட்டார். அப்படியானால் அது வெறும் ரசனை இலக்கியம். இன்றைய பின் நவீனத்துவ உலகில் ரசனை இலக்கியங்கள் மதிப்பிழக்கின்றன என்பதை வாதங்களினூடாக கண்டுணர்ந்தோம்.
கலை கலைக்காக மட்டுமல்ல சமூகத்துக்காகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதை அப்போது உணர்ந்தேன். இப்படி உதிரிகளாக நாங்கள் இயங்கிய காலக்கட்டத்தில்தான்  எனக்கு ஆந்திராவில் திகம்பர கவிகளின் மீதும் நம் வானம் பாடிகளின் மீதும் ஈர்ப்பு உண்டாகியது. வானம்பாடிகள் பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற தீவிரம் என்னை உந்தியது. அந்த இயக்கம் எங்கே கருக்கொண்டது, எப்படியாக வடிவம் கண்டது.. யார் யார் இருந்தனர்.. என்னென்ன செய்தார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ள விரும்பினேன்..
சமூகத்தின் பால் பற்றுகொண்டு கோபத்துடன் சில இளைஞர்கள் ஒன்றாக சேர்ந்து தங்களை வானம்பாடிகள் என அழைத்துக்கொண்டது ஒரு கதைகாரனாக என்னை வசீகரித்தது.
. பிரான்சில் ஏற்பட்ட நியூவேவ் இயக்கமும் இப்படி உருவாகி பின்னாளில் மிகப்பெரிய வெற்றிகளை தடம் பதித்தவர்கள்தான். பிற்பாடு டேனிஷ் சினிமாவில் டாக்மா என்றொரு இயக்கமும் உருவாகி வெற்றிகளை பெற்றது மரபுகளை உடைத்து இவர்கள் உருவாக்கிய புதிய பாதையில் அவர்கள் பெற்ற வெற்றி போலத்தான் வானம்பாடி இயக்கத்தையும் நான் உணர்ந்தேன்.
இச்சூழலில் அவர்களை பற்றி மேலும் அறியும் வண்னம் ஒரு தேடல் உள்ளுக்குள் இருந்தாலும் அது வாழ்வின் பல தேடல்களின் போட்டியின் காரணமாக வரிசையில் மிகவும் பின் தங்கி இருந்தது. இச்சூழலில் கோவை நண்பர் என்னிடம் இந்நிகழ்ச்சி பற்றி கூறி புத்தகங்களின் பட்டியலை  சொன்னபோது சட்டென வானம்பாடி  நூலுக்கு நான் பேச சம்மதித்த காரணமும் இதுதான்.
இந்நூல் தன்னளவில் வானம்பாடிகளின் படைப்புகள் வானம்பாடிகள் குறித்த ஞானி அவர்களின் கட்டுரைகள் என இரண்டாக பிளவுபட்டிருக்கிறது. கட்டுரைகள் பெரும்பாலும் சமீபமாய் இருகின்றன. படைப்புகள் அக்காலகட்டத்தை ரத்தமும் சதையுமாய் காட்டுகின்றன. இப்படியாக இருவேறு காலங்கள் தைக்கப்பட்டதாக இருக்கும் இந்நூலே ஒரு புனைவாக எனக்குப் படுகிறது. இரண்டு காலங்களும் பார்வைகளும் பெரிய இடைவெளிகள் இருக்கின்றன. குறிப்பாக படைப்புகளின் மொழியில் இருக்கும் சத்தம் கட்டுரைகளில் உள்ளடங்கி காணப்படுகிறது. இரண்டையும் மாற்றி மாற்றி படிக்கிறபோது வேகமாக ஓடும் ரயிலின் குளிர்சாதன அறைக்கதவை திறந்து மூடுகிற போது உண்டாகும் சத்த மாற்றங்களை போல் இருக்கிறது.
எல்லா கவிதைகளும் சத்தமிடுபவையாக கருதமுடியாது. தொகுப்பில் வானம்பாடிகள் குறித்த முதல் பத்து பக்கங்களும் இன்றைய காலத்தில் படிமங்கள் குறியீடுகள் இருண்மைகள் இல்லாமல் எழுதப்படும் ப்ளைன் போயட்ரியின் கூறுகள் விரவிக்கிடக்கின்றன.
வடக்கிலிருந்து வரும் /அழைப்பை கேட்கவே // எங்கள் காதுகள்// ரேடார் தட்டுகளாக வளைந்துள்ளன .. (பக்கம் 129)
சர்க்கஸ் கம்பெனிகள் வைப்பதற்காக// மிருகங்களை  திரட்டி கொண்டிருக்கிறோம்// எங்களிடமே //நாய்கள் கழுதைகள் // கரடிகள் நரிகள் // இருக்கின்றன// சிங்கத்தையும்,யானைகளையும்// தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்// கிடைக்காவிட்டாலும்// கவலையில்லை // நாங்களே வேஷம் கட்டிக்கொள்கிறோம்//
-இப்படி பல கவிதைகளில் சுய எள்ளல் , பகடி சர்வசாதரனமாக தெறிக்கிறது. மேலும் இப்படி தொடர்கிறது அதே கவிதை
பேனரை நாங்கள் // ஏற்பாடு செய்து கொண்டோம் //ரஷ்யா வரைக்கும் இந்தக் //கம்பெனியை கொண்டு செல்லாவிட்டால்//நாங்கள் //வானம்பாடிகள் அல்ல. (பக்கம் 132)
இந்த கவிதைகளை எழுதியது ஒரு ஆளா யார் எவர் எந்த குறிப்பும் இல்லை. இதனைத்தொடர்ந்து பல கதைகள் கட்டுரைகள் கவிதைகள் இருந்தாலும் இந்த கவிதைகளின் ஈர்ப்பு மற்ற கவிதைகளில் இல்லை. தொகுப்பில் ஞானி அவர்கள் எழுதியிருக்கும் கட்டுரைகளை வாசிகும்போது பல அதிர்ச்சிகள் இருந்தன. குறிப்பாக  வானம்பாடிகளில்  காங்கிரஸ் காரர்களும் இருந்தார்கள் என்பது ஆச்சர்யமான தகவல். அதுபோல இருபது அம்ச திட்டத்தை அவர்கள் ஆதரித்தார்கள் என்பதும் என்னை மிகவும் ஆச்சர்யபடுத்தியது.
தொகுப்பின் மொத்த சாரத்தையும் முதல் கட்டுரையிலேயே ஞானி அவர்கள் நமக்குள் ஆழமாக இறக்கி ஒட்டுமொத்தமாக இறக்கி விடுகிறார். வானம்பாடிகளுக்கும்  தமிழ் சரடுக்கும் உண்டான தொடர்பை குறித்து அவர் எழுதியிருப்பது மொழியியல் மற்றும் சமூகவியல் துறைக்கு மிகபெரிய பங்களிப்பு. நானறிந்த வரையில் தமிழ் மொழியினை வரலாற்று பூர்வமாக ஆய்வு செய்துகொண்டிருக்கும் ஒரே இலக்கியவாதி ஞானி அவர்கள்தான்.
வழக்கமாக பண்டிதர்கள் செய்ய வேண்டிய பணி இது. தமிழ்ச் சமூகத்தை மையமாக நின்று கட்டியமைக்கும் அறம் என்ற அவரது கண்டுபிடிப்பும் அதன் தொடர்ச்சிதான் வானம்பாடிகள் இயக்கம் என அவர் கண் உணர்ந்திருப்பதும் அவரது பார்வையின் உயரத்தை அளவு காட்டுகிறது.

உண்மையில் அந்த அறம் தான் இதர தத்துவங்களை உள்வாங்கவும் அவசியமற்றதை உள்ளேவிட மறுத்தும் காத்துநிற்கிறது. மொழியை சமூகம் காக்கிறது.. சமூகத்தை மொழி காக்கிறது. இரண்டும் இப்படி ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக ஒன்றிணைந்து செயல்படும் சமூகம் உலகில் வேறெதுவும் உண்டா என்பது ஐயமே.

June 26, 2017

சிறுவர் சினிமா, -நாட் ஒன் லெஸ் சீன மொழி திரைப்படம்




1
ஆசியாவில் மிகபெரிய நாடு சீனாதான் தெரியுமில்ல. அந்த  சீனாவில் ஒரு குட்டி கிராமம் அதன் பெயர் ஷிக்குவான் . அந்த குட்டி கிராமத்தில் ஒரு குட்டி பள்ளிக்கூடம். அந்த கிராமத்துல இருக்கிறவங்க எல்லாருமே பரம ஏழைங்க ..அதனால பள்ளிகூடத்துக்கு பசங்களை அனுப்பாம வேலைக்கு அனுப்பறாங்க. அம்பது பேர் படிச்ச அந்த பள்ளிகூடத்துல இப்ப மொத்தம் இருபத்தெட்டுபேர்தான். அந்த பள்ளிகூடத்துக்கு ஒரே டீச்சர் அவங்க பேர் காவோ. இந்த இருபத்தெட்டுபேரையாவது விட்டுடாம பள்ளிகூடத்தை நடத்தனும்னு டீச்சர் காவோ நெனக்கிறாங்க..

2
அப்ப டீச்சர் காவோவுக்கு ஒருநாள் உடம்பு சரியில்லாம போவுது.  ஊருக்கு போகவேண்டிய நிலைமை . அப்ப தனக்கு பதிலா  புது டீச்சர் மின்சிகிட்ட டீ பத்து நாள் மட்டும் பள்ளிகூடத்தை பத்திரமா பாத்துக்கோ உனக்கு சம்பளம் தர்றேன்னு சொல்லி ஒப்படைக்கிறாங்க. மின்சிக்கு பதிமூணூவயசுதான் ஆவுது கூடவே நான் வர்றவரைக்கும் இருபத்தெட்டு பேர்ல ஒருத்தர்கூட குறையாம  பாத்துக்க வேண்டியது உன் பொறுப்பு ஒரு உத்த்ரவும் போடறாங்க . இப்ப புது டீச்சர் மின்சிக்கு ஏகப்பட்ட ப்ரச்னை .பசஙக் அவங்களுக்கு அடங்கலை. ஒரே அட்டகாசம்.குழந்தைகளுக்கு பாடம் நடத்துறதை விட அவங்க பள்ளிகூடத்தை விட்டு ஓடிவிடாம பாக்கறதுதான் முழு வேலையா போயிடுச்சி. 

3
அதுல  ஒருபையன் பயங்கர சுட்டி. அவன் பெயர் சாங். அடிக்கடி சாக்பீஸை உடைக்கிறது .பள்ளிகூடத்தைவிட்டு வெளியில ஓடறது.மத்த பசங்களை அடிக்கிறதுன்னு ஒரே அட்டகாசம் . புது டீச்சாரால அவனை கட்டுபடுத்தவே முடியலை. அவனுக்கு தண்டனை கொடுக்கறாங்க. அடுத்த நாள்  அந்த சுட்டிபையன் சாங் பள்ளிகூடத்துக்கு வரலை. டீச்சருக்கு இப்ப பயம் வந்துடுச்சி .

4
சாங் பக்கத்து  நகரத்துல கூலி வேலை செய்ய ஓடி போயிட்டான்னு தகவல் வருது . திரும்பி வர வரைக்கும் ஒரு பையன்கூட குறையக்கூடாதுன்னு பழைய டீச்சர் சொல்லிட்டு போனது டீச்சருக்கு ஞாபகத்துக்கு வந்தது. ஒருவேளை நாம தண்டனை கொடுத்ததாலதான் பையன் வரலையோன்னு பயப்படுறாங்க. பழைய டீச்சர் காவோ திரும்பறதுக்குள்ள  எப்படியாவது நகரத்துலருந்து சாங்கை திரும்ப  கூட்டியாந்து பள்ளிகூடத்துல திரும்ப சேத்துடணும்னு மின்சி டீச்சர் முடிவு செய்யறாங்க .ஆனா அதுக்காக  நகரத்துக்கு தான்   போய்வர பணம் நெறய்ய செலவு ஆவும் எப்படி சமாளிக்கிறதுன்னு மின்சி டீச்சர் யோசிக்கறாங்க.

5
 டீச்சர் படற கஷ்டத்தை பாத்து பசங்க பரிதாப்படறாங்க . சாங் நமக்கு திரும்ப வேணும் எப்படியாவது அவனை கூடிட்டு வாங்கன்னு சொல்றாங்க . இப்ப  பணத்துக்கு ஆளாளுக்கு ஒரு ஐடியா குடுக்கறாங்க. அதன் படி பக்கத்துல இருக்கிற செங்கல் சூளையில நாம் எல்லாரும் சேந்து கைமாத்தி கைமாத்தி செங்கல் சுமந்து இடம் பெயர்த்தா நாம எதிர்பாக்குற  காசு கிடைக்கும்னு ஒரு பொண்ணு ஐடியாகுடுக்கிறா . அதன்படி டீச்சர் எல்லாரையும் கூட்டிட்டு அந்த சூளைக்கு போய் வேலை கேக்கறாங்க .அடுத்த அஞ்சாவது நிமிஷத்துல குழந்தைங்க எல்லாரும் செங்கல்லை கைமாத்தி கொடுத்து இன்னொரு இடத்துல அடுக்கறாங்க . அவங்க எல்லாருக்கும்  நகரத்துல கூலி வேலைக்கு போன  சாங் திரும்ப தங்களோட படிக்க வரணும்னுதான் எண்ணம் . அன்னைக்குமுழுக்க அனைவரும் வேலைசெஞ்சதன் பலனா சூளை முதலாளி சம்பளம் கொடுக்கிறாரு.  கடைசியாடீச்சர் டவுனுக்கு போய்வரதுக்கான காசும் கிடைக்குது.
6
டீச்சர் சாங்கை தேடி நகரத்துக்கு போறாங்க ..ஆனா எங்க தேடியும் அவனை கிடைக்கல .எங்க காசு செலவாயிடுமோன்னு பயந்து சாப்பிடாமா தெரு தெருவா அலையறாங்க . எங்கயுமே சாங் கிடைக்கல .. கடைசியில ஒருத்தர் குடுத்த ஐடியா படி டிவியில காணாம போனவங்க பத்தி சொல்ற நியூஸ்ல சொல்ல்லாம்னு டிவி ஸ்டேஷனுக்கு போறாங்க. ஆனா அங்க வாசல்ல இருக்கிற காவலாளி மின்சியை உள்ள விடமாட்டேன்றான்  . இங்க யேநில்லு கண்ணாடி போட்ட அதிகாரி ஒருத்தர் வருவார் அவர் கிட்ட சொல்லு அவர்தான் அந்த நிகழ்ச்சி பொறுப்பாளர்னு சொல்றாங்க.

7
 மின்சி யும் ஒருநாள் முழுக்க அங்க போற வர கணாடி போட்ட ந்க்ககிட்டல்லாம் ஓடி போய் கேக்கறாங்க.. ஒருபக்கம் பசி .. இன்னொருபக்கம் தூக்கம் இல்ல அங்கயே ஒரு மூலையில தன்னை மீறி மின்சி தூங்கி வழியறாங்க கடைசியில மறுநாள் காலையில அந்த அதிகாரியை கண்டுபிடிச்சு அவர்கிட்ட சொல்ல அதிகாரி காவலாளியை திட்டுறார். உடனடியா மின்சி டிவியில பேசறதுக்கு ஏற்பாடு செய்யறார் . இப்ப மின்சி டீச்சர் டி வியில பேசற விஷ்யம் நகரம் முழுக்க எல்லாடிவியிலயும் ஒளிபரப்பாவுது.

8
சாங் எங்கடா நீ போன .. உன்னை தேடி நான் இங்க வந்துருக்கேண்டா எப்படியாவது கிராமத்துக்கு வந்துடுடான்னு பேசிற மின்சி தன்னை மீறி அப்படியே அழ அதை பாக்கற பலரும் கண்ன்கலங்கறாங்க .
அதேசமயத்துல வேலைகிடைக்காம பிளாட்பாரத்துல திரிஞ்சிக்கிட்டிருந்த சிறுவன் சாங்கும்  இதை பாக்குறான் .அவனும் அழறான். இருவரும் ஒண்ணா சேருறாங்க கடைசியா ஒரு லாரி முழுக்க பலர் கொடுத்த பரிசு பொருள்களோட மின்சி யும் சாங்கும் ஊர் திரும்பறாங்க .. ஊரே அவங்களை மகிழ்ச்சியா வரவேற்குது .



June 24, 2017

MANAM INTERVIEW PART 2 A literati is independent of publishers" - Writer Ajayan Bala

தி வே ஹோம் - சிறுவர் சினிமா




 1
நான் சொல்லப்போற கதை பேரு என்ன தெரியுமா..தி வே ஹோம்.. இதுவும் ஒரு கொரிய மொழி திரைப்ப்டம்  தி வே ஹோம் அப்படின்னா தமிழ்ல என்ன தெரியுமா வீட்டுக்கு போற வழி
யார் வீட்டுக்கு .
.பாட்டி வீட்டுக்கு..
யார் அந்த பாட்டி .
குட்டி பையன் சாங்வூ வோட பாட்டி.
சாங் வூ.யாரு?
அவன் தான் நம்ம படத்தோட கதாநாயகன். அவனுக்கு வயசு எட்டு. பையன் படு சுட்டி. கொரிய தலைநகர் சீயோல்ல வளந்த நல்ல பணக்கார பையன். எப்பவும் வீடியோகெம்ஸ் கையுமாதான் திரிவான். இப்ப அவனுக்கு பரீட்சை முடிஞ்சு பள்ளிக்கூடம் லீவு. வீட்ல இவன் குறும்புத்தனம் தாங்காம அவங்க அம்மா என்ன பண்றாங்க தெரியுமா அவனை ஒரு மலைக்கிராமத்துக்கு கூட்டிக்கிட்டுவராங்க.



2
அந்த மலைக்கிராமத்துல ஒரு சின்ன குடிசை வீடு. அதுலதான் சாங்வூ வோட பாட்டி வசிக்கிறாங்க. அந்த வீட்ல சாங்வூவ பாட்டிகூட விட்டுட்டு பள்ளிக்கூடம் திறந்த்தும் வந்து கூட்டிக்கிட்டு போறேன்ன்னு சொல்லி அவங்க அம்மா  மட்டும் தனியா திரும்ப சியோலுக்கு போயிடறாங்க ..இப்ப வீட்ல அந்த வயசான் கூன் விழுந்த 80 வயசு பாட்டியும் நம்ம எட்டுவயசு சாங்வூ இரண்டுபேர் மட்டும்தான்.  சாங்வூ நகரத்து பையன். பிஸா அது இதுன்னு நகரத்துல நல்ல ஸ்டைலா வாழ்ந்து பழக்கப்பட்டவன். ஆனா இந்த கிராம்மோ சுத்த பட்டிக்காடு.எங்க பாத்தாலும்  ஒரே சாணி வாசனை. அவனுக்கு  இந்த அமைதியான கிராமம்  வயசான பாட்டி எதுவுமே சுத்த்மா புடிக்கலை. ஏண்டா இங்க வந்து மாட்டினோம்னு நெனக்கிறான். அதனால பாட்டி எதுனா பேசினாக்கூட பதில் பேச மாட்டெங்கிறான். பாட்டி ஆசையா பேச வந்தா முகத்தை திருப்பிக்கிறான்.பசியெடுத்தா கூட கையில வச்சிருக்கிற பாட்டிலை துறந்து கோக் குடிக்கிறான். இப்படி அந்த குட்டி குடிசை வீட்லயே இரண்டுபேரும் ஒரு பகல்  முழுக்க பேசாம இருக்காங்க.

3
இப்ப ஒரு கரப்பன் பூச்சி சாங்வூ பக்கமா வருது. அதை பாத்து சாங்வூ அலறி அடிச்சு கத்தறான். ஏய் பாட்டி என்ன பாத்துகிட்டு சும்ம கால்லு மாதிரி இருக்க .. என்னை இந்த கரப்பன் பூச்சிகிட்டருந்து காப்பாத்தக்கூடாதா ?”ன்னு கத்தறான். உடனே கண்ணுகூட சரியா  தெரியாத அந்த பாட்டி அந்த கரப்பானை புடிக்கிறாங்க ..சாங்வூ  அந்த கரப்பான் பூச்சியை கொல்ல சொல்லி இப்பவும் கத்தறான்.ஆனா பாட்டி அதை கொல்லாம வெளிய வீசறாங்க . அடுத்த நாள் அவன் விளையாடிக்கிட்டிருந்த வீடியோ கெம்சில பேட்டரி தீந்து போயிடுச்சி.
ஏய் செவிட்டு பாட்டி எனக்கு பேட்டரி வாங்கிததான்னு கேட்டு தொந்தரவு பண்றான்.ஆனா பாட்டி அந்த கிராமத்துல எங்க போயி பாட்டரி வாங்குவா. பாட்டரி இல்லைன்னு சைகையில சொல்றா.. ஆனா சாங்வூ பாடியை திட்டறான். அவளை திட்டி சுவத்துல படம் வரைஞ்சி பழிப்பு காட்டுறான். பீங்கான் பாத்திரத்தை உடைக்கிறான்.
 
4
இப்ப ஒருநாள் சாங்வூவுக்கு கெண்டகி சிக்கன் சாப்பிடுற  ஆசை வருது.. பாட்டிகிட்ட எனக்கு கெண்டகி சிக்கன் வாங்கித்தா ன்னு அடம்பிடிக்கிறான். கெண்டகி சிக்கன் பட்டணத்துல பணக்கார ஓட்டல்ல மட்டுமே கிடைக்கிற ஒரு உணவு .ஆனா அது புரியாத பாட்டி பேராண்டி  ஏதோ ஆசையா கோழிதான் கேக்கறான்னு நெனச்சிகிட்டு கூன் விழுந்த உடம்போட கடைக்கு போயி ஒரு உயிருள்ள கோழியை வாங்கியாந்து  அவன் தூங்கிக்கிட்டிருகிற நேரத்தில் சமைச்சி  அவனை எழுப்புகிறாள்.  கெண்டகி சிக்கனை எதிர்பார்த்திருந்த நம்ம பேராண்டி  சாங்வூவுக்கு  அதிர்ச்சி ஏமாற்றம். ஏய்..  பாட்டி நான் இதையா கேட்டேன் உன்   மூஞ்சி .. கெண்டகிசிக்கந்தான கேட்டேன்னு சொல்லி பாட்டி ஆசையாசெஞ்ச சாப்பட்டு தட்டை தட்டிவிடறான். ஆனா. சரியா பேச்சு வ்ராத  பாட்டி  நெஞ்சில கைவைத்து மூணு முறை சுத்தி  என்னை மன்னிச்சுடுன்னு சொல்றா. ஆனாலும் மனசு ஆறாத சாங்வூ சாப்பிடாம  அப்படியேதூங்கிடுறான். அப்புறமா நைட்  எழுந்து  ரகசியமாய் பாட்டிசமைச்ச சிக்கனை வயிறு முட்ட சாப்பிடுறான். ஆனாலும் அவனுக்கு பாட்டிமேல இருக்குற  கோபம் மட்டும் போகலை.

5
அதுக்கப்புறம் பாட்டி அவனை சந்தைக்கு கூட்டிபோய் தர்பூசணை பழம் வித்து அந்த காசுல அவனுக்கு ஷூ வாங்கி கொடுக்கிறா. ஆனாலும் அவன் பணக்கார மனசு தோற்றத்துல அழுக்கா ஏழையா இருக்கிற பாட்டிகிட்ட பேச விடலை. கிராமத்துல அவனுக்கு விளையாட்டு தோழியும் தோழனும் கிடைக்கிறாங்க.  ஒருநாள் அந்த கிராமத்து பையனை டேய் ஓடு ஓடு உம் பின்னாடி மாடு ஓடி வருதுன்னு  பொய் சொல்லி அவன் அலறி அடிச்சு ஓடறப்போ கைதட்டி சிரிச்சு கேலி பண்றான் .

6

 மறுநாள் அவன் கிராமத்து தோழி அவனை   விளையாடறதுக்கு வீட்டுக்கு கூப்பிடுறா. இவன் அதுக்காக  பாட்டிகிட்ட முடிவெட்டிவிட சொல்றான் .ஆனா பாட்டி  அதிகமா ஒட்ட வெட்டி விடுறாங்க. இதனால பாட்டியை சாங்வூ ரொம்ப திட்டறான். பாட்டி மன்னிப்பு கேக்காறாஙக. அவனுக்கு ஒரு பொட்டலம் பரிசா தராங்க. அதை வாங்கி பையில போட்டுகிட்டும் பாட்டியை சாங்வூ திட்டறான்

7
 .இப்ப அவன் அவனோட தோழி வீட்டுக்கு கிளம்பி போவறான் இப்ப வழியில  உண்மையிலயே சாங்வூவை ஒரு மாடு துரத்துது. அலறிஅடிச்சு அவன் ஓடும்போது  கீழே விழுந்த அவனை  முன்னால இவன் கேலிசெஞ்ச அதே  கிராமத்து பையன் இவனை காப்பத்தறான். ச்சே இவனை யா நாம் கேலிபண்ணீண்ணோம்னு நெனச்சி சாங்வூ வருத்தப்படுறான்.. கீழே விழுந்த சாங்வூ எழுந்திருக்கும் போதுதான் பாக்கெட்டிலிருந்து பாட்டி கொடுத்த பொட்டலம் விழுது. அதில அவன் கெட்ட வீடியோகெம்ஸ்  பாட்டரியும் கொஞ்சம் பணமும் இருக்குது, இப்பதான் சாங்வூவுக்கு நல்ல புத்தி வருது.  அட்டா இத்தனை நல்ல பாட்டியை நாம ரொம்ப திட்டிட்டோமேன்னு பாட்டியை நெனச்சி வருத்தபடுறான் . இந்த நேரத்துல பாட்டி அவனைத்தேடி அங்க வராங்க. பாட்டியை பாத்த்தும் அவனுக்கு அழுகையா வருகுது.பாட்டின்னு கூப்பிட்டு   தெம்பி தேம்பி அழறான் பாட்டி அவன் அடிபட்டதாலத்தான் அழறான்னு நெனச்சி ஆறுதல் சொல்றாங்க அவங்க அம்மா நாளைக்கு வரப்போற லெட்டரையும் காண்பிக்கறாங்க

8

.அன்னைக்கு நைட் பாட்டியை திட்டி தான் போட்ட பட்த்தையெல்லாம் அவனே அழிக்கிறான். மறுநாள் வந்த அவங்க அம்மாகூட பஸ்ல ஏறப்போன சாங்வூவுக்கு பாட்டியை பிரிய மனசில்லை.  .ஓடியாந்து தன்னோட பொம்மை  ஒன்னை பாட்டிக்கு பரிசா கொடுக்கிறான். பாட்டி உனக்கு உடம்பு சரியிலன்னா எனக்கு உடனெ லெட்டர் போடு .. உனக்கு எழுத தெரியலைன்னா கூட பரவால்லை. வெறும் வெள்ளைகாகித்த்தை மட்டுமாவது அனுப்பு நான் உன்னை பாக்க ஓடியாருவென்னு சொல்றான். பஸ் புறப்படுது. பாட்டி தனியா போற .. .    பின்பக்க கண்னாடி வழியா அவளை பாத்து பாத்து கையசைச்சுகிட்டே  போறான்





May 31, 2017

சுந்தர ராமசாமி எனும் ஒரு முக்காலத்து புளியமரம்


(எழுத்தாளர் சுந்தர ராமசாமி அவர்களின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு மின்னம்பலம் மின்னிதழில் பிரசுரமான சிறப்புக்கட்டுரை )


சுந்தர ராமசாமியை எனக்கு பிடிக்காது எழுதும்போது அவரைபற்றி வண்டி வண்டியாக திட்டத்தான் காரணம் கொட்டிக்கிடக்கிறது என்றுதான் நண்பர் விஜய மகேந்திரனிடம் முதலில் இந்த கட்டுரைக்கு மறுத்தேன். பரவாயில்லை விமர்சனம்தானே எழுதிக்கொடுங்க  என  வற்புறுத்தி கேட்டவுடன்  எழுதத் துவங்குகிறேன் . நிச்சயம் வம்பு வழக்குகள் வரும் 


பாரதி புதுமைப்பித்தன் ஜெயகாந்தனுக்குப் பிறகு  அந்த வரிசையில்  தமிழ்ச் சூழலில் அடுத்து  சுந்தர ராமசாமிதான் வந்துவிடுகிறார்.  தி ஜானகிராமன் அசோகமித்ரன் பிரமிள் என தனிப்பெரும் சாதனையாளர்கள இக்காலத்தில் இருந்தார்கள் எனினும்  இவர்கள் மூவரையும் கடந்து நாவல் சிறுகதை கவிதை கட்டுரை என நான்கு துறைகளிலும் தனி முத்திரை பதித்து முழுமையான எழுத்தாளனாக ஒரு உயரத்தை அடைந்தவர் எனும் நோக்கில் சுந்தரராமசாமிக்கென்று தனி பீடம் இருக்கவே செய்கிறது.

இலக்கிய அரசியல்களை கடந்து நோக்கும் போது நாவலில் ஒரு புளிய மரத்தின் கதை,  ஜே ஜே சிலகுறிப்புகள், மற்றும்  சிறுகதையில் பிரசாதம், ,ஜன்னல், ,ரத்னாபாயின் ஆங்கிலம் , குரங்குகள், பள்ளம், பல்லக்கு தூக்கிகள் போன்ற கதைகளும் கட்டுரைகளில் பல இருந்தாலும் தனித்து சொல்வதென்றால் அகிலனுக்கு வழங்கப்பட்ட ஞானபீட விருதை கண்டித்து அவர் எழுதிய கட்டுரையும்  கவிதைகளில் அனைவராலும்  போற்றப்படும் சவால் கவிதையும் அந்தந்த துறைகளின் தனிபெரும் சாதனை என்றே சொல்லமுடியும் .

 இப்படியாக இலக்கியத்தின் அனைத்து வாசல்களின் வழியாகவும் தன்னை முழுமையாக வெளிப்படுத்திக்கொண்ட சுந்தரராமசாமி அவர் காலத்தில் வந்த காலச்சுவடு ( இப்பொது வருவது  அல்ல- அவரது காலத்தில் வந்த காலச்சுவடு மிகக்குறைந்த அளவில் வந்து நின்று போனது –அந்த இதழ்களுக்கு அவரே ஆசிரியர்) இதழ்களின் வழியாகவும் தான் ஒரு சிறந்த சிறுபத்திரிக்கையாளனாகவும் தமிழ்ச்சூழலுக்கு தன்னை அழுத்தமாக  நிறுவியுள்ளார்.
அவர் ஆசிரியராக இருந்த காலச்சுவட்டில் அரசியல் வம்புகளுக்கு இடமில்லை. தேர்ந்த கட்டுரைகளும் கவிதைகளும் சிறுகதைகளுமே இடம்பெற்றிருந்தன. சிறந்த புகைப்டங்களை தாங்கிய அட்டைபடங்கள் அவரது தேர்ந்த ரசனக்கு இப்பவும் சான்று .

 இன்றைய இலக்கிய உலகின் தீவிர வாசகர்கள் தங்கள் உடம்பில் ஓடுவது இலக்கிய 100% ரத்தமாக இருக்கவேண்டும் என விரும்பினால் முதலில் அக்காலத்திய காலச்சுவடு ,நிறப்பிரிகை கல்குதிரை  மீட்சி அதற்கு முன்னோடிகளான கசடதபற பிரக்ஞை ஆகியவற்றை தேடிப்பிடித்து வாசிக்க வேண்டும்.

இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த எழுத்தாளரான சுந்தர ராமசாமிக்கு அவர் இறந்து 12 வருடங்களுக்கு பின்பும் அவருக்கான மதிப்பீடு உயர்ந்துள்ளதா அல்லது அவருக்கு கிடைக்க வேண்டிய முக்கியத்துவம் படைப்பு வரிசை முறையாக தரப்பட்டுள்ளதா என்றால் இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

காரணம் அவரை இவ்வளவு புகழும் நானே கூட இதுநாள் வரை அவரைபற்றி எதுவும் எழுதவில்லை. ஏன் எழுதவில்லை எது என்னை எழுதவிடாமல் என்னையும் இன்னும் பலரையும் தடுத்துவிட்டது என்றால்  அது அவர் மீது நிழலாக படிந்து விட்ட ஓரு வெறுப்பு. இதற்கு பல காரணிகள் இருந்தன.

தமிழ் சூழலில் இலக்கியம் வெகுஜனத்துக்கு மெல்ல பரவ ஆரம்பித்த காலத்தில் புதிய காலச்சுவடு புத்துருவாக்கம் கண்ட நேரத்தில்; இலக்கிய அரசியல் என்ற பதம் தமிழ்ச்சூழலில் உருவாகும் போது அவர் அதன் மையமாக இருந்தார் . அது அவர் விரும்பியொ விரும்பாமலோ நடந்த ஒரு துன்பியல் நிகழ்வு

அந்த துன்பியல் நிகழ்வின் இறுதிக்காட்சி பிள்ளை கொடுத்தான் விளை சிறுகதை. அவரது இலக்கிய அரசியல் பிரவேசத்துக்கு (1998-2004) அக்கால கட்டமும்  ஓரு காரணம். அப்போதுதான் திடீரென நவீன இலக்கியம் பெரும் வாசக பரப்பை எட்டி அனைவரையும் ஆச்சர்யப்படுத்தியது. புத்தக கண்காட்சியில் கட்டுகடங்காத கூட்டம்.   

அது வரை  இலக்கியம் என்றாலே மரபு கவிதைகள் மட்டுமே என முக்கியத்துவம் கொடுத்த வெகுஜன ஊடகங்கள் திடுமென நவீன எழுத்தளர்களயும் பொருட்படுத்த துவங்கியது. எழுத்தாளர்களும்  அது வரை வெகுஜன ஊடகங்களை கண்டுகொள்ளாது  இது  வியாபாரம்  எவன் சீண்டுவான் என இலக்கிய கெத்து காட்டி வந்த நிலை மாறத்துவங்கியது. அது அவர்களே பத்ரிக்கை உதவி ஆசிரியர்களோடு உறவுப்பாலம் வளர்த்து வரும் அளவுக்கு நிலைமை மோசமானது.

பத்ரிக்கையாளர்களுக்கும் பொங்கல் தீபாவளி இதழ்களின் போது கட்டுரைகள படைப்புகள் வாங்க போக ஒரு பர்ஸ்பரம் ஒரு இணக்கம் உருவான சூழலில் இலக்கியவாதிகளில் யார் அதிக பிரபலமானவர் என்பதை முடிவு செய்யும் அதிகாரம்  வெகுஜன பத்ரிக்கைகளுக்கு மாற துவங்கியது

அதனால் வேறு வழியே இல்லாமல்  நாகர்கோவிலாக இருந்த தமிழின் இலக்கிய தலை நகரம் சென்னைக்கு குடிபெயர்ந்தது. இது காலத்தின் சதி.. ஆனால் இக்காலத்திற்கு முன் நவீன இலக்கியத்தில் சுராவுக்கான இடம் இருக்கே அது  எத்தனை முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதற்கு என் வாழ்க்கை சம்பவங்களே உதாரணம்

ஜே ஜே சில குறிப்புகள் வெளிவந்த காலத்தில் இன்று பாகுபலி போல தமிழ் நாடு முழுக்க பிரம்மாண்டமாக பேசப்பட்டவர். 82 முதல் 92 வரையிலான பத்தாண்டு காலத்தில் ஜே ஜெ மிகப்பெரிய பாதிப்பை தமிழ் சூழலில் நிகழ்த்தியிருந்தான். ஜே ஜேவை படித்து விட்டு பலரும் ஜே ஜேவாக தங்களை கற்பனை செய்துகொண்டு பிதற்றிய காலம் அவை. நானே கண்கூடாக பலரை பார்த்திருக்கிறேன். 

நான் வசித்து வந்த திருக்கழுக்குன்றத்தில் மலையடிவார படிகட்டுகளில் அமர்ந்துகொண்டு 20துக்கும் மேற்பட்ட இளைஞர்கள் நாங்கள் ஜே ஜேவை பற்றி தினசரி பேசி வந்தோம.் தினசரி ஒருவன் ஜேஜே சில குறிப்புகளின் முக்கியமான ஒரு வரியை வாசிப்பான் . பின் அந்த வரியை முன் வைத்து அனைவரும் நீண்ட நேரம் விவாதிப்போம். யாராவது ஓருவன் இன்னொருவனை பாராட்டிவிட்டால் போதும் மாட்டுக்கு சொறிந்து கொடு என ஒருவன் உரக்க கத்துவான்  அது  நாவலில்  புகழ்பெற்ற வசனம். வெற்று மணலில் வேட்டை நாயின் கால்தடங்களைப்போல அனைவரது மனமும் ஒரு கொந்தளிப்பில் திளைக்க விவாதம் செய்வோம் இத்தனைக்கும் யாருக்கும் பெரிய இலக்கிய வாசிப்பு பழக்கம் இருந்ததில்லை.
அப்போது எங்கள் ஊருக்கு புதிதாக தொடங்கப்பட்ட பாலிடெக்னிக் கல்லூரிக்கு புதிதாக வந்த ஆசிரியர் தினகரன் என்பவர் தான் ஜே ஜேவை முதன் முதலாக அறிமுகப்படுத்தினார் . அவர் மூலமாக வாசிக்கத் துவங்கி குறைந்த காலத்தில் சிந்தனை மையம் என்ற ஒன்றை துவக்கி தினசரி மாலை கூட்டம் நடத்தும் அளவிற்கு ஜே ஜே சில குறிப்புகள் அனைவரையும் பாதித்துவிட்டது.

பிற்பாடு லோர்க்கா கவிதைகள் குறித்தும் எக்ஸிஸ்டென்ஷியலிசம் குறித்தும் எங்கள் அமைப்பு சார்பாக துண்டு பிரசுரங்கள் விநியோகிக்கும் அளவுக்கு அந்த நாவல் ஒரு இளைஞர் கூட்டத்தையே உருவாக்கியது.

அக்க்லாத்தில் எனக்கு சுந்தர ராமசாமி ஒரு கடவுளை போல தோன்றினார். பேசாமல் சுந்தர ராமசாமியை முதல்வராகினால் எப்படியிருக்கும் அவர் அமைச்சரகத்தில் அசோகமித்ரன் ஆதவன் சாகந்தசா மி வண்ணநிலவன்  வண்ணதாசன் என அப்போது எனக்கு தெரிந்த அனைத்து எழுத்தாளர்களையும் கற்பனை செய்து பார்ப்பேன்
பிற்பாடு சென்னை வந்த பிறகும் அவர் மீதான் பிரேமம் அடங்கவில்லை. ஒருமுறை நண்பர்களுடன் சுற்றுபயணம் தொடர்பாக நாகர்கோவில் சென்ற போது கிடைத்த அவகாசத்தில் அட்ரஸ் தெரியாமல் ஒரு பகல் முழுக்க சுந்தர ராமசாமி வீடு தெரியுமா என கேட்டு அலைந்திருக்கிறேன்.

பிற்பாடு தான் நான் அலைந்து திரிந்த இடத்தில் வெகு அருகில்தான் அவரது துணிக்கடை இருந்திருகிறது என தெரிய வந்தது.இப்படியாக தமிழ்நாட்டின் கடைக்கோடியில் இருந்து கொண்டு தமிழ் இலக்கிய உலகையே தன் நாவல் மூலம் அதிரவைத்தவர் சுந்தர ராமசாமி.
இன்றைய வாசகர்களுக்கு இது மிகையாகத் தெரியலாம் . காரணம் இணையம் இன்று எப்பேர்பட்ட எழுத்தாளனையும் நெருங்கி பார்த்து அவர்களை  சுலபத்தில் வெறுத்துவிடும் வாய்ப்பை உண்டாக்கிவிடுகிறது. இது காலத்தின் பெரும் துரதிர்ஷ்டம்.

அன்று எல்லாமே அச்சு எழுத்து மூலமாகத்தான்.நிகழ்ந்தது.  எழுத்து உண்டாக்கும் பரவசத்தை வெறு எவற்றின் வழியும் அடைந்து விட முடியாது. இப்படி ஒரு வரியை எழுதிய எழுத்தாளன் எப்படி இருப்பான் எப்படி சிந்திப்பான் என்ற சிந்த்னையே பெரும் கிளர்ச்சி ஊனடாக்கும் அந்த  மனக்கிளர்ச்சியால் அந்த எழுத்தாளனை நேரில்  சந்திக்கும்  ஆவல் அதிகரிக்கும்  .
அப்படிபட்ட ஒரு மனக்கிளர்ச்சியோடு சுந்தரராமசாமியை நேரில் காணும் ஆவல் கொண்டிருந்த எனக்கு சென்னையில் அதற்கான முதல் வாய்ப்பு நண்பர் யூமா வாசுகிமூலம் கிட்டியது.
அக்காலத்தில் யூமாவும்  நானும் ஒரே காம்பவுண்டில் பழவந்தாங்கலில் அடுத்தடுத்த அறையில் தங்கியிருந்தோம் . நாளைக்கு சுந்தரராமசாமி உடலண்ட்ஸ் டிரைவின்னுக்கு வருகிறார் அவரை அங்கு நான் பார்க்க போகிறேன் நீயும்ன் வா என அழைப்பு விடுத்தார்.
மறுநாள் டிரைவின்னில் அவரை நாங்கள் பார்க்க போன போது அவரை சந்திக்க அவர்து பழைய நண்பர்கள் சிலர் ஆர்வத்துடன் வந்திருந்தனர். நெருங்கி பேச முடியாவிட்டாலும் அருகிலிருந்து அவர் பேசுவதை கவனிக்க முடிந்தது. வெறும் அறிமுகத்தோடு இருவரும் திரும்பினோம்.

எழுத்தாளர்கள் கவிஞர்கள் யூமா  வாசுகி  மற்றும் பிரான்சிஸ் கிருபாவுடன் நான் 


அடுத்த நாள் நானும் யூமாவாசுகியும் நங்க நல்லூரில் அவர் தன்  மருமகள் வீட்டில் தங்கியிருக்கும் தகவல் அறிந்து அங்கு சந்திக்க சென்றோம்.அங்கு யூமவாசுகியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அளவளாவினார். யூமாவுக்கும் அவருக்குமிடையில் நன்குபரிச்சயமிருந்தால் இருவரும் பல விஷயங்கள் குறித்து மனம் விட்டு பேசினர். யூமா என்னை  புதிதாக சிறுகதைகள் எழுதி வருபவனாக அறிமுகப்படுத்தினார். அப்போது எனது  இரண்டு கதைகள் வெளியாகியிருந்தன.

பேச்சு தமிழர்கள் வாழ்க்கை குறித்து திரும்பியது . கேரளாவில் மக்கள் பேணும் சுத்தம் ஒழுங்கு தமிழ் நாட்டில் இல்லை என்பதும் தமிழ் நாட்டில் கண்ட இடங்களில் எச்சில் துப்புகிறார்கள் மலையாளிகள் அப்படி செய்வதில்லை என்று  ஆதங்கத்தோடும் வேதனையோடும்  பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

அவர் பேசியது உண்மை என்றாலும் அப்போது என் தமிழுணர்வு சட்டென பொங்கி விட்டது . ஆமாம் சார் அங்கு தட்ப வெட்ப நிலை அப்படி இது வெப்ப மண்டலம் உமிழ்நீர்சுரப்பது தவிர்க்க முடியாதது. கேரளா போல தமிழ் நாட்டிலும் இயற்கை சூழ்ந்த மலைகளின் வசிப்பிடமாக இருந்தால் அவர்களும் சுத்தமாக இருந்திருப்பார்கள்  என கூறினேன்
அவருக்கு நான் சொன்னது பிடிக்கவில்லை . அதிகபிரசிங்கித்தனமாக பேசுகிறானே என்பது போல ஒரு முறை உற்றுப்பார்த்தார். அவரை பற்றி நான் பலமுறை நண்பர்கள் சொல்ல கேட்டது என்ன வென்றால் அவரிடம் பெரியவர் சிறியவர் பாகுபாடு கிடையாது யாரும் அவரிடம் துணிந்து கருத்து கூறலாம் அவரிடம் அதற்கு இடமுண்டு என்பதுதான் . அந்த துணிச்சலில்தான் நான் பதில் சொன்னேன். ஆனால் அவரிடமிருந்து உரையாடல் தொடரும் என எதிர்பார்த்தவனுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.

ஒருவேளை அவரிடம் முன்பே நான் அவரது ஜே ஜேவை படித்து விட்டு   டு ஊரில்  மனபிராந்தியாய் அலைந்தது பற்றீயும் அவரை பார்க்க நாகர்கோவிலில் அலைந்தது பற்றியும் கூறியிருந்தால் அவர் என்னோடும் சகஜமாக உரையாடியிருப்பாரோ என்னவோ
அதன்பிறகு அவரை நேராக சந்திக்கவில்லை

அடுத்த சில நாட்களில் அவர் நூல் ஒன்றின் வெளியீட்டு விழா புக் பாயின்ட் ஹாலில் நடந்த போது சென்னையில் முதல் முறையாக ஒரு இலக்கிய கூட்டத்துக்கு இருநூறுக்கும் அதிகமானபேர் கலந்து கொண்டு ஆச்சர்யபடுத்தினர்

உண்மையை பற்றியும் உள்ளொளி பற்றியும் தீவிர மனத்தூண்டுதலை உண்டாக்கிய  அவரால் படைக்கப்பட்ட ஜே ஜே அந்த கூட்டத்தின் நடுநாயகமாக இருந்த சுந்தரராமசாமியை பார்த்து என்ன சொல்லியிருப்பான் இதுதான் அன்றைய இரவு எனக்கு மிகபெரிய கேள்வியாக இருந்தது.
தொடர்ந்து பிள்ளை கொடுத்தான் விளையால் உண்டாக்கிய சர்ச்சை எல்லாம் சேர்ந்து அவரது பிரம்மண்ட பிம்பம் இலக்கிய பரப்பில் அவர் மீதான ஒரு எதிர்ப்பை உண்டாக்கியிருந்தது.
ஒருவேளை அப்படி ஒரு கதை எழுதாமல் விட்டிருந்தால் அவர் மீதான் பிம்பம் இப்போதைக்கு இருப்பதைக்காட்டிலும் கூடுதலாக இருந்திருக்குமோ என்னவோ
மொழியில் அவர் கொண்டிருந்த மாளாக்காதல்  தமிழுக்கு பெருமை சேர்த்திருப்பது மட்டுமல்லாமல் புதிய தலைமுறைகள் உருவாக  காரணமாக இருந்துள்ளது . 

90 களில் எழுத துவங்கிய பலர் அவரது எழுத்தின் நிழலில் உருவானவர்களே
அவரது சிறுகதைகள் மொழி பற்றிய பிரக்ஞையில்லாத இக்கால படைப்பாளிகளுக்கு   சிறந்த வழிகாட்டிஇலக்கியத்தை வெற்று  ரசனையை கடந்து தத்துவங்களின் வழி மீட்க முயன்ற நாவலாசியர்களில் அவரே முழுமையாக வெற்றிபெற்றவர்.

தொடர்ந்து சுந்தரராமசாமி குறித்த மீள்பார்வைகள் வெளிதரப்புகளில்லிருந்து உரையாடலாய் மாற இக்கட்டுரை வழி வகுக்கும் என நம்புகிறேன்  

, 









May 16, 2017

தமிழ் சினிமாவின் அக நடிப்பு : மரியானிலிருந்து ஒரு பின்னோக்கிய பார்வை



உண்மையில் நாமனைவரும் நடிகர்களே வீட்டுக்குள் போகும்போது கணவனாகவும் அலுவலகத்துக்கு போகும்போது அதிகாரியாகவும் அல்லது கடை நிலை ஊழியனாகவும் நடிக்கிறோம் . நம் பாத்திரத்தை மேலும் வெளிப்படுத்த நமக்கான பிரத்யோக  உடைகள் அல்லது சில வார்த்தைகல் பயன்படுகின்ற்ன . அலுவலகத்துக்கு நாம் லுங்கி கட்டி போவதில்லை . வீட்டில் கோட்டு சூட்டுடன் இருப்பதில்லை . இடத்திற்கு தேவைபடுகிறார் போல் காஸ்ட்யூமர் இல்லாமல் உடையை நாமே தேர்வு செய்து கொள்கிறோம். உண்மையில் சிறந்த நடிப்பு என்றால் இதுதான் .. நம்மிடமிருந்து இன்னொரு பிம்பத்தை நம்மால் சுலபமாக எளிமையாக கட்டமைக்க முடிகிறது .. நம்ப வைக்கவும் முடிகிறது. ஆனால் சினிமாவில் பாருங்கள் நாம் எவ்வலவு ஆவேசமாக் கத்துகிறோம் உடை மற்றும் மேக் அப் களை கவனியுங்கள் அதில்தான் எத்தனை மிகை ..

தன்னை பாத்திரமாக வெளிப்படுத்துதல் ..பாத்திரத்தினுள் தன்னை மூழ்கச்செய்தல் என இரண்டுவகையான நடிப்பை பொதுவாக நம் தீவிர  சினிமாக்களில்  அல்லது கதை சார்ந்த சினிமாக்களில் பார்க்க முடிகிறது. முன்னது உடல் நடிப்பென்றும் பின்னதை புலனகளீன் நடிப்பென்று கொள்ளலாம்  உடலும் மனமும் பிரிக்கமுடியாத்தாகையால் இரண்டு பாணியிலுமே  ஒன்று இன்னொன்றை பயன்படுத்துவது தவிர்க்க முடியாததாக இருக்கிறது.

நாடக நடிகர்கள் தொலைவில் இருப்பவர்களுக்கும் தங்களை காண்பிக்க உடல் நடிப்பின் மிகையான பாவனையை பயன்படுத்தினர் . கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாக இருந்தால் கூட மேடையில் தடாலென விழுவர். . அல்லது இறப்பு சேதி கேட்டவுடன் கையில் கொண்டுவரும் கண்ணாடி தம்ளர் இரைச்சலான் பின்னணி இசையுடன் கீழே உடைந்து சிதறும். ஆனால் சினிமா வில் க்ளோசப் வந்த பிறகு  அதாவது பார்வையாளன் நடிகனை நெருங்கி பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டியபிறகு இதுபொன்ற  ஓவென இரைதலும் கையை காலை சகட்டுமேனிக்கு  ஆட்டி  சத்தமாக வசனம் பேசி நடிப்பதும் மிகையாகி அவசியமற்றதாகிப்போனது.

இதன் காரணமாக  சினிமாவில் உடல் நடிப்பு பின்னுக்கு போய் மனம் அல்லது புலன் சார்ந்து நடிப்பது அவசியமாகியது ..இப்படிப்பட்ட நடிப்பே பார்வையாளனின் ரசனையை தரம்  உயர்த்தவும் செய்கிறது. இதன் காரணமாக  சினிமாவில் அசலான நடிப்பை விமர்சனம் செய்கிறபோது ஒரு நடிகனின் க்ளோசப்பைத்தான் முக்கியமாக கைக்கொள்ள முடியும்  . மன (அக) நடிப்பு உயர்ந்த இடத்தை பெறுவதும் இதனால்தான். ஆனால் துர்பாக்கியமாக பலர் இன்னமும் நம்மில் உடல் (புற)நடிப்பே பிரதானம் என கொண்டாடி வருகின்ற்னர். இங்கு நடிப்பை பலர் உடல் மற்றும் மேக அப் அல்லது சிகையலங்காரம் பாத்திரத்தின் அங்க வெளிப்பாடு ஆகியவற்றோடு பெரிதும் பொருத்திபார்க்கின்ற்னர் ..உடல் நடிப்புக்கும் மன நடிப்புக்கும் சரியான உதாரணமாக மூன்றாம் பிறையின் இறுதிகாட்சியை எடுத்துக்கொள்ளலாம்

மூன்றாம் பிறையில் ஸ்ரீதேவியின் நடிப்புதான் சிரமாமானது .அது முழுமையாக தன்னை மன பிறழ்வாக நம்பி நடிப்பை வெளிப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தை உள்ளடக்கியது. மற்ற காட்சிகளீல் உடல் நடிப்பும் மிகை நடிப்பும் சேர்ந்திருந்தாலும் இறுதிகாட்சியில் அவர் ரயிலினுள் அமர்ந்தபடி இதுவரையான நிகழ்வுக்கும் தனக்கும் எதுவுமே தெரியாதவாறு தன்னை வெளிப்படுத்திய முகபாவனை மிகச்சிறந்த மன நடிப்புக்கு உதாரணம்.   அதே சமயம் கமல்ஹாசனின் அதுவரையான் உடல் நடிப்பு என்பது பெரிதும் கதையின் மைய ஓட்டத்தொடு சார்ந்திருப்பதால் அவர் நாம் எதிர்பார்ப்பதை நிகழ்த்துபவராக மட்டுமே உடலை வெளிப்படுத்துகிறார். இது கமலின் தவறல்ல அது பாத்திரத்தின் தன்மை . அவர் அப்படி வெளிபடுத்தாவிட்டால் பார்வையாளர்கள் கண்ணீர்சிந்த வாய்ப்பில்லை . மக்கள் தங்களுக்குள் கண்ணிரை வரவழைக்க காரணமாக அல்லது ஏதுவாக இருந்த காரணத்தால் பலரும் அதைத்தான் சிறந்த நடிப்பாக கருதினர். ஆனால் எனக்கு தெரிந்து கதாசிரியர் அல்லது இயக்குனர் பாத்திரத்தை சிருஷ்டித்த இடத்திலிருந்து தன்னில் இன்னும் அதிகமாக பயனித்து அதன் மவுனங்களை அல்லது பாத்திரத்தின் அதுவரையான் வாழ்வையும் ஒருங்கிணைத்து வெளிப்படுத்துவதுதான் சிறந்த நடிப்பு

.நாயகனில் கமலிடம் அத்தகைய உன்னத நடிப்பை பார்க்க முடிந்தது. உடலையும் தேவைக்கேற்ப அளவாக பயன்படுத்தியிருந்தார்.தோற்றம் பாதி நடிப்பு பாதி என அளவு கச்சிதமாக இருந்தது.
அதற்கடுத்து வந்த பல படங்களில் அவர் தோற்றத்திற்கு முக்கியத்துவம்  கொடுத்து  நடித்திருப்பினும்  நாயகனில் அவர் காண்பித்த பாத்திரத்தின் ஆழம் இதர பாத்திரங்களில் காணாமல் போனது. அன்பே சிவம் படத்தில் ஓரளவு மவுன நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருந்தாலும் இன்னும் சற்று அவரிடம் இறுக்கம் கூடியிருந்திருக்கலாம் என்றே தொன்றியது. சேது பிதாமகனில்  விக்ரமிடமும் ,பிதாமகனில் சூர்யாவிடம் சில உச்சங்களை தரிசிக்க முடிந்த்து . சூர்யா சிறந்த நடிப்புத்திறமை இருந்தும் அவர் வெகுஜன பிம்பத்துக்கு கூடுதல் முக்கியத்தும் கொடுத்து தனக்குள் இருக்கும் கலைஞனை நிராகரிப்பது வருத்தமானதொன்றே இந்நிலையில்தான் மரியானில் தனுஷ் தன் மவுன நடிப்பின் மூலம் ஆச்சர்யபட வைத்தார்

ஆடுகளம் படத்திற்கு பிறகு அவர் பாத்திரத்தை இயக்குனரிடமிருந்து பிடுங்கி முழுமையாக கற்பனையால் தனக்குள் செதுக்கி அதை அளவாக வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த அவரது வெளிப்பாட்டுக்கு. இயல்பாக அவரது முக அமைப்பு பெரிதும் உதவுகிறது.. மரியானின் பல இடங்களீல் குறிப்பாக நாயகியோடு அவர் சண்டை போடும் முற்பகுதி காட்சிகள் இரண்டாவது பகுதியில் தப்பிப்பதற்கு முன்பான காட்சிகளில் தனுஷின் நடிப்பு இயக்குனரை கடப்பதை அல்லது பாத்திரத்தின் மன ஓட்டத்தை துல்லியமாக சித்தரிப்பதை  நம்மால் உணரமுடியும் .. அதே சமயம் பார்வதியின் நடிப்பில் சற்று மிகை இருப்பதையும் காணலாம .. மேக் அப் இல்லமல் அவர்   பனிமலராக நடிப்பதை கற்பனை பார்க்கும்போது அவர் பார்வதியாகவே இருப்பார் ஆனால் தனுஷ் இயல்பான தோற்றத்திலும் பாத்திரத்தை வெளிப்படுத்தக்கூடியவர் .. படத்தில் இயல்பாகவே பார்வதியின் பாத்திரம் கதையில் இருந்த ஆழத்தை திரைக்கதையில் காண்பிக்கவில்லை ..பட்ட படிப்பு படித்த அல்லது உலக விஷயங்க்ளை உள்வாங்கிய மீனவ பெண்ணாகவே அவர் தோற்றம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. எதார்த்தம் தொலைத்த அவரது மிகை மேக் அப் ஒரு காரணமாக இருந்தாலும் அவர் பாத்திரத்தின் ஆழ் மனதுள் சஞ்சரிக்காமல் வெறுமனே காதல் மட்டுமே  அவரது உலகில் உள்ளதை பொல காட்டிக்கொண்டதும் வேறு கூடுதலாக பாத்திரத்தை கனமிழக்கசெய்துவிட்டது . இயக்குனர் சொன்ன இட்த்திலிருந்து அவர் இன்னமும் தனது அறிவு நிலை  சூழல் உப்புக்காற்றினை காலம் காலமாக உணர்ந்த  தோல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் அவரது நடிப்பில் இன்னும் மெருகு கூடியிருந்திருக்க்க்கூடும்   இத்தனைக்கும் பார்வதியின் பாத்திரம் தான் முழுமையான அகவயப்பட்டது. சற்று ஆன்மீக பலம் கொண்டதும்கூட

 ஆனால் அவரது நடிப்பில் அந்த பாத்திரம் முழுமையாக சித்தரிக்கப் படவில்லை .வெறும்  தனுஷை காதலிக்க மட்டுமெ பிறந்தவராக அவர் பாத்திரம் சித்தரிக்கப்பட்டதும் ஒரு காரணம். . மேலும் அவர் ரோஸ் நிற புடவையுடன்  டான்ஸ் ஆடி பாலைவனத்தில்  தன் உயிர்நிலையை  வெளிப்படுத்துவது   மிகவும் அபத்தமாக இருந்த்து . இந்த இடத்திற்கு தேவையான ஒரு  மிஸ்டிசிஸம் சுத்தமாக காட்சியில் நிராகரிக்கப்படு சினிமாத்தனம் ஒட்டிக்கொண்டது. பார்வதியின் முழு பாத்திரமும் வெளிப்படிருக்க வேண்டிய இடம் இது .. உயிரே படத்தில் மணீரத்னம் இதைசரியாக கையாண்டிருப்பார் ..ஒரு விதமான அதீதத்தை அதில் காட்சி படுத்தி பார்வையாளனை கனவு நிலைக்கு அழைத்து சென்றிருப்பார்.

வழக்கமான சினிமா நாயகியர்களை காட்டிலூம் கூடுதல் மன பிரயாசத்துடன் ஈடுபாட்டுடன் அவர் நடித்திருந்தாலும் அக நடிப்பின் அவசியத்தை சொல்லவே ஒரு விமர்சகனாக இருவரையும் வித்தியாசப்படுத்தி பார்த்திருக்கிறேன் .. ... பார்வதி ஒரு சிறந்த நடிகை அவர் இந்தியாவின் சிறந்த நடிகையாக அறியப்பட எல்லா தகுதியும் கொண்டவர் .. ஆனால் அதற்கு முதல் படி நடிப்பின் மீது இருக்கும் ஈடுபாட்டை குறைத்து பாத்திரத்தின் மவுனங்களை பழக ஆரம்பிக்கவேண்டும் .  .இந்த இடத்தில் முள்ளும் மலரும் படத்தில் வரும் ஷோபா வின் சில பாவங்களை நாம் நினைவு படுத்தி பார்க்கலாம் .. . இதில் இயக்குனரின் பங்கும் இருக்கிறது என்றாலும் நல்ல நடிகை எந்த சூழ்லையும் தனக்கேற்ப சாதகமக்கிக்கொள்ள முடியும். அப்படியான மாறுதல் .. பார்வதியை இன்னொரு ஷோபாவாக இன்னொரு ஸ்மிதா பட்டிலாக நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை

அஜயன் பாலா
`2013 ஆகஸ்ட் மாத காட்சிபிழை இதழ்